Τα κριτήρια της βοήθειας σε «ευαίσθητες» κοινωνικά ομάδες και το αντίτιμοΑπό τον
Κοσμά Τριλίβα*
Πριν από μερικές μέρες ανακοινώθηκε από την αρμόδια υπουργό η έναρξη ενός πιλοτικού προγράμματος μετεγκατάστασης πληθυσμών Ρομά σε οργανωμένους οικισμούς. Η δράση, μάλιστα, αυτή δεν θα είναι μεμονωμένη, αλλά θα αποτελέσει μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος στήριξης της συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας, το οποίο θα αγγίξει, σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, τα 40.000.000 ευρώ.
Βέβαια, αντίστοιχα προγράμματα είναι σε ισχύ εδώ και πολύ καιρό, με δικαιούχους τους κάθε λογής μετανάστες, οι οποίοι αρχίζουν να λαμβάνουν μια σειρά προνόμια με το που θα πατήσουν σε ελληνικό έδαφος.
Μεγάλη προσοχή δίνεται, επίσης, σε προγράμματα προστασίας και ανάδειξης και άλλων «ευαίσθητων» κοινωνικών ομάδων, όπως των ομοφυλοφίλων και της εν γένει LGBT κοινότητας, με διάφορες εκδηλώσεις στήριξης, ακόμα και με ημερίδες στα σχολεία, και βέβαια μέσω της πάγιας στήριξης των τοπικών Αρχών στα διάφορα Prides.
Τι κοινό έχουν αυτές οι καταστάσεις; Είναι φαινομενικά όλες περιπτώσεις στις οποίες το επίσημο ελληνικό κράτος ασκεί κοινωνική πολιτική, βοηθώντας κάποιους εμπερίστατους συνανθρώπους μας από τις ατυχίες της ζωής. Κι όμως, τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι πιο ρατσιστικό και επικίνδυνο για τις ομάδες αυτές, αφού το κράτος δεν βοηθάει τους συγκεκριμένους ανθρώπους επειδή υπέστησαν κάποια ατυχία, όπως λ.χ. έμειναν άνεργοι ή υπήρξαν θύματα κάποιας φυσικής καταστροφής, όπως οι συμπολίτες μας στη Μάνδρα.
Ποια είναι η ατυχία ή η καταστροφή που τους έπληξε; Κοιτώντας τα κριτήρια με τα οποία λαμβάνουν την κρατική βοήθεια προκύπτει ότι η καταστροφή είναι η ίδια η ύπαρξή τους. Οι Ρομά π.χ. θα πάρουν σπίτι και δουλειά, όχι επειδή συνέβη κάποια ατυχία σε μεμονωμένα άτομα αυτής της ομάδας, αλλά επειδή είχαν την «ατυχία» να είναι Ρομά. Αντίστοιχα και με τις άλλες «ευαίσθητες» κοινωνικές ομάδες, που το κράτος σπεύδει να προστατεύσει, καταλήγοντας, όμως, να τις αντιμετωπίζει ως ομάδες με κάποιο εγγενές μειονέκτημα. Λες και είναι κατώτεροι και ανίκανοι να επιβιώσουν μόνοι τους.
Δυστυχώς, όμως, έτσι όχι μόνο αυτές οι ομάδες δεν έχουν την ευκαιρία να αποδείξουν μόνες τους την αξία τους, όχι μόνο κάποιοι πολιτικοί θα έρθουν αργότερα να λάβουν το αντίτιμο της βοήθειάς τους σε ψήφους, αλλά δίνεται και τροφή στο αφήγημα των κάθε λογής ρατσιστών, που νιώθουν να «νομιμοποιούνται» όταν μιλάνε για προνομιούχους «άλλους».
* Νομικός
