Κρατούν πέντε ευρώ σε όποιον θελήσει να τα ανταλλάξει ή να πληρώσει λογαριασμούς με χαρτονομίσματα των 500 και των 200 €
Προμήθεια προκειμένου να «χαλάσουν» τα χαρτονομίσματα των 500 και των 200 ευρώ ή υποχρεωτική κατάθεση των χαρτονομισμάτων στον λογαριασμό των πελατών τους επιβάλλουν πλέον οι εμπορικές τράπεζες. Πρόκειται για ένα καινούργιο τρικ ώστε να αυξήσουν τα έσοδα και τις καταθέσεις τους, εκμεταλλευόμενες την άτυπη απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) να αποσυρθούν σταδιακά τα χαρτονομίσματα των 500 ευρώ αλλά και τον στόχο του υπουργείου Οικονομικών να περιορίσει τη χρήση μετρητών.
Οποιος πηγαίνει στο γκισέ των τραπεζών με χαρτονομίσματα των 500 ή των 200 ευρώ για να πληρώσει μια υποχρέωσή του ή να «χαλάσει» τα εν λόγω τραπεζογραμμάτια βρίσκεται συνήθως αντιμέτωπος με δύο επιλογές:
α) Να δώσει στον ταμία τα… επίμαχα χαρτονομίσματα και να πάρει σε αντάλλαγμα χαρτονομίσματα μικρότερης αξίας, αλλά με το… αζημίωτο, αφού θα κληθεί να πληρώσει προμήθεια ύψους 1%-1,5%. Μάλιστα, ως ελάχιστο όριο προμήθειας τίθενται τα 5 ευρώ! Δηλαδή, όποιος δώσει στον ταμία ένα χαρτονόμισμα των 200 ευρώ θα πάρει πίσω 195 ευρώ σε μικρότερης αξίας χαρτονομίσματα.
β) Να καταθέσει τα χαρτονομίσματα στον λογαριασμό του, για να κάνει στη συνέχεια ανάληψη. Μάλιστα, ορισμένες τράπεζες υποχρεώνουν τους πολίτες να επιλέξουν αυτή τη φόρμουλα, καλώντας όσους τυχόν δεν έχουν τραπεζικό λογαριασμό να ανοίξουν. Επιπλέον, εισπράττουν τα 500ευρα και έπειτα επιστρέφουν στους πελάτες τα 420 ευρώ, που είναι το εβδομαδιαίο όριο αναλήψεων, κρατώντας τα υπόλοιπα 80 ευρώ «δεσμευμένα» στον λογαριασμό για τουλάχιστον μία εβδομάδα. Το παράδοξο είναι ότι υπάρχουν και τράπεζες που δίνουν και τα 500 ευρώ σαν ανάληψη, παρότι θεωρητικά απαγορεύεται.
Η πολιτική αυτή έχει ακόμη μία διάσταση: Οσοι πολίτες προσέρχονται στις τράπεζες με χαρτονομίσματα των 500 ή των 200 ευρώ, ανεξάρτητα από την επιλογή που θα κάνουν, «φακελώνονται», διότι η συναλλαγή καταγράφεται. Ετσι οι πολίτες πιθανόν να βρεθούν αντιμέτωποι με την Εφορία, η οποία ελέγχει όλες τις καταθέσεις μετρητών, θεωρώντας ότι αποτελούν δυνάμει μαύρο χρήμα και θα μπορούσαν να αποτελούν προϊόν αδικαιολόγητου πλουτισμού.
