Τα στίφη των προσφύγων-μεταναστών και η «γκεμπελική» προπαγάνδαΑπό τον
Χαράλαμπο (Χάρη) Κατσιβαρδά*
Ζούμε πρωτόφαντες καταστάσεις στην καταρρέουσα πατρίδα μας, εξ αφορμής της παντοειδούς εκμεταλλεύσεως των προσφύγων-μεταναστών, υπό αορίστου και ιδεολογικώς απροσδιορίστου «κύκλου» ατόμων, με το πρόσχημα του ανθρωπισμού, υπό την πλήρη και εκκωφαντική ανοχή της συντεταγμένης Πολιτείας, ανεξαρτήτως της νόμιμης επιτηρήσεως υπό των θεσμικών διεθνών παραγόντων.
Εν ολίγοις, η Ελλάδα καλείται παραχρήμα, καίτοι η μοναδική χώρα στην Ευρώπη η οποία μαστίζεται -διαρκούντος του επαχθούς Μνημονίου- από ακραία οικονομικά μέτρα λιτότητας, τα οποία πλήττουν εκ βάθρων όλες τις επαγγελματικές τάξεις, να επωμισθεί δυσαναλόγως ένα μεγάλο βάρος μετακινούμενου πληθυσμού μεικτού χαρακτήρα προσφύγων και εν γένει μεταναστών.
Είναι, λοιπόν, πρόδηλο ότι όλες οι άλλες χώρες ελέγχουν με ιδιαίτερη σπουδή και αυστηρότητα τη ροή των μεταναστών εις τα σύνορά των, άρα λοιπόν «είναι φασιστικά τα κράτη αυτά, υπάνθρωπα και ρατσιστικά;», και μόνον η οικονομικώς καθημαγμένη και ολιγάριθμη πληθυσμιακά Ελλάδα είναι προοδευτική, η οποία έχει αλωθεί από αναρίθμητα, ετερόκλητων εθνικοτήτων, στίφη, τα οποία παραμένουν εγκλωβισμένα στην Ελλάδα και καθίσταται αντικειμενικώς αδύνατον να απορροφηθούν;
Οι μηχανισμοί «αλληλεγγύης» και προαγωγής του διαφαινόμενου σχεδίου αυτού, ήτοι του βίαιου εκτοπισμού των γηγενών, διά εποικισμού με μάζες λαών, είναι πανίσχυροι, διά των διεισδυόντων Δούρειων Ιππων των εις τα ΜΜΕ και, εν γένει, σε θύλακες της τοπικής ή της κεντρικής διοίκησης, με αδιαφανείς και άδηλες σχέσεις με εξωθεσμικά και εξωεθνικά παράκεντρα εξουσίας.
Η σταυροφορία του κατ’ επίφαση ανθρωπισμού είναι ψηλαφητή στην εκάστοτε τοπική κοινωνία διά της εξάρσεως της πάσης φύσεως εγκληματικότητας, πλην όμως ουδείς τολμά να καταγγείλει στις αρμόδιες θεσμικές Αρχές το παραμικρό (Εισαγγελία, Αστυνομία), λόγω του ότι στοχοποιείται ως αντιφρονών και υφίσταται ολοκληρωτικού τύπου αντίποινα.
Τα ουδετεροεθνή έμμισθα μορφώματα συνιστούν διατεταγμένα οχήματα άδηλων διαδρομών νομιμοποίησης εσόδων, άρα κίνησης, διόλου ευκαταφρόνητου κεφαλαίου, καθώς και άσκησης φαιάς προπαγάνδας, διά των ακροβολισμένων μίσθαρνων οργάνων των, τα οποία επιχειρούν να επιβάλουν διά πυρός και σιδήρου την άποψή τους επί ποινή εξουδετέρωσης του αντιφρονούντος, διά διαπόμπευσης και κατασυκοφάντησής του, με την ευφάνταστη φράση «φασίστας, ρατσιστής», αστυνομεύοντας συγχρόνως τον ιδιωτικό βίο του.
Ητοι, η «γκεμπελική» προπαγάνδα, υπό τη δικτατορική μεσαιωνικού τύπου λογική «όποιος διαφωνεί με την αυθεντία της σταυροφορίας του αντιρατσισμού καταδιώκεται, είναι αντιρρησίας και διώκεται απηνώς», ουχί μόνον διαβάλλει τη δημοκρατία μας, υποσκάπτοντας τη συνταγματική έννομη τάξη, αλλά μας πέμπει πενήντα έτη πίσω, σε καθεστώτα ολοκληρωτικά.
Εν κατακλείδι, ποιος είναι ο κλειδούχος της Κερκόπορτας;
*Δικηγόρος
