Ο Κων. Καραμηνάς αρνήθηκε να κάνει αλκοτέστ όταν το 1998 ενεπλάκη σε θανατηφόρο τροχαίο
Οσοι έχουν παρακολουθήσει έστω και 10 λεπτά από τη συνεδρίαση της διακομματικής επιτροπής για την αναθεώρηση του Συντάγματος μπορούν εύκολα να συμπεράνουν ότι η αναγκαία κομματική συναίνεση για να προχωρήσουν οι αλλαγές δεν υπάρχει. Η αναθεώρηση κινδυνεύει πραγματικά να τιναχθεί στον αέρα λόγω των αγεφύρωτων διαφορών σε σωρεία άρθρων, όπως το 16 για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, παρά το υπερώριμο αίτημα των κομμάτων και του λαού για κατάργηση του νόμου περί ευθύνης υπουργών και ριζικές αλλαγές στο καθεστώς της βουλευτικής ασυλίας.
Η απαράδεκτη ατιμωρησία των πολιτικών ταγών της χώρας, που διατηρείται αιωνίως ως έχει, οδήγησε στο παρελθόν στην απόλυτη πρόκληση στο κοινό περί δικαίου αίσθημα. Ενα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα γενικής κατακραυγής είναι εκείνο του Κωνσταντίνου Καραμηνά από τη Ν.Δ., που κρύφτηκε πίσω από την ασυλία για να ξεφύγει από τις ευθύνες του. Ο Σαμιώτης βουλευτής ενεπλάκη το 1998 σε θανατηφόρο τροχαίο, με τη συνεπιβάτιδά του, νεαρή δασκάλα, Ελλη Πηλίδου να χάνει τη ζωή της.
Ο ίδιος αρνήθηκε να υποβληθεί σε αλκοτέστ, επικαλούμενος τη βουλευτική ασυλία του, και δεν συνελήφθη διότι η πράξη του ήταν πταισματική. Στη συνέχεια, βέβαια, αρνήθηκε ότι έτρεχε, παρά τις περί του αντιθέτου καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων, ενώ υποστήριξε, χωρίς όμως να πείσει κανέναν, ότι δεν αντιλήφθηκε πως οι αστυνομικοί τού ζήτησαν να κάνει αλκοτέστ.
Τελικώς, η βουλευτική ασυλία του ήρθη και έπειτα από δύο χρόνια το δικαστήριο ομόφωνα τον κήρυξε ένοχο και τον καταδίκασε σε συνολική ποινή φυλάκισης 35 μηνών με τριετή αναστολή. Η θανατηφόρα πορεία της Μερσεντές του Καραμηνά και η αδιανόητη άρνησή του να υποβληθεί σε αλκοτέστ επανέφεραν στο προσκήνιο το ζήτημα της βουλευτικής ασυλίας, με την κοινή γνώμη να βροντοφωνάζει ότι οι νόμοι είναι και για τους βουλευτές. Σήμερα, 20 χρόνια μετά, οι καταχρήσεις στο όνομα της ασυλίας συνεχίζονται, ρίχνοντας στα τάρταρα την όποια αξιοπιστία έχει παραμείνει στον πολιτικό κόσμο.
