Η μεγάλη ευκαιρία του Τσίπρα για την εκπαίδευση μετά το Brexit
H πρώτη απόφαση που έλαβε ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι την επομένη του βρετανικού δημοψηφίσματος ήταν να αποδώσει την ιταλική (ευρωπαϊκή) υπηκοότητα στους Αγγλους φοιτητές που βρίσκονται στη χώρα του. Η δική μας πρώτη απόφαση, αν δεν ήμασταν μια χώρα χρόνιων αγκυλώσεων και ασύλληπτου δογματισμού, ποια λέτε ότι έπρεπε να ήταν;
Πριν σας την αναλύσω, δύο στοιχεία. Το πρώτο: η ζημιά στη βρετανική ανώτατη εκπαίδευση εξαιτίας του Brexit είναι τεράστια, διότι ακαδημαϊκά ιδρύματα κύρους, όπως η Οξφόρδη, το Κέμπριτζ, το London School of Economics, χάνουν την προνομιακή πρόσβασή τους στα ευρωπαϊκά κονδύλια για την έρευνα. Το δεύτερο: η ζημιά αυξάνεται, αν αναλογιστεί κανείς ότι η βρετανική ανώτατη εκπαίδευση συνιστά μια μεγάλη βιομηχανία στον τομέα των υπηρεσιών και αποτελούσε έναν από τους βασικούς πυλώνες ανάπτυξης της βρετανικής οικονομίας. Αυτός ο πυλώνας μαζί με τις κατασκευές και τις τράπεζες θα δεχθεί πρώτος ισχυρό πλήγμα. Τα δίδακτρα θα αυξηθούν, θέσεις εργασίας θα χαθούν, τα καλύτερα μυαλά θα μεταναστεύσουν, η πρωτεύουσα της παγκοσμιοποίησης θα χάσει τη λάμψη της.
Αν ήμουν Τσίπρας, δεν θα περίμενα καν την αναθεώρηση του Συντάγματος για να καλέσω ορισμένα από τα πιο φημισμένα βρετανικά πανεπιστήμια να εγκαταστήσουν την έδρα τους στους Δελφούς, στην Αθήνα, στην Αρχαία Ολυμπία, στην Κρήτη, στο Αιγαίο. Νομικό πλαίσιο ήδη υπάρχει, και αναφέρομαι στην Κοινοτική Οδηγία με βάση την οποία αναγνωρίζονται ήδη από την Ε.Ε. τα αγγλικά πτυχία ύστερα από διετή φοίτηση στα παραρτήματα των εδώ κολεγίων. Αν ήμουν Τσίπρας, θα φώναζα τις ηγεσίες τους, θα τους έδινα σταθερό φορολογικό καθεστώς και θα τα καλούσα να καταστούν μητροπολιτικά πανεπιστήμια Μεσογείου, Βαλκανίων και Μέσης Ανατολής, ώστε να μπορούν να απευθύνονται στην τεράστια δεξαμενή νέων της περιοχής.
Αν ήμουν Τσίπρας, θα δέσμευα τους ιδιοκτήτες τους να προσλάβουν σε ποσοστό τουλάχιστον 20% διακεκριμένους Ελληνες επιστήμονες που ξενιτεύτηκαν λόγω της κρίσης. Αν ήμουν Τσίπρας, θα αγνοούσα τις απόψεις του υπουργού Παιδείας για το άρθρο 16 και θα «συνταγματοποιούσα» τον.. νεοφιλελευθερισμό με τη θεσμοθέτηση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Με ρωτάτε αν θα το αποτολμήσει ο Αλέξης; Βαθιά μέσα μου θέλω να πιστεύω ότι ναι, γιατί, πέρα από τις ιδεολογικές δοξασίες, οι πρωθυπουργοί κρίνονται με βάση τα αποτελέσματα. Αλλωστε, αν δεν το κάνει εκείνος, υπάρχουν άλλοι, που δεν έχουν «κολλήματα»: ο Ρέντσι στην Ιταλία, ο Ραχόι στην Ισπανία, ο Ερντογάν στην Τουρκία, ακόμη και ο Ράμα στην Αλβανία. Αν θέλουμε να μας εξευτελίσουν αυτοί, τους αφήνουμε – κανένα πρόβλημα! Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές. Το θέλουμε, όμως;
Μανώλης Κοττάκης
