Η διπλωματική παρωδία και ο επικίνδυνος Πρόεδρος της Μεγαλονήσου
Συγγνώμη, αλλά, αν βρεθεί κάποιος να μου εξηγήσει τη σκοπιμότητα όλης αυτής της περίεργης σύναξης στη Γενεύη και το πώς αυτή ωφέλησε τη διαπραγματευτική θέση της Κυπριακής Δημοκρατίας ή την εθνική υπόθεση γενικότερα, κερδίζει τη χρυσή μπανάνα!
Φοβούμαι ότι συνέβη ακριβώς το αντίθετο: Χαντακώθηκε η διαπραγματευτική ισχύς της Λευκωσίας, υπονομεύτηκε η διεθνής υπόστασή της, ενώ δημιουργήθηκε ένα πολύ κακό προηγούμενο, που είναι βέβαιο ότι θα επισύρει πρόσθετες πιέσεις στο άμεσο μέλλον για μια «λύση» στα μέτρα της Αγκυρας. Και, υπό αυτή την έννοια, λίγα «σέρνει» η σοβαρή κυπριακή αντιπολίτευση στον μεγάλο αρχιτέκτονα του «αυτογκόλ», που ναρκοθέτησε -άθελά του ελπίζω- οποιαδήποτε προοπτική έντιμου συμβιβασμού στο κυπριακό ζήτημα.
Η αυτού εξοχότης Νίκος Αναστασιάδης, που ούτε την ιδιότητά του ως Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπόρεσε να υποστηρίξει, τα θαλάσσωσε. Είναι απορίας άξιον τι ακριβώς είχε στο μυαλό του όταν ξεκίνησε τις ρεβεράντζες με τον καρντάση Μουσταφά, αλλά η κατάληξη αυτής της υπόθεσης αφήνει πολλές ανοιχτές πληγές στην κρατική και ευρωπαϊκή υπόσταση της ελεύθερης Κύπρου, το διεθνές status της οποίας «γρατζουνίστηκε» και εν τέλει εμμέσως αμφισβητήθηκε! Ηταν, επίσης, εξόχως αρνητική η συμμετοχή υψηλόβαθμων αξιωματούχων και φορέων σε αυτή τη σύντομη διπλωματική παρωδία. Γιατί είναι αυτοί που θα πιέσουν τον αδύναμο Αναστασιάδη για περαιτέρω βήματα οπισθοχώρησης. «Τι μας κουβάλησες μέχρι εδώ; Προχώρα τώρα και στο παρασύνθημα» θα του πουν, προετοιμάζοντας τη νέα…Γενεύη, που σε λίγο θα γίνει Ζυρίχη!
Και να μου θυμηθείτε ότι όλος αυτός ο θίασος, με προεξάρχοντες τους Γερμανούς, τους Βρετανούς και τον Γιούνκερ, θα αρχίσει σε λίγο τις υπόγειες βολές προς την Αθήνα: Οτι δήθεν είναι αυτή που «φρενάρει» τον Αναστασιάδη και ακυρώνει μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για… δημιουργική «επανένωση» του νησιού.
Γι’ αυτό θα πρέπει πρώτα τα κυπριακά πολιτικά κόμματα να βάλουν «φρένο» στα συγκεχυμένα οράματα του Αναστασιάδη. Ο άνθρωπος απέδειξε τις διπλωματικές ικανότητές του στη διαχείριση της κυπριακής τραπεζικής κρίσης, η οποία κατέληξε στο περιβόητο bail in δεκάδων χιλιάδων μικροκαταθετών. Τότε, ο κυπριακός λαός τού τη χάρισε, γιατί ο βασικός υπαίτιος του εκτροχιασμού ήταν ο Χριστόφιας του ΑΚΕΛ, που σήμερα με τη σειρά του κάνει «πλάτες» στον σημερινό Πρόεδρο. Πλέον, όμως, δεν υπάρχουν περιθώρια για συγχωροχάρτια και «δεν βαριέσαι». Ο Αναστασιάδης, εκτός από ανεπαρκής, τείνει να γίνει και εθνικά επικίνδυνος…
Γιώργος Χαρβαλιάς
