Μήνυμα συναίνεσης και ενότητας έστειλε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη μνήμη του Ανδρέα Χριστοδουλίδη.
«Σε αυτές τις κρίσιμες στιγμές για τον τόπο», τόνισε και πρόσθεσε: «Στα μεγάλα και τα σημαντικά, και εν όψει της υπηρέτησης του δημόσιου συμφέροντος και του συμφέροντος του τόπου, όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις πρέπει να είναι ενωμένες πέρα και έξω από τις οποιεσδήποτε πολιτικές τους διαφορές».
Παρατίθεται ο χαιρετισμός του Προέδρου της Δημοκρατίας:
“Κυρία Χριστοδουλίδη,
Ξεκινώ από εσάς, γιατί είσαστε η ζωντανή παρουσία της μνήμης του Ανδρέα. Τιμoύμε αναδρομικά σήμερα την μνήμη και την συμβολή του Ανδρέα Χριστοδουλίδη στην ενημέρωση και ιδίως στην διαμόρφωση του σημερινού Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων. Ο Ανδρέας Χριστοδουλίδης δίδαξε δύο, κυρίως, πράγματα. Πρώτον, δίδαξε την αλήθεια στην δημοσιογραφία και οραματίστηκε στις δύο θητείες του το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ως έναν οργανισμό που ξεπερνάει τα ελληνικά όρια και μεταφέρει την έννοια της είδησης και της αλήθειας έξω από τα σύνορα της Ελλάδος. Αυτές τις μέρες που το Αθηναϊκό Πρακτορείο ειδήσεων, ακολουθώντας το παράδειγμά του μπαίνει στον ωκεανό της παγκόσμιας ενημέρωσης αφήνοντας το λιμάνι της Ελλάδας και δείχνοντας τι μπορεί η Ελλάδα να προσφέρει στην ενημέρωση, φαντάζομαι ότι ο Ανδρέας θα αισθάνεται δικαιωμένος.
Το δεύτερο το οποίο δίδαξε ο Ανδρέας Χριστοδουλίδης ήταν η συναίνεση, η αξιοποίηση όλων. Κάτι το οποίο οφείλουμε να μην το ξεχνάμε ποτέ. Να μην ξεχνάμε στις μέρες μας, ιδίως αυτές τις κρίσιμες μέρες, ακολουθώντας το παράδειγμά του ότι στα μεγάλα και τα σημαντικά και ενόψει της εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος, του συμφέροντος του Τόπου, όλες οι δημοκρατικές δυνάμεις πρέπει να είναι ενωμένες πέρα και έξω από τις οποιεσδήποτε πολιτικές διαφορές.
Τέλος μια προσωπική σκέψη: Τιμούμε αναδρομικά την μνήμη του Ανδρέα Χριστουδουλίδη. Αλλά θέλω να πω τούτο: Βεβαίως και πρέπει να τιμούμε τους ανθρώπους και να τους αποδίδουμε αυτό που τους ανήκει. Θα ‘ταν καλύτερα όμως όταν είναι στις καλύτερες στιγμές τους και μπορούν να προσφέρουν, τότε ακριβώς να τους δίνουμε την δυνατότητα να κάνουν αυτό που μπορούν. Αναδρομικές συγνώμες δεν είναι ό,τι καλύτερο”.
