Είναι οικτρό και συνάμα κωμικό να βλέπει κάποιος συνεργείο του ΣΔΟΕ να εισβάλει σε κατάστημα που «βαράει μύγες», πηδώντας πάνω από τις λινάτσες με τα προϊόντα-μαϊμού που έχουν απλώσει μπροστά από την είσοδο διάφοροι (συνήθως επιθετικοί) λαθρομετανάστες. Αυτό το -θεωρητικά αδιανόητο- θέαμα είναι συχνό στα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Οι μηχανισμοί «ελέγχου» του υπουργείου Οικονομικών, ενώ κάνουν τον βίο αβίωτο στους νομίμως λειτουργούντες επιχειρηματίες, υποκρίνονται ότι δεν βλέπουν τον πακτωλό από το μαύρο και αφορολόγητο χρήμα του παραεμπορίου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, πέρυσι, ο τζίρος της παραοικονομίας στην Ελλάδα ξεπέρασε τα 52 δισ. ευρώ! Ποσό που, αν φορολογούνταν, θα εξασφάλιζε για τα κρατικά ταμεία περίπου 20 δισ. Ευρώ.
Η πρόκληση για τους πολίτες είναι μεγάλη. Τους αποτρέπει από το να είναι συνεπείς με τις φορολογικές υποχρεώσεις τους. Ούτε μπορούν να μειώσουν την οργή και την αγανάκτηση των πενομένων Ελλήνων οι «καταδρομικές» επιχειρήσεις βιτρίνας σε αποθήκες που είναι γεμάτες με… καλούδια του λαθρεμπορίου.
Φυσικά, ουδείς ισχυρίζεται ότι η παραοικονομία περιορίζεται μόνο στη λαθραία και παράνομη διάθεση προϊόντων. Και ο κλάδος των υπηρεσιών συμβάλλει στην αύξηση του τζίρου της παραοικονομίας.
Ομως, η αντιμετώπιση τούτου του εξοργιστικού φαινομένου είναι τόσο εύκολη, που καθίσταται ύποπτη η καθυστέρηση στην αντιμετώπισή του. Το μόνο που χρειάζεται είναι αποφασιστικότητα. Στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο Φαήλος Κρανιδιώτης πρότεινε κάτι άμεσα εφαρμόσιμο και λειτουργικό: «Η αυστηρή εφαρμογή των νόμων θα είναι το πρώτο κι αυτονόητο μέτρο, μήνυμα προς τους παρανόμους, ότι εδώ δεν είναι πια ξέφραγο αμπέλι. Να γίνει η ζωή τους τόσο δύσκολη, να καταστρέφονται επί τόπου με τον κόφτη τα μαφιόζικα λαθραία τους».
Οπερ έδει δείξαι!
