Σκώληκας και ασκαρίδα παρεμβαίνουν στη σύλληψη
Η έρευνα των παραμέτρων της γυναικείας υπογονιμότητας εστιάζει συνήθως σε ορμονικούς παράγοντες, προβλήματα στη φυσιολογία και παθήσεις του αναπαραγωγικού συστήματος, μέχρι ψυχολογικά αίτια. Μια ασυνήθιστη, αλλά και με εντυπωσιακά αποτελέσματα επιστημονική έρευνα πρόσθεσε ακόμη έναν -αστάθμητο- παράγοντα, εντοπίζοντας δύο παράσιτα που παρεμβάλλονται στην αναπαραγωγή, είτε δυσχεραίνοντας είτε λειτουργώντας ως καταλύτης στη σύλληψη.
Σύμφωνα με τη μελέτη ομάδας βιολόγων του Πανεπιστημίου Σάντα Μπάρμπαρα της Καλιφόρνιας, που δημοσιεύεται στο περιοδικό «Science», υπάρχουν δύο παράσιτα, που μάλιστα ζουν και αναπτύσσονται στο έντερο ξενιστών (εν προκειμένω, των γυναικών που έχουν προσβληθεί από αυτά), τα οποία «παρεμβαίνουν στο αναπαραγωγικό σύστημα. Το ένα είναι ο γνωστός (και ιδιαίτερα διαδεδομένος στη νότια Ευρώπη) παρασιτικός νηματώδης σκώληκας της οικογένειας αγκυλόστομα (Ancylostoma duodenale), που τρέφεται από το αίμα, προκαλώντας αναιμία και κατά συνέπεια ανεπάρκεια πρωτεϊνών ή σιδηροπενική αναιμία. Το άλλο παράσιτο είναι η ασκαρίδα (ascaris lumbricoides), το μεγαλύτερο παράσιτο του εντέρου, που μπορεί να φτάσει έως τα 40 εκατοστά σε μήκος και είναι συνήθως ασυμπτωματικό, αν και μπορεί να προκαλέσει ειλεό.
Οταν προσβάλλουν τον γυναικείο οργανισμό, τα μεν αγκυλόστομα δημιουργούν δυσκολίες στην αναπαραγωγή, οι δε ασκαρίδες τη διευκολύνουν. Αν και η έρευνα καταγράφει απλώς τα δεδομένα της εμπειρικής παρατήρησης, που έγινε μάλιστα επί εννέα χρόνια σε 1.000 γυναίκες μιας φυλής ιθαγενών του Αμαζονίου, όπου κάθε μητέρα έχει κατά μέσο όρο εννέα παιδιά, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα παράσιτα επιδρούν στο ανοσοποιητικό σύστημα επηρεάζοντας έτσι τη διαδικασία της σύλληψης. Για να εξηγήσουν με ποιον μηχανισμό συνεχίζουν, πάντως, την έρευνα.
Δυσκολία
Οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι γυναίκες μολυσμένες από αγκυλόστομα έκαναν παιδί με μεγαλύτερη δυσκολία, σε μεγαλύτερη ηλικία και συνολικά λιγότερα παιδιά. Γυναίκες μολυσμένες με ασκαρίδα κάνουν περισσότερα παιδιά (έως τρία, όπως κατεγράφη), συλλαμβάνουν πολύ πιο εύκολα και απολαμβάνουν γονιμότητα μέχρι μεγαλύτερη ηλικία. Η ενισχυτική της γονιμότητας ασκαρίδα εκτιμάται ότι έχει μολύνει πάνω από 800.000.000 ανθρώπους σε φτωχές κυρίως χώρες…
Η έρευνα ξεκίνησε με αφορμή ένα τυχαίο γεγονός: Μία επιστήμονας που προσπαθούσε καιρό να κάνει παιδί, αλλά αντιμετώπιζε δυσκολίες, βρέθηκε στην περιοχή του Αμαζονίου της Βολιβίας για να μελετήσει μια φυλή -των Τσιμάνε- για τις ανάγκες της δικής της επιστημονικής έρευνας. Μέσα σε σύντομο χρόνο από την άφιξή της έμεινε έγκυος. Αυτό την οδήγησε στην υποψία ότι κάποιος περιβαλλοντικός παράγοντας διευκόλυνε τη σύλληψη.
