Οι Βρυξέλλες ετοιμάζουν μεταμνημονιακό σχέδιο, που θα προϋποθέτει διαρθρωτικές αλλαγές ως αντάλλαγμα της μείωσης χρέουςΡεπορτάζ
Νίκος Ελευθερόγλου
Αν νομίζετε ότι το «πείραμα Ελλάς» τελείωσε με το Μνημόνιο, κάνετε λάθος… Η ελληνική τραγωδία δεν αναμένεται να τελειώσει στις 21 Αυγούστου 2018, όταν τυπικά ολοκληρώνεται το πρόγραμμα, αλλά θα έχει και συνέχεια. Και αυτό, γιατί, σύμφωνα με πληροφορίες, οι Βρυξέλλες ετοιμάζουν μια νέα «υβριδική συμφωνία», που θα μετατρέψει την Ελλάδα και πάλι σε πειραματόζωο, καθώς ούτε το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας έχει δοκιμαστεί σε άλλη χώρα-μέλος.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι η λύση-πακέτο που θα μας δοθεί από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς θα βαδίζει στη λογική «βήμα βήμα κινήσεις» («διαρθρωτικές αλλαγές», όπως θα ονομαστούν), με αντάλλαγμα «βήμα βήμα κινήσεις» για τη μείωση του ελληνικού χρέους. Με απλά λόγια, οι Βρυξέλλες ετοιμάζονται να προτείνουν στην κυβέρνηση, και μάλιστα αμέσως μετά την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης (μια και η τέταρτη θα είναι τυπική διαδικασία), μια συμφωνία που θα ανατρέπει εν πολλοίς το αφήγημα του πρωθυπουργού Αλ. Τσίπρα, ο οποίος θα έχει μπροστά του μόλις τέσσερις μήνες να «διαπραγματευτεί», καθώς το τελεσίγραφο θα λήξει πριν από τα μπάνια του λαού.
Εξαίρεση
Η Αθήνα θα παραμείνει και πάλι η εξαίρεση του ευρωπαϊκού κανόνα, έπειτα από οκτώ χρόνια με «δάκρυα και αίμα» για τη συντριπτική πλειονότητα του ελληνικού λαού, μια και από το «μέτρα-θηλιά» θα οδηγηθεί στη ρύθμιση χρέους-θηλιά.
Οπως τόνιζαν πηγές από την Ε.Ε., η Ελλάδα έχει μπροστά της τέσσερις εναλλακτικές.
Η πρώτη είναι ένα τέταρτο πρόγραμμα, κάτι που δεν είναι διατεθειμένος κανείς να της παράσχει, μια και πρέπει να περάσει από νέες διαδικασίες στα Κοινοβούλια. Η θέση αυτή δεν έχει οπαδούς, ενώ δεν το συζητά ούτε η Ελλάδα.
Η δεύτερη, μια καθαρή έξοδος, όπως έγινε με την Κύπρο, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Αυτή η περίπτωση έχει πολιτικά πλεονεκτήματα, αλλά και πολλά ρίσκα. Το κυριότερο είναι το πώς θα αντιδράσουν οι αγορές και κυρίως οι «ντίλερ». Η Αθήνα θα το ήθελε, γι’ αυτό και συζητά για τα «μαξιλαράκια» από τα πλεονάσματα που δημιουργεί, αλλά και από τα χρήματα που έχουν θεωρητικά «δεσμευτεί» για την Ελλάδα. Ούτε αυτό, όμως, φαίνεται να το συζητούν οι θεσμοί. Η τρίτη και φαρμακερή πρόταση έχει δύο σκέλη, αμφότερα όμως, ως εφαρμογή, δεν έχουν τύχει υλοποίησης ποτέ μέχρι σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση και σε χώρα-μέλος.
Το πρώτο σκέλος αφορά την προληπτική γραμμή στήριξης, που έχει βέβαια πολλά αρνητικά, καθώς προβλέπει αυστηρή επιτήρηση και, σε περίπτωση που δεν επιτευχθούν οι στόχοι, συγκεκριμένα μέτρα. Δηλαδή, πρόκειται για ένα «light» Μνημόνιο.
Το δεύτερο αφορά μια υβριδικού τύπου συμφωνία, που δεν θα ονομαστεί Μνημόνιο και θα έχει άμεση σύνδεση με τη ρύθμιση του χρέους!
Αντιρρήσεις, πάντως, υπάρχουν και για τη διανομή του πλεονάσματος, καθώς λένε ότι δεν πρέπει να έχει τη λογική «φιλανθρωπίας», αλλά στήριξης των ευάλωτων ομάδων, χωρίς να μαραζώσουν οι ανάγκες της πραγματικής οικονομίας, κάτι που επιβεβαιώνει την αποκάλυψη της «δημοκρατίας» για κατανομή του πλεονάσματος σε τρεις κατηγορίες: στις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, στην αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου και σε ένα ποσό που θα παραμείνει ως «μαξιλαράκι».
