Η φοιτήτρια σήμερα Κυριακή Τζοβάνη έκανε δωρεάν μαθήματα στο Κοινωνικό Φροντιστήριο της Ενορίας Αγ. Φωτίου στη Θεσσαλονίκη, έδωσε εξετάσεις και πέρασε στην Παιδαγωγική Σχολή ΑΠΘ
Mε τη δύναμη της προσωπικής θέλησης και την πολύτιμη αρωγή της Εκκλησίας, η Κυριακή Τζοβάνη, ηλικίας 52 χρονών, έκανε το όνειρό της πραγματικότητα και πέρασε πρώτη στην Παιδαγωγική Σχολή της Θεσσαλονίκης το ακαδημαϊκό έτος 2016-2017. Στις εξετάσεις που έδωσε συγκέντρωσε 15.103 μόρια, αποδεικνύοντας ότι κανένας στόχος δεν είναι ανέφικτος, όταν κάποιος με πίστη και υπομονή αγωνίζεται να τον επιτύχει.
Η κυρία Τζοβάνη πριν από τέσσερα χρόνια αποφάσισε να εγγραφεί στο 1ο Εσπερινό Λύκειο της συμπρωτεύουσας, αφού, όπως δηλώνει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια», ήθελε να να πάρει το απολυτήριο λυκείου. «Διαπίστωσα σιγά σιγά ότι μπορούσα να ανταποκριθώ στην παρακολούθηση των μαθημάτων και, έτσι, μπήκα στη διαδικασία να εξεταστώ στις πανελλήνιες εξετάσεις. Είναι, επίσης, σημαντικό ότι από την αρχή, όταν έκανα γνωστές τις προθέσεις μου, βρήκα θετική απήχηση από την οικογένειά μου και αυτό μου έδωσε, όπως ήταν αναμενόμενο, πολύ κουράγιο για να συνεχίσω» σημειώνει η κυρία Τζοβάνη, η οποία είναι παντρεμένη και μητέρα δύο ενήλικων αγοριών.
Κάποια στιγμή υπέπεσε στην αντίληψή της μια ενημερωτική επιστολή που είχε αναρτηθεί στον πίνακα ανακοινώσεων του εσπερινού λυκείου.
ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ
Από αυτήν η κυρία Τζοβάνη πληροφορήθηκε τη λειτουργία του Κοινωνικού Φροντιστηρίου, το οποίο λειτουργεί από την ομάδα εθελοντών «Ελλήνιον», με ευθύνη του Ιερού Ναού Αγίου Φωτίου, απέναντι από το Ποσειδώνιο Κολυμβητήριο Θεσσαλονίκης. Η ίδια είχε γνωρίσει την Εκκλησία του Αγίου Φωτίου μέσω των εκδηλώσεων Φώτεια και των ομιλιών που γίνονταν εκεί από μοναχούς. Στον εν λόγω ναό ομάδα εθελοντών καθηγητών πρόσφερε δωρεάν μαθήματα ενισχυτικής διδασκαλίας σε κοντινή αίθουσα. Ετσι, λοιπόν, το επόμενο βήμα για την κυρία Τζοβάνη ήταν να ζητήσει τηλεφωνικώς περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το Κοινωνικό Φροντιστήριο.
Τα βήματά της δεν άργησαν να την οδηγήσουν στον Αγιο Φώτιο, όπου σε επικοινωνία με την υπεύθυνη του Κοινωνικού Φροντιστηρίου έμαθε ότι μπορούσε να γίνει δεκτή. «Στην αρχή είχα κάποιους ενδοιασμούς λόγω ηλικίας, επειδή θεωρούσα ότι το φροντιστήριο απευθυνόταν μόνο σε μικρές ηλικίες. Με διαβεβαίωσαν ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα, λέγοντας, μάλιστα, χαρακτηριστικά ότι δικαίωμα στην εκπαίδευση έχουν όλοι, χωρίς διακρίσεις» σημειώνει η κυρία Τζοβάνη. Αφού συνεννοήθηκε για τα μαθήματα που ήθελε να παρακολουθήσει, άρχισε κανονικά το πρόγραμμά της.
