του Θεόδωρου Καράογλου*
Επειδή αυτή η εκλογική αναμέτρηση δεν μοιάζει με τις προηγούμενες και βρισκόμαστε μόλις 14 ημέρες μέχρι να ανοίξουν οι κάλπες, αφήνω στην άκρη τους… λογοτεχνικούς προλόγους και περνώ, χωρίς πολλές κουβέντες, κατευθείαν στο κυρίως θέμα.
Τους τελευταίους επτά μήνες βιώνουμε την ασυλία της Αριστεράς, της οποίας ούτε ο λόγος έχει αξία ούτε, πολύ περισσότερο, οι πράξεις.
Αναφέρομαι στην Αριστερά που καθαγιάστηκε στα χρόνια της Μεταπολίτευσης και απέκτησε το δικαίωμα να κρίνει τους πάντες, αλλά να μην κρίνεται ποτέ. Στην Αριστερά που, μόλις τα… βρήκε σκούρα και συνειδητοποίησε ότι οι ιδεοληψίες της δεν έχουν πέραση στον πραγματικό κόσμο, δραπετεύει άρον άρον.
Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ έμειναν «μετεξεταστέοι» στη διακυβέρνηση της χώρας και ζητούν να δώσουν και πάλι εξετάσεις τον Σεπτέμβριο, πότε παριστάνοντας εκ νέου τους αντιμνημονιακούς και πότε ωραιοποιώντας το τρίτο «Μνημόνιο που φόρτωσαν στις πλάτες του ελληνικού λαού, ως αποτέλεσμα της δικής τους «περήφανης και σκληρής διαπραγμάτευσης».
Η αλήθεια, όμως, είναι αμείλικτη, με στοιχεία, αριθμούς και γεγονότα, και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμία επίπλαστη εικόνα.
Η Ιστορία έγραψε ότι επί δικής τους διακυβέρνησης η χώρα οδηγήθηκε στο χείλος του γκρεμού: έκλεισαν οι τράπεζες, επιβλήθηκαν capital controls, κατέρρευσαν το Χρηματιστήριο και η οικονομία.
Οπως στην Ιστορία έμειναν και οι δικές τους χαμένες υποσχέσεις.
Σε περίπου 213 ημέρες διακυβέρνησης χάθηκαν 160 δισ. ευρώ. Προεκλογικά, υποσχέθηκαν κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και επαναφορά του φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας με αφορολόγητο όριο 300.000 έως 400.000 ευρώ. Τελικά, ο ΕΝΦΙΑ διατηρείται αυτούσιος για φέτος.
Να θυμίσω κι άλλα;
Υποσχέθηκαν θέσπιση αφορολόγητου ορίου 12.000 ευρώ για όλους τους φορολογουμένους, αλλά η υπόσχεση μετατέθηκε σε βάθος… τετραετίας. Υποσχέθηκαν, ακόμη, μείωση του ανώτατου συντελεστή ΦΠΑ και, αντί αυτού, προχώρησαν σε μαζική μετάταξη προϊόντων και υπηρεσιών σε υψηλότερο συντελεστή. Εταξαν πως δεν θα μειώσουν κύριες και επικουρικές συντάξεις και καταργούν το ΕΚΑΣ για τους χαμηλοσυνταξιούχους, ενώ μειώνουν τις συντάξεις μέσω της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών.
Για να μη γράψω για τη δραματική αύξηση της λαθρομετανάστευσης, τη σταδιακή αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κατά επτά χρόνια ή την παραμονή του κατώτατου μισθού στα 586 ευρώ. Η υπόσχεσή τους για βασικό μισθό 751 ευρώ σκίστηκε μαζί με το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.
Απειρία; Ασυνέπεια; Ανεπάρκεια; Αναξιοπιστία; Πολιτική αγυρτεία; Χαρακτηρίστε το όπως θέλετε… Εκείνο που έχει σημασία είναι πως η κυβερνητική πολιτική τους αποδείχθηκε κοινωνικά επιζήμια και εθνικά επικίνδυνη.
Γι’ αυτό, όπως έγραψα και παραπάνω, οι εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου δεν είναι απλώς άλλη μία κρίσιμη μάχη. Είναι η τελευταία ευκαιρία της Ελλάδας να αποκτήσει σταθερότητα και, μέσα από ευρείες πολιτικές συναινέσεις, να προχωρήσει στην υλοποίηση του μεγάλου ξεχασμένου στόχου, που δεν είναι άλλος από τον εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης, την επανίδρυση του κράτους και τις μεταρρυθμίσεις.
Συμφωνία (πλέον) υπάρχει, εξασφαλισμένη χρηματοδότηση (φαίνεται πως) υπάρχει, εκείνο που λείπει είναι μια σταθερή κυβέρνηση τετραετίας, η οποία θα εφαρμόσει με συνέπεια ένα ειλικρινές και ρεαλιστικό πρόγραμμα, βοηθώντας τη χώρα να κάνει άλματα προς τα εμπρός και τον πολιτικό κόσμο να ξαναβρεί το κύρος του.
Πιστή σε αυτήν την αρχή και έχοντας ως κανόνα ότι οι καθαρές εξηγήσεις οδηγούν σε καθαρές λύσεις, η Νέα Δημοκρατία διαμορφώνει τον προγραμματικό λόγο της δίνοντας έμφαση:
-στη σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών μόλις σταθεροποιηθεί η οικονομία,
-στην καθιέρωση νέου αναπτυξιακού προτύπου, που θα αξιοποιεί τη γεωπολιτική θέση της χώρας,
-στην αναδιοργάνωση της διοίκησης και στη βελτίωση των υπηρεσιών της προς τους πολίτες,
-στην αναβάθμιση του εκπαιδευτικού συστήματος και την άμεση σύνδεσή του με τις ανάγκες της αγοράς,
-στην επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης,
-στην αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας και την ενίσχυση του ανταγωνισμού, της εξωστρέφειας και της ανταγωνιστικότητας.
Παράλληλα, έχοντας το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον και δίχως να πάσχει από εμμονικά σύνδρομα με την εξουσία, δηλώνει από τώρα ότι την επομένη των εκλογών, ως πρώτο κόμμα, είναι έτοιμη να συνεργαστεί με όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου που πιστεύουν στη συνέχιση της ευρωπαϊκής πορείας της πατρίδας μας, προκειμένου να σχηματιστεί μια κυβέρνηση η οποία θα βοηθήσει τον ελληνικό λαό να ξεπεράσει τα προβλήματά του.
Διότι, εδώ που φτάσαμε, με αποκλειστική ευθύνη της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., μόνο μία φράση μπορεί να συμπυκνώσει στο νόημά της το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου: «Για την Ελλάδα, ρε…»
*Βουλευτής Ν.Δ. Β’ Θεσσαλονίκης
