Θα συναντηθούν στις 24 Μαρτίου, στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής στη Ρώμη για τα 60 χρόνια της Ε.Ε.
Ρεπορτάζ
Σπ. Κάραλης
Η αναγγελία της επίσκεψης του Αλέξη Τσίπρα στο Βατικανό έπεσε σαν βόμβα τον Σεπτέμβριο του 2014, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στην Ιταλία και στην υπόλοιπη Ευρώπη, διότι καταγράφηκε ως ο πρώτος ηγέτης ευρωπαϊκού αριστερού κόμματος που είχε συνάντηση με προκαθήμενο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας.
Την Παρασκευή 24 Μαρτίου ο κ. Τσίπρας, με την ιδιότητα του πρωθυπουργού πια, θα διαβεί για δεύτερη φορά τις πύλες της Αγίας Εδρας προκειμένου να συναντηθεί και πάλι με τον Πάπα Φραγκίσκο. Εν τω μεταξύ, είχε μεσολαβήσει η επικοινωνία των δύο τον Απρίλιο του 2016, όταν ο Ποντίφικας μαζί με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο μετέβη στη Λέσβο για να στηρίξει τις ελληνικές προσπάθειες στο προσφυγικό ζήτημα.
Η νέα συνάντηση θα γίνει στο πλαίσιο της Συνόδου Κορυφής στη Ρώμη για τα 60 χρόνια της ενωμένης Ευρώπης, όπου ο Πάπας θα συναντηθεί με τους ηγέτες και άλλων ευρωπαϊκών χωρών.
Τον Σεπτέμβριο του 2014, ο Πάπας είχε δεχθεί τον τότε αρχηγό του ΣΥΡΙΖΑ ως άνθρωπο που ασχολείται με θέματα «ανθρωπιστικού και κοινωνικού χαρακτήρα». Τον κ. Τσίπρα συνόδευαν ο τότε εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης και ο Βάλτερ Μπάγερ, συντονιστής του Ευρωπαϊκού Δικτύου Transform, ωστόσο με δεδομένο ότι το πρωτόκολλο του Βατικανού απαγορεύει τη φωτογράφιση στα ενδότερα, ορισμένοι στην Ελλάδα βρήκαν την ευκαιρία να υποστηρίξουν ότι η συνάντηση δεν έγινε ποτέ.
Στην πραγματικότητα, ο Ποντίφικας και ο κ. Τσίπρας είχαν εγκάρδια συνομιλία με επίκεντρο τις κοινωνικές ανισότητες και τα προβλήματα μεταναστών και προσφύγων. Η συνάντηση διήρκεσε περίπου 45 λεπτά και οι δύο συμφώνησαν ότι η οικονομική κρίση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά «κρίση αξιών».
«Οι αγορές έχουν επιβληθεί, ο άνθρωπος έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα» είχε πει τότε ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας στον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος, από την πλευρά του, βρήκε ομοιότητες ανάμεσα στον χριστιανισμό και στην Αριστερά, λέγοντας: «Μπορεί να ξεκινάμε από διαφορετικές αφετηρίες, η αντίληψή μας όμως τέμνεται στα θέματα της κοινωνικής δικαιοσύνης».
