Η Γερμανία, το κράτος που θεωρείται άριστος μαθητής της Ευρώπης, μοιάζει να οδηγεί τους ανέργους της σε «μπορντέλα» στο όνομα της επαγγελματικής τους αποκατάστασης. Είναι η δεύτερη φορά που γερμανικό γραφείο ευρέσεως εργασίας προτείνει σε νεαρή άνεργη να εργαστεί σε οίκο ανοχής.
Η «γερμανική γκάφα» λαμβάνει ωστόσο πιο κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις, αν λάβουμε υπόψη ότι το άκαμπτο και «άρτια οργανωμένο γερμανικό κράτος» κόβει τα επιδόματα ανεργίας εφόσον ο άνεργος αρνηθεί την προσφορά εργασίας. Αυτή τη φορά η προτεινόμενη θέση δεν προέβλεπε «ερωτικές υπηρεσίες» αλλά σερβίρισμα ποτών. Το ερώτημα ωστόσο που προέκυψε, όπως επισημαίνει η αγγλόφωνη ηλεκτρονική έκδοση του Spiegel, είναι «πόσο μακριά μπορεί να φτάσει η γερμανική κυβέρνηση για να επανέλθουν οι Γερμανοί πολίτες σε στάτους εργατικού δυναμικού».
Η 19χρονη -κάτοικος της πόλης Αουγκσμπουργκ, κοντά στο Αμβούργο- η οποία έλαβε την επιστολή από το Γραφείο Ευρέσεως Εργασίας έσπευσε να καταγγείλει το γεγονός στην τοπική εφημερίδα «Augsburger Allgemeine Zeitung». Στην επιστολή την ενημέρωναν ότι έχει ανοίξει θέση εργασίας για σερβιτόρα στο «Colosseum», δίχως να διευκρινίζεται ωστόσο τι είδους χώρος είναι. Μοναδική προϋπόθεση για τη θέση; Η «κατάλληλη εμφάνιση» και η διαθεσιμότητα Σαββατοκύριακα και νύχτες. Η 19χρονη, έπειτα από μια άμεση διαδικτυακή έρευνα μαζί με τη μητέρα της, εντόπισε την ταυτότητα του «Colosseum»- οίκου ανοχής και κατά συνέπεια τη φύση της εργασίας.
Το γραφείο ευρέσεως εργασίας έσπευσε να απολογηθεί, αλλά η είδηση μέσα από τη συνέντευξη της 19χρονης έκανε ήδη τον γύρο του κόσμου εκθέτοντας το «μη κόσμιο» πρόσωπο της Γερμανίας. Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι στη Γερμανία η πορνεία είναι νόμιμη.
Υπάρχει ένα παράδοξο. Οι γυναίκες δεν είναι δυνατό να υποχρεωθούν να εργαστούν στη «βιομηχανία του σεξ» αλλά παράλληλα οι άνεργοι δεν έχουν το δικαίωμα να αρνηθούν προσφορά εργασίας δίχως να χάσουν τα κοινωνικά τους επιδόματα. Τα κρούσματα όμως «προσφοράς σεξουαλικής εργασίας» μοιάζουν να πολλαπλασιάζονται. Κάτι δεν πάει καλά προφανώς με το γερμανικό κράτος, που καυχιέται ότι είναι το κοινωνικό και οικονομικό παράδειγμα της Ευρώπης.
Δήμητρα Αθανασοπούλου
