Μια συμμορία ελληνόφωνων πρακτόρων της παρακμής υπονόμευσε και επιτέθηκε συστηματικά στους άξονες συγκρότησης της κοινωνίας
«Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο, που και αυτό προκαλεί αγανάκτηση. Είναι η πολιτική μιθριδατισμού, η οποία καλλιεργείται συστηματικά από την κυβέρνηση έναντι του ελληνικού λαού. Σας θυμίζω ότι ο Μιθριδάτης, φοβούμενος μήπως δολοφονηθεί με δηλητήριο, έπαιρνε μικρές δόσεις δηλητηρίου για να το συνηθίσει. Εσείς ποτίζετε τον ελληνικό λαό με μικρές δόσεις δηλητηρίου για να πάψει να αντιδρά στις καταστροφικές συνέπειες της πολιτικής της κυβέρνησης Σημίτη. Ετσι ο λαός θα συνηθίσει τα Ιμια, τους S-300, την υπόθεση Οτσαλάν.
Υπάρχει όμως και η αδυναμία ισότιμης συμμετοχής μας στο ευρωπαϊκό “γίγνεσθαι”, όταν είχαμε την υποτίμηση της δραχμής και δεν μπήκαμε στη ζώνη του ευρώ, ενώ η Ελλάδα θα μπορούσε, με σωστές πολιτικές, να συμμετέχει από την αρχή στη ζώνη ευρώ και να έχει άλλη διαπραγματευτική θέση και πολιτική. Τελικά, το μεγάλο ζητούμενο είναι ότι έχει μωρανθεί το άλας. Μιλάμε για πολιτισμό, αλλά υποβαθμίζουμε το ελληνικό φιλότιμο, και αυτό το θεωρούμε εξυπνάδα».
Από τα πρακτικά της Βουλής της 17ης Φεβρουαρίου 1999. Αγόρευση του Ιωάννη Τζωάννου, βουλευτή Επικρατείας Ν.Δ.
Η συζήτηση στη Βουλή στην οποία είχε διατυπωθεί ευσύνοπτα η ανάλυση για τη μεθόδευση του αφανισμού του ελληνικού έθνους διεξήχθη δύο ημέρες έπειτα από την παράδοση του Αμπντουλάχ Οτσαλάν στους Τούρκους δημίους των λαών και των φυλών της Μικράς Ασίας. Ο κ. Τζωάννος είχε αντιληφθεί, όπως οι περισσότεροι βουλευτές άλλωστε, πού βάδιζε η χώρα και προετοίμαζε για όλους μας το καθεστώς Σημίτη. Ο τότε βουλευτής Επικρατείας -ορθά- είχε ενώσει με την αγόρευσή του τις κουκκίδες που σχημάτιζαν την πεμπτουσία της πολιτικής του σημιτικού εκτρώματος, το οποίο υποδυόταν την ελληνική κυβέρνηση. Ιμια, S-300, Οτσαλάν, «ισότιμη συμμετοχή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι», ευρώ, υποβάθμιση του φιλότιμου του λαού.
Αυτά ήταν τα συστατικά του δηλητηρίου με το οποίο προσπάθησε ο μηχανισμός του καθεστώτος να εξουδετερώσει προκαταβολικά την όποια σκέψη για αντίσταση. Οι εστίες απ’ όπου εκδηλώνονταν φωνές «αντιδραστικές» προς τον «εκσυγχρονισμό» της κοινωνίας ήταν οι αγαπημένοι στόχοι της «κριτικής» της ενσωματωμένης διανόησης και των χρυσοποίκιλτων ΜΜΕ, με τις «αγωνιστικές περγαμηνές», την εγνωσμένη (απ’ όλες τις πρεσβείες των Επικυρίαρχων) «δημοκρατικότητα» και τις δηλωμένες και αδήλωτες καταθέσεις στην Κεντρική Ευρώπη, στον Λίβανο και σε διάφορες ασιατικές χώρες…
Σεβαστό τμήμα της κοινής γνώμης αγόραζε άποψη από τα κεντρικά δελτία ειδήσεων και την εκποιούσε λιανικώς και χονδρικώς στις ρωμαϊκές αρένες των νυχτερινών κέντρων και των στρατηγείων της ακριβής διασκέδασης, όπως αυτά περιγράφονταν και εκθειάζονταν στις χρωματιστές σελίδες του ιλουστρασιόν εμετού που το έλεγαν λάιφ στάιλ.
Εχειν και είναι
Μια συμμορία ελληνόφωνων πρακτόρων της παρακμής και ξένων αντιπροσώπων της δυτικής Βαβυλωνίας συστηματικά υπονόμευσε και επιτέθηκε στους άξονες συγκρότησης της κοινωνίας και αφαίρεσε τους συνεκτικούς ιστούς που διατηρούσαν σε εγρήγορση ένα κομμάτι του κοινού των Ελλήνων. Το βασικό όπλο των δολοφόνων των ηρώων των Ιμίων ήταν η ακόλουθη παράνοια και παρανόηση συνάμα: μπορούμε να έχουμε χρήματα χωρίς αξιοπρέπεια, ισχύ χωρίς αξίες και κύρος χωρίς δύναμη. Θα μπορούσαμε να υπάρχουμε χωρίς να είμαστε κάτι. Ο χαρτοπόλεμος του Χρηματιστηρίου, των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των πλαισίων «στήριξης», των εφημερίδων με τος σομόν σελίδες και των αναρίθμητων τηλεοπτικών «σφηνών» και «ενθέτων» που ντελάλιζαν την Ελλάδα των υπηρεσιών -και όχι της πρωτογενούς παραγωγής- έκανε πολύ καλά τη δουλειά του.
Ενα ιστορικό έθνος εξουδετερώθηκε από τον χαρτοπόλεμο που εξαπέλυσε εναντίον του ένας «πολιτικός νάνος» (χαρακτηρισμός του Κώστα Σημίτη από τον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Χρ. Μαγκούφη) και προτίμησε να απολέσει τα πάντα παρά να θυσιάσει κάτι από την αμεριμνησία του και την εμμονή στην ακολούθηση του εύκολου δρόμου, που οδήγησε στο Μνημόνιο, την ισλαμοποίηση της χώρας, στην οικονομική εξαθλίωση και την ακύρωση όλων των ευεργετικών συνεπειών της Εθνεγερσίας του 1821. Η δηλητηριώδης παρανόηση, που είχε επιβληθεί διά του Τύπου, του κράτους και του παρακράτους, εμπεδώθηκε στην πλειοψηφία με τα προσωρινώς διανεμηθέντα χρήματα μιας Ευρώπης που υποκρινόταν ότι δεν είχε αντιληφθεί τι συνέβαινε στην αποικία της. Και άφηναν το μετρητό να ρέει μέχρι να φέρουν τη μνημονιακή αντλία για να το τραβήξουν πίσω – μαζί με το αίμα των Ελλήνων.
Το παρόν αφιερώνεται στους τρεις άξιους της πατρίδος αξιωματικούς που έπεσαν εν ώρα υπηρεσίας και ανέβηκαν την κλίμακα του ελληνικού πανθέου των ηρώων, στους Χριστόδουλο Καραθανάση, Παναγιώτη Βλαχάκο και Εκτορα Γιαλοψό. Αθάνατοι!
Παναγιώτης Λιάκος
