Η ιστορία τους θα μπορούσε από μόνη της να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για μυθιστόρημα, όμως οι δύο Βρετανοί δημοσιογράφοι που άφησαν το βροχερό Εδιμβούργο για χάρη της Μάνης προτίμησαν να είναι αυτοί που θα γράψουν για την Ελλάδα, που, όπως εξηγούν στη «δημοκρατία», έγινε η μούσα τους, αλλά και τους ανθρώπους που γνώρισαν και αγάπησαν εδώ. Σήμερα ο Τζιμ Μακ Γκιν και η σύζυγός του Μάρτζορι, έχοντας ήδη ζήσει για τρία χρόνια στη γραφική Μεγάλη Μαντίνεια Αβίας στη σκιά του Ταϋγέτου, έχουν δημιουργήσει μια ιστοσελίδα αφιερωμένη στις ομορφιές τις νότιας Πελοποννήσου (www.bigfatgreekodyssey.com), ενώ πρόσφατα εκδόθηκε και το πρώτο βιβλίο της Μάρτζορι («Things can only get feta») με θέμα τις εμπειρίες και τις περιπέτειες «δύο δημοσιογράφων και του σκύλου τους στη νότια Πελοπόννησο κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης».
«Πρωτοήρθα στην Ελλάδα στα τέλη του ’70, προσκεκλημένη της παιδικής μου φίλης, της Αννας, με την οποία μεγαλώσαμε μαζί στην Αυστραλία ως παιδιά μεταναστών. Από την πρώτη στιγμή ερωτεύτηκα την Αθήνα, η οποία τότε ήταν πολύ διαφορετική. Πιο μικρή, πιο φιλική και κάπως εξωτική, θυμίζοντας περισσότερο τις Λεβάντες. Η Ακρόπολη, τα παραδοσιακά ταβερνάκια, τα σοκάκια της Πλάκας και του Μοναστηρακίου με μάγεψαν» εξηγεί η πρώην δημοσιογράφος της αυστραλιανής «Herald Sun». Η Μάρτζορι θυμάται ακόμα την πρώτη της επαφή με τους Ελληνες στην Αυστραλία. «Η φίλη μου η Αννα με καλούσε κάθε Κυριακή για γεύμα στο σπίτι της. Είχε μια τεράστια οικογένεια και κάθε φορά στρωνόταν ένα ατέλειωτο τραπέζι, όπου όλοι μιλούσαν ελληνικά! Για μια νεαρή ντροπαλή Σκοτσέζα όλα αυτά φαινόταν τόσο τρελά και πρωτόγνωρα». Εκτοτε η ελληνική φιλοξενία, το κέφι, η συντροφικότητα, η ζεστασιά και η αίσθηση της παρέας έκλεψαν την καρδιά της και, σε συνδυασμό με το μοναδικό τοπίο, την οδήγησαν τελικά το 2010 στην απόφαση να μετακομίσει στην Ελλάδα παρέα με τον σύντροφο της Τζιμ και τον σκυλάκο τους, τον Γουάλας.
«Διαλέξαμε τη Μάνη επειδή γνωρίζαμε ότι είναι ακόμη σχεδόν άθικτη. Οι περισσότεροι τουρίστες δεν φτάνουν εκεί και τα περισσότερα χωριά ακολουθούν τον παραδοσιακό τρόπο ζωής. Ηταν αυτό ακριβώς που ψάχναμε» λέει η Μάρτζορι, δικαιολογώντας την επιλογή τους.
Το σπίτι, η φιλοξενία και η δυνατή φιλία με τη Φωτεινή
Οταν ο Τζιμ και η Μάρτζορι Μακ Γκιν ανακοίνωσαν σε φίλους και συγγενείς ότι σχεδιάζουν να μετακομίσουν σε ένα απομακρυσμένο χωριό στη νότια Ελλάδα, και μάλιστα κατά το «δύσκολο» 2010, οι περισσότεροι έλεγαν ότι πρόκειται για τρέλα, επηρεασμένοι και από το μπαράζ αρνητικών δημοσιευμάτων για τη χώρα. «Εμείς απλά αδιαφορήσαμε για όλα αυτά. Ξέραμε και οι δύο την αλήθεια για τους Ελληνες και την Ελλάδα. Αλλωστε, τότε τα πράγματα ήταν επίσης άσχημα και στη Βρετανία. Ετσι, έπειτα από έναν βαρύ χειμώνα μαζέψαμε τα πράγματά μας και νοικιάσαμε ένα πέτρινο σπιτάκι στη Μεγάλη Μαντινεία».
Στο χωριό ο χρόνος κυλάει διαφορετικά και το ζευγάρι των σύγχρονων φιλελλήνων βρίσκει την ευκαιρία να γυρίσει τις γύρω περιοχές και στη συνέχεια να γράψει για αυτές, αλλά και να γνωριστεί καλύτερα με τους ντόπιους. «Μας δέχτηκαν στα σπίτια τους, στις γιορτές και στα πανηγύρια τους. Κάναμε δυνατές φιλίες, όπως με τη Φωτεινή, μια 69χρονη η οποία ζει βόσκοντας τα ζώα της και κυκλοφορεί με το γαϊδουράκι της, για την οποία γράφω και στο βιβλίο. Η Φωτεινή είναι και αυτή που μας έδειξε πώς γίνεται το παραδοσιακό μάζεμα των ελιών και ομολογώ ότι είναι η πιο σκληρή δουλειά που κάναμε ποτέ!» παραδέχεται η Μάρτζορι.
Οσον αφορά το μέλλον και την επιστροφή τους στην πολυαγαπημένη τους Ελλάδα, η Μάρτζορι είναι αισιόδοξη. «Θα θέλαμε πολύ να ζήσουμε μόνιμα στην Ελλάδα ή τουλάχιστον να αποκτήσουμε ένα πολύ μικρό σπιτάκι, ώστε να περνάμε εκεί τον περισσότερο χρόνο μας. Προς το παρόν, όμως, αυτό παραμένει ένα όνειρο. Πάντως σύντομα σκοπεύουμε να επιστρέψουμε και να μείνουμε για αρκετό καιρό» καταλήγει.
Αγγελος Σκορδάς
