Ενα συνθετικό περικάρδιο κατάφεραν να αναπτύξουν Αμερικανοί επιστήμονες με τη βοήθεια της νανοτεχνολογίας, ανοίγοντας νέο κεφάλαιο στη θεραπεία των καρδιακών αρρυθμιών. Η ανακάλυψη ανήκει σε επιστημονική ομάδα του πανεπιστημίου της Ιντιάνα, η οποία χρησιμοποιώντας νανοϋλικά δημιούργησε μία ευλύγιστη μεμβράνη που προσκολλάται γύρω από την καρδιά και πάλλεται αρμονικά μαζί της χωρίς να τη συμπιέζει. Στόχος του συνθετικού αυτού περικαρδίου είναι να ανιχνεύει από νωρίς τυχόν καρδιακές αρρυθμίες, αλλά και να τις αντιμετωπίζει ως ένα εσωτερικό είδος απινιδωτή.
«Χάρη στη νανοτεχνολογία είναι δυνατόν να δημιουργούμε όχι μόνον πιο μικροσκοπικά θεραπευτικά βοηθήματα, αλλά και ευλύγιστα. Αυτό μας επιτρέπει να τα κάνουμε να προσκολλώνται πάνω στα περισσότερα όργανα του σώματος, συμπεριλαμβανομένων της καρδιάς, του εγκεφάλου και του δέρματος. Η προσκόλληση επιτυγχάνεται χάρη σε ασθενείς ηλεκτρικές αλληλεπιδράσεις και επιτρέπει στα βοηθήματα να ακολουθούν τις φυσικές κινήσεις των οργάνων χωρίς να τα συμπιέζουν ή να τα περιορίζουν» εξήγησε ο επικεφαλής επιστήμονας Τζον Ρότζερς στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Χημικής Εταιρίας, που πραγματοποιήθηκε στην Ιντιανάπολις.
Οπως διευκρίνισε, το συνθετικό περικάρδιο είναι ένα είδος τσιρότου, το οποίο τοποθετείται έτσι ώστε να περιβάλλει και τις τέσσερις κοιλότητες της καρδιάς (κόλπους και κοιλίες). Η πρωτοποριακή νανομεμβράνη έχει ήδη δοκιμαστεί σε ζώα και σε ανθρώπινα μοσχεύματα καρδιάς και σύντομα θα είναι σε θέση να εκπέμπει ασθενή ηλεκτρικά φορτία, που θα δρουν ως απινιδωτής σε περίπτωση αρρυθμίας.
Πέραν του συνθετικού περικαρδίου, στο εργαστήριο του δρος Ρότζερς αναπτύχθηκαν και τατουάζ-τσιρότα παρόμοιας τεχνολογίας, που εφαρμόζονται πάνω στο δέρμα και παρακολουθούν σημαντικές παραμέτρους της υγείας, όπως τα επίπεδα ενυδάτωσης και σακχάρου. Μία άλλη εφαρμογή, που έχει ήδη δοκιμαστεί σε πειραματόζωα, είναι ένα νήμα για ράμματα, το οποίο είναι φτιαγμένο από μαγνήσιο, πυρίτιο και μετάξι, και είναι σε θέση να διαγνώσκει αν ένα τραύμα έχει μολυνθεί και στη συνέχεια να σκοτώνει τα βακτήρια με ηλεκτρισμό.
Στο ίδιο συνέδριο, επιστημονική ομάδα από το πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ επεσήμανε τη συμβολή της νανοτεχνολογίας στην ανάπτυξη μεταφορέων φαρμάκων, οι οποίοι «αγκιστρώνονται» σε πάσχοντα όργανα και απελευθερώνουν σταδιακά τα ενεργά συστατικά τους.
