Η διεθνής κοινότητα έδωσε στη Συμφωνία του Παρισιού τα εργαλεία που θα της δώσουν ζωή, αλλά χωρίς να αναλάβει -όπως ήταν αναμενόμενο άλλωστε- δεσμεύσεις……είτε για πιο φιλόδοξους στόχους είτε για ταχύτερη δράση κατά της υπερθέρμανσης του πλανήτη, παρά τα σήματα συναγερμού και τις φυσικές καταστροφές που πλήττουν τη Γη.
Απέναντι στις προκλήσεις της φύσης, αρκετές αντιπροσωπίες χωρών, και κυρίως των πιο ευάλωτων νησιωτικών κρατών, ήλπιζαν ότι στην 24η Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Κλίμα (COP24) στο Κατοβίτσε της Πολωνίας οι χώρες θα αναλάμβαναν τη δέσμευση να αναθεωρήσουν μέχρι το 2020 τους στόχους τους για τη μείωση εκπομπών των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Ωστόσο, σε μια δυσμενή γεωπολιτική συγκυρία, τα κράτη επικεντρώθηκαν στην επεξεργασία των κανόνων που θα επιτρέψουν την εφαρμογή της συμφωνίας του Παρισιού.
«Τα κράτη κατέγραψαν πρόοδο, αλλά αυτό που είδαμε στην Πολωνία είναι μια θεμελιώδης έλλειψη κατανόησης της σημερινής κρίσης» δήλωσε ο Μανουέλ Πουλγάρ-Βιδάλ της WWF, υπενθυμίζοντας ότι το Giec δίνει περιθώριο 12 ετών για την ανάληψη δράσης. Η διάσταση των θέσεων απέναντι στα συμπεράσματα της έκθεσης του Giec εμφανίστηκε κατά τη διάρκεια των εργασιών της COP24, με τις ΗΠΑ, τη Σαουδική Αραβία και τη Ρωσία να αρνούνται με επιμονή τη λέξη «αποδέχονται» στο κείμενο του τελικού ανακοινωθέντος. Υπ’ ατμόν για αποχώρηση από τη συμφωνία του Παρισιού, αλλά προς το παρόν εντός, οι Ηνωμένες Πολιτείες υπερασπίστηκαν έντονα τις παραδοσιακές θέσεις τους, όπως επισημαίνουν οι παρατηρητές, οι οποίοι θεωρούν ότι οι αμερικανικές θέσεις βάρυναν στους κανόνες που αφορούν τις αναπτυσσόμενες χώρες.
