Αλγεινή εντύπωση στους αναγνώστες προκαλεί η συμπεριφορά των «μουγκών» βουλευτών, που αποκάλυψε η «κυριακάτικη δημοκρατία» στο ρεπορτάζ με την «ακτινογραφία» της Βουλής με βάση τα στοιχεία, και το αρνητικό παράδειγμα του Αρη Σπηλιωτόπουλου. Οπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο ρεπορτάζ, «δεν είναι λίγοι αυτοί που επιδεικνύουν μηδενική δραστηριότητα, οι μουγκοί, όπως τους αποκαλούν δηκτικά. Το δυσάρεστο μάλιστα είναι ότι ανάμεσα σε αυτούς βρίσκονται και πολλοί νεοεκλεγέντες βουλευτές. Πρώτος στη λίστα, ο βουλευτής Β΄ Αθηνών της Ν.Δ. Αρης Σπηλιωτόπουλος, ο οποίος έως και την 31η Δεκεμβρίου δεν είχε μιλήσει ούτε μία φορά, δεν είχε καταθέσει ούτε μία ερώτηση ούτε μία αναφορά. Στο σύνολο, πάντως, αυτοί που δεν έχουν μιλήσει ούτε μία φορά είναι ακόμα 28 βουλευτές».
Οι ελάχιστοι εναπομείναντες εργαζόμενοι πολίτες, που λόγω του άγχους της ανεργίας δουλεύουν υπερωρίες δίχως να τις πληρώνονται, βλέπουν με οργή και αγανάκτηση τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους να απολαμβάνουν τα βουλευτικά προνόμια δίχως να τα αξίζουν. Υπεραμοίβονται για υπηρεσίες που δεν παρέχουν – σε μία περίοδο όπου οικογένειες αδυνατούν να ανταποκριθούν σε βασικές ανάγκες, όπως η σίτιση των παιδιών τους και η εξόφληση των λογαριασμών των ΔΕΚΟ.
Οι αδρανείς βουλευτές, χωρίς αιδώ, τολμούν και μιλούν για «θυσίες» και «αναγκαία προσαρμογή της κοινωνίας στις νέες συνθήκες», ενώ στην πραγματικότητα αποτελούν τα χειρότερα παραδείγματα αργόσχολων κηφήνων!
Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι μερικοί από τους «μουγκούς» τυγχάνουν και… φιλελεύθεροι (πάντοτε στα λόγια, ασφαλώς). Ρητορεύουν ανέξοδα στα ΜΜΕ για τις δυσλειτουργίες του Δημοσίου και δαινομονοποιούν υπαλλήλους, μεροκαματιάρηδες οικογενειάρχες που αγωνίζονται να επιβιώσουν με 700 και 800 ευρώ τον μήνα!
Ταυτόχρονα, ο αναχρονιστικός Κανονισμός της Βουλής επιτρέπει σε όλους αυτούς να συνεχίζουν να προκαλούν το κοινό αίσθημα και να χρησιμοποιούν το Κοινοβούλιο ως ορμητήριο των παλαιοκομματικών και αντικοινωνικών δραστηριοτήτων τους.
Κάτι είναι ανυπόφορα σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας και πρέπει το έθνος να απαλλαγεί συντομότατα από αυτό και από εκείνους που αποτελούν πρότυπα υποκρισίας, οκνηρίας και παρακμής.
