Αυστηρότερα κριτήρια, στα πρότυπα του εξωδικαστικού συμβιβασμού, και πλατφόρμα τύπου «Τειρεσία» ζητούν οι τραπεζίτεςΑπό τον
Γιώργο Χατζηδημητρίου
Σκληρό παζάρι κάνουν οι τραπεζίτες με την κυβέρνηση για τα «κόκκινα» δάνεια πρώτης κατοικίας, αξιώνοντας αυστηρότερα κριτήρια επιλογής μέσω μιας διαδικασίας εξωδικαστικού συμβιβασμού, κατά το πρότυπο των επιχειρηματικών χρεών, και τη δημιουργία ταυτόχρονα ενός «δανειακού Τειρεσία» που θα δίνει το οικονομικό προφίλ του οφειλέτη και θα εντοπίζει τους επιτήδεια ασυνεπείς.
Στην παρούσα φάση οι τράπεζες πιέζουν ασφυκτικά προκειμένου να χαμηλώσει δραματικά ο πήχης της προστασίας αξιώνοντας -με την επικουρία της ΤτΕ και του Μόνιμου Μηχανισμού Εποπτείας (SSM)- να υποχωρήσει στα 80.000 ευρώ η αξία των ακινήτων και να καταστούν αυστηρότερα τα κριτήρια επιλεξιμότητας. Το όριο αυτό, όπως καθ’ υπόδειξη εκτιμούν, βγάζει έξω από την ομπρέλα τους στρατηγικούς κακοπληρωτές και όσους αποφεύγουν να ρυθμίσουν τα δάνειά τους.
Κυβέρνηση και συστημικές τράπεζες, οι οποίες φλέγονται να ξεφορτώσουν ένα βαρύ χαρτοφυλάκιο 25 δισ. ευρώ «προβληματικών» δανείων μέσα στο 2019, συμφώνησαν από κοινού στη συνάντηση της περασμένης Παρασκευής τη δίμηνη παράταση του ισχύοντος νόμου. Ωστόσο, από 1ης Μαρτίου είναι βέβαιο ότι οι καταστάσεις θα αγριέψουν.
Βγαίνοντας από τη σύσκεψη, ο πρόεδρος της Ενωσης Ελληνικών Τραπεζών Νίκος Καραμούζης ήταν αρκετά φειδωλός, όταν, δείχνοντας ότι οι αποστάσεις έχουν μικρύνει, περιορίστηκε να δηλώσει «είμαστε σε σωστό δρόμο».
Τι σημαίνει αυτό; Το ξεκαθάρισε ο ίδιος λίγη ώρα αργότερα, σπεύδοντας από μέσο κοινωνικής δικτύωσης να σχολιάσει ότι ο διάδοχος νόμος θα πρέπει: «Να αφορά μόνο οικονομικά ευπαθείς ομάδες σε αδυναμία αποπληρωμής, αυστηρότερα κριτήρια επιλογής, αποκλεισμό των στρατηγικών κακοπληρωτών, να στηρίζει την ευρωστία του τραπεζικού συστήματος και να σέβεται τις εποπτικές υποχρεώσεις των τραπεζών».
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό που παρουσίασε ο υπουργός Οικονομίας και Ανάπτυξης Γιάννης Δραγασάκης, το νέο πλαίσιο, ενταγμένο σε μια «συνολική πολιτική στέγης», θα έχει δύο σκέλη:
• Επιδότηση ενοικίου σε όσους δεν έχουν δική τους κατοικία ούτε έχουν λάβει στεγαστικό δάνειο, με έμφαση σε συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού (νέα ζευγάρια, φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από τον μόνιμο τόπο διαμονής τους, Ρομά κ.ά.).
• «Κούρεμα» του δανείου του δανειολήπτη, όταν η αξία του υποθηκευμένου ακινήτου είναι χαμηλότερη από το υπόλοιπο του στεγαστικού δανείου, και επιδότηση του 1/3 που απομένει από το Δημόσιο, που παραπέμπει στο πρόγραμμα «ΕΣΤΙΑ», το οποίο εφαρμόστηκε στην Κύπρο.
