Σήμερα θα παραμερίσουμε την κοχλάζουσα αλλά θλιβερή και μίζερη επικαιρότητα για να υπενθυμίσουμε την αναγκαιότητα να επανέλθουμε στον «ελληνικό τρόπο» την δοκιμασμένη συνταγή του Ελληνισμού που του εξασφάλιζε την επιβίωση και ανασύνταξη σε εποχές παρακμής.
Ο Ελληνισμός στην ιστορική του διαδρομή πέρασε από πολλές «συμπληγάδες» και επιβίωσε και μετά 400 χρόνια Οθωμανικής σκλαβιάς γιατί στους δύσκολους καιρούς διαμόρφωνε θεσμούς που εξασφάλιζαν επιβίωση και δημιουργούσαν προοπτική. ΄Ετσι π.χ. με στόχο την εξασφάλιση αυτονομίας του Ελληνισμού δημιουργήθηκαν και λειτούργησαν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας οι κοινότητες, οι «συντεχνίες», τα «τσελιγκάτα»,τα «εσ’ναφικά» δικαστήρια που έλυναν τις διαφορές με βάση την αρχαιοελληνική αρχή της διαιτησίας, αλλά και κανόνες ύψιστης κοινωνικής αλληλεγγύης. Ενδεικτικά μόνο αναφέρω ότι στα Σαρακατσάνικα τσελιγκάτα αν κάποιος από θεομηνία η άλλο ατύχημα έχανε το κοπάδι του μαζεύονταν οι αρχηγοί των οικογενειών κι΄ έδιναν όλοι αναλογικά από το δικό τους κοπάδι ζώα για να το ξαναφτιάξει και να έχει δεύτερη ευκαιρία στη ζωή του. Ο «ελληνικός τρόπος» επέτρεπε κι΄ επέβαλλε να αναζητά το άτομο την επιτυχία στα πέρατα της γης αλλά να μην ξεχνά την πατρίδα και γι΄ αυτό ιδρύονταν σχολεία στην Ελλάδα και γι΄ αυτό το κέντρο της Αθήνας είναι γεμάτο από οικοδομήματα-δωρεές ομογενών που διέπρεπαν στο εξωτερικό.
Το πολιτικό μοντέλο της μεταπολίτευσης μετά το 1974 εν ονόματι ενός ψεύτικου κοσμοπολιτισμού προσπάθησε να απομακρύνει τον Ελληνισμό από τις ρίζες του καλλιεργώντας ένα ωφελιμιστικό πλαίσιο αρχών νεοπλουτισμού. ΄Ετσι φτάσαμε στο σημείο Υπουργός Εθνικής Αμύνης κυβέρνησης της μεταπολίτευσης, στο σχετικά πρόσφατο παρελθόν, να χαρακτηρίζει βάρος για τους νέους την στρατιωτική θητεία, την εκπλήρωση της οποίας απέφυγαν δυστυχώς και απαραδέκτως αρκετοί πολιτικοί μας. Το ήθος θεωρήθηκε αδυναμία και το θράσος αρετή, ενώ η εντιμότητα μειονέκτημα. Τα κόμματα εξουσίας αντί να αναζητούν ανθρώπους με αρχές και προσωπικότητα επέλεγαν και επιλέγουν πρόσωπα διαβλητά και μετριότητες για να ελέγχονται εύκολα και να διαιωνίζεται το «φαύλο» σύστημα της ελεγχόμενης «μετριοκρατίας».
Η πανάρχαια αρχή της κοινωνικής αλληλεγγύης ξεχάστηκε και οι «έχοντες και κατέχοντες» ασχολούνταν και ασχολούνται με την ίδρυση OFSHORE εταιριών και την εξασφάλιση των χρημάτων τους σε «φορολογικούς παραδείσους» του εξωτερικού ενώ αδιαφορούν και οι εφοπλιστές που σε άλλους καιρούς δώριζαν θωρηκτά στο Ελληνικό κράτος που με αυτό τον τρόπο το 1912 διπλασίασε την Ελλάδα. Ακόμα και ο πνευματικός κόσμος που θα μπορούσε να ηγηθεί μιας ανανεωτικής προσπάθειας αφύπνισης σιωπά εκκωφαντικά και οι πολίτες πελαγοδρομούν..ενώ κάποιοι πολιτικοί μας αντί να λειτουργούν ηγετικά ως « λυχνία επί όρους κειμένη» συμμετέχοντας στις θυσίες των πολιτών, δέσμιοι του LIFE STYLE τρόπου ζωής πρόβαλλαν και εξακολουθούν με θράσος να προβάλλουν το πόσο καλά περνούν κάνοντας διακοπές σε πολυτελή θέρετρα του εξωτερικού..
Ο Ελληνισμός για να ξεφύγει από το σημερινό τέλμα χρειάζεται ανασύνταξη αλλά και όραμα εμποτισμένο με τις διαχρονικές αρχές του Ελληνισμού, πρόγραμμα ανάτασης βασισμένο στον «καθ΄ ημάς τρόπο..».Οφείλουμε όλοι ξεπερνώντας τις διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος και με οδηγό πανάρχαιες ελληνικές αρχές και κανόνες ζωής να συναντηθούμε στην προοπτική των ανοιχτών οριζόντων του οικουμενικού ελληνισμού..Με ολιγάρκεια ως τρόπο ζωής, με εργατικότητα αλλά και αλληλεγγύη προς τους αδύνατους, αναζητώντας τους καλύτερους να μας εκπροσωπούν, να αξιοποιήσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας δημιουργώντας προϋποθέσεις αναγέννησης και νέας προοπτικής για τον ελληνισμό που μπορεί και πρέπει να αποτελέσει το προζύμι για μια νέα ζύμωση στην Ευρώπη, για μια νέα προοπτική που θα εκφράζει τον ανθρωποκεντρικό πολιτισμό της,τα ιδεώδη της ελευθερίας και δημοκρατίας αλλά και θα στηρίζεται στη φιλία, τη συνεργασία αλλά και την πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών, σε αντιστοιχία πάντα με τον ανθρωποκεντρικό πολιτισμό της.
O Δημήτρης Γαρούφας είναι δικηγόρος-συγγραφέας, πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
