Ερευνητές βρήκαν τον «κωδικό θανάτου» των καρκινικών κυττάρων και μπορούν να τον ενεργοποιήσουν με φυσικό τρόποΑνακάλυψη που μπορεί να σημάνει το τέλος της χημειοθεραπείας έκαναν ερευνητές του Northwestern University στις ΗΠΑ. Οπως αποκάλυψαν σε έρευνα που δημοσίευσαν στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Communications», όλα τα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων και των καρκινικών, έχουν «κωδικό θανάτου», τον οποίο οι ερευνητές βρήκαν τρόπο να ενεργοποιήσουν «με φυσικό τρόπο», χωρίς την ανάγκη χρήσης χημικών ουσιών.
Ειδικότερα, όπως εξήγησε ο επικεφαλής της έρευνας Marcus E. Peter, πρόκειται για έναν μηχανισμό ο οποίος μπορεί να τα αναγκάσει να «αυτοκτονήσουν». Οταν κάποιο υγιές κύτταρο εμφανίζει μεταλλάξεις οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε καρκίνο, δίνεται εντολή από το ίδιο το κύτταρο να ενεργοποιηθεί ο «κωδικός θανάτου» με αποτέλεσμα το κύτταρο να πεθάνει.
Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι πρόκειται για έναν μηχανισμό αυτοάμυνας των οργανισμών, ο οποίος αναπτύχθηκε για να προστατεύει το σώμα των ζώων από σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος. Η λειτουργία του βασίζεται στη δράση μικροσκοπικών σωματιδίων που αποκαλούνται ριβονουκλεϊκά οξέα (RNA) και είναι αυτά που ενεργοποιούν τον «κωδικό θανάτου» του κυττάρου.
Το πρόβλημα είναι ότι τα RNA των ανθρώπινων κυττάρων δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικά στην αντιμετώπιση όλων των ειδών των μεταλλάξεων, κυρίως όσων μπορεί να καταλήξουν σε επιθετικές μορφές καρκίνου.
Σε αυτή την περίπτωση τα RNA δεν καταφέρνουν να ενεργοποιήσουν τον μηχανισμό «αυτοκτονίας» του κυττάρου, το οποίο μετατρέπεται σε καρκινικό. Εως τώρα, ένας από τους τρόπους να πυροδοτηθεί ο «κωδικός θανάτου» των καρκινικών κυττάρων είναι η χρήση ειδικών χημικών ουσιών στο πλαίσιο χημειοθεραπείας. Η συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή έχει, όμως, σημαντικές παρενέργειες.
Για να τις αποφύγουν οι ερευνητές σκοπεύουν να δημιουργήσουν στο εργαστήριο συνθετικά RNA, τα οποία θα είναι πολύ πιο ισχυρά από τα φυσικά RNA, και στη συνέχεια να τα χορηγήσουν στα καρκινικά κύτταρα για να τα σκοτώσουν.
Ωστόσο, η ερευνητική ομάδα επισημαίνει ότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες και θα περάσουν αρκετά χρόνια προτού η νέα θεραπεία γίνει διαθέσιμη για τους ασθενείς.
