Ελπίδες για πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας
Τέλος στις οδυνηρές συνέπειες της οστεοαρθρίτιδας, και ίσως ακόμα και στην ίδια την ασθένεια, φιλοδοξούν να βάλουν επιστήμονες στη Σουηδία, που κατάφεραν να δημιουργήσουν χόνδρο γονάτου, στο εργαστήριο, από ιστό βοοειδούς.
Οπως είναι γνωστό, όταν ο χόνδρος καταστραφεί, με το πέρασμα του χρόνου ή λόγω κάποιου τραυματισμού, έχει ως αποτέλεσμα τον έντονο πόνο, αλλά πολλές φορές ακόμα και την ακινητοποίηση του πάσχοντα.
Παρελθόν!
Σε ακραίες περιπτώσεις, μάλιστα, ο χόνδρος διαλύεται, με αποτέλεσμα να υπάρχει τριβή των οστών στην άρθρωση. Αυτή η κατάσταση, λένε ερευνητές από το Umea University της Σουηδίας, μπορεί να αποτελέσει παρελθόν, καθώς κατάφεραν να αναπτύξουν χόνδρο στο εργαστήριο, από αρθρώσεις βοοειδών, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για ανάλογα επιτεύγματα που θα χρησιμοποιούνται σε ανθρώπους. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι δεν είναι ακριβής η άποψη πως η αρθρίτιδα πλήττει μόνο τους ηλικιωμένους, αφού στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι 1 στους 4 πάσχοντες είναι μικρότερος των 45 ετών.
Οι ορθοπεδικοί έχουν σήμερα στη διάθεσή τους τεχνητούς χόνδρους και αρθρώσεις, κυρίως από μέταλλο, ωστόσο η δημιουργία αληθινού χόνδρου στο εργαστήριο, από ανθρώπινο ιστό, θα είναι σίγουρα πιο αποτελεσματική λύση, η οποία θα ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες παρενεργειών. «Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει σωστή θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα» λέει χαρακτηριστικά ο Γιάνε Ιλαρίν, διδακτορικός φοιτητής στο σουηδικό πανεπιστήμιο που μετέχει στην έρευνα.
Οπως σημειώνει, η χειρουργική αντιμετώπιση των προβλημάτων στους χόνδρους μπορεί να βοηθήσει όταν η ζημιά είναι μικρή, ενώ η αντικατάσταση άρθρωσης είναι η μοναδική ως τώρα λύση για τις πιο σοβαρές περιπτώσεις. Ωστόσο, τα τεχνητά εμφυτεύματα έχουν διάρκεια ζωής το πολύ ως 20 χρόνια, οπότε δεν ενδείκνυνται για νεαρότερης ηλικίας ασθενείς. Γι’ αυτό, λέει ο ερευνητής, η δημιουργία χόνδρου στο εργαστήριο, από ιστό, θα αποτελέσει σημαντικό βήμα για την οριστική αντιμετώπιση της οστεοαρθρίτιδας.
Επόμενο βήμα των ερευνητών είναι να βελτιώσουν σε ποιότητα τον ιστό που δημιούργησαν και να τον φέρουν «δομικά» πιο κοντά στους ανθρώπινους χόνδρους, προτού περάσουν σε φάση κλινικών δοκιμών.