Με τον ιερέα του Αγίου Φωτίου, π. Θεοδόσιο συναντήθηκε με αφορμή κάποιες εκδηλώσεις οι οποίες γίνονταν παράλληλα με τα μαθήματα, όπως ο αγιασμός στην έναρξη της χρονιάς. «Ο π. Θεοδόσιος ερχόταν και μας έβλεπε κατά τις ώρες που διεξάγονταν τα μαθήματα. Συνειδητοποίησα από την πρώτη στιγμή πόσο δραστήριος ιερέας ήταν και με πόσο καλή προαίρεση δραστηριοποιούνταν τόσο για την επιτυχία των μαθημάτων όσο και συνολικά για το έργο της εκκλησίας στους υπόλοιπους τομείς. Είναι, πραγματικά, αξιέπαινες όλες οι ενέργειες του π. Θεοδόσιου. Πιστεύω ότι όλα ξεκινούν από ανθρώπους που έχουν μέσα τους πολλά πράγματα να προσφέρουν» αναφέρει με έμφαση η Κυριακή Τζοβάνη.
Στις ομιλίες του π. Θεοδόσιου η ίδια διέκρινε την προσωπικότητα εκείνη που εμψυχώνει και ενεργεί σύμφωνα πάντα με το πνεύμα της Εκκλησίας: «Δεν προχωρούσε ποτέ στο να κάνει σχόλια, να κρίνει ποιος ήταν καθένας που πήγαινε να παρακολουθήσει τα μαθήματα και από πού ερχόταν! Ηταν δίπλα σε όποιον είχε πραγματικά ανάγκη να ακούσει τα προβλήματά του!»
ΔΩΡΕΑΝ
Με βάση και την εμπειρία που είχε από τα δύο παιδιά της,διαπίστωσε εξαρχής ότι στο Κοινωνικό Φροντιστήριο του Αγίου Φωτίου βρήκε μια ανοιχτή αγκαλιά και μια ανιδιοτελή -χωρίς το παραμικρό κέρδος- προσφορά. «Οι άνθρωποι αυτοί σου δίνουν την αίσθηση πως ό,τι κάνουν δεν γίνεται από αγγαρεία! Είναι όλοι τους αξιόλογοι εκπαιδευτικοί, που πραγματικά βοηθούν και δεν κουράζονται. Προσωπικά, ωφελήθηκα από τα μαθήματα που έκανα!» επισημαίνει.
ΠΗΡΕ ΘΑΡΡΟΣ
Δεν αντιμετώπισε ειδικές δυσκολίες η κυρία Τζοβάνη, αν και λόγω ηλικίας ήταν κάπως επιφυλακτική κατά τις ώρες που περίμενε την άφιξη των καθηγητών και των υπόλοιπων μαθητών.
Η αντιμετώπιση όμως από τους μαθητές, που ήταν μικρότερης ηλικίας, και τους καθηγητές έδωσε στην ίδια θάρρος για να προχωρήσει και να πραγματοποιήσει το όνειρό της. «Βρήκα ένα ήρεμο και χωρίς εντάσεις περιβάλλον. Ενιωθες ό,τι καλό συνέβαινε και πως άξιζε να είσαι εκεί, μαζί με τους άλλους» αναφέρει. Κάθε μάθημα διαρκούσε περίπου μιάμιση ώρα και η ίδια παρακολουθούσε μαθήματα καθημερινά. Μετά το πέρας των μαθημάτων ακολουθούσε η φοίτηση στο εσπερινό λύκειο.
«ΔΙΑΒΑΖΑ ΚΑΙ ΕΝΙΩΘΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ»
Η ημέρα της κυρίας Τζοβάνη άρχιζε νωρίς το πρωί και τελείωνε αργά το βράδυ! «Σε αυτά έπρεπε να συμπεριλάβω και τις δουλειές του σπιτιού, αλλά όλα γινόταν πειθαρχημένα και συνειδητοποιημένα. Καθετί γινόταν με τη σωστή σειρά!» Οταν ήρθε η στιγμή της δικαίωσης και είδε το όνομά της στη λίστα των επιτυχόντων, το πρώτο πράγμα που έπραξε ήταν να ευχαριστήσει συγκινημένη τον Θεό για τη βοήθειά Του! «Ενιωσα μεγάλη ηθική ικανοποίηση για την προσπάθεια που κατέβαλα και για το γεγονός ότι ανταμείφθηκαν οι κόποι μου. Ολη την περίοδο του διαβάσματος ένιωθα ότι ο Θεός ήταν δίπλα μου και μου συμπαραστεκόταν! Χωρίς τη βοήθειά του δεν θα μπορούσε να γίνει τίποτα!» υπογραμμίζει η κυρία Τζοβάνη με μια αίσθηση πραγματικής ευτυχίας. Σήμερα έχει τελειώσει επιτυχώς το πρώτο εξάμηνο των σπουδών της και συνεχίζει με αισιοδοξία. «Ο,τι καλό επιθυμεί κάθε άνθρωπος, ο Θεός θα βοηθήσει στην ευόδωση αυτής της προσπάθειας» αναφέρει.
Από την Εφημερίδα Ορθόδοξη Αλήθεια
