Αν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες ότι ο Ερντογάν σχεδιάζει ένα επεισόδιο στο Αιγαίο, καλύτερα να προετοιμαστούμε αθόρυβα
Από τον
Σάββα
Καλεντερίδη
Σε προηγούμενο άρθρο μας αποδείξαμε ότι η θεωρία που θέλει την Τουρκία να εξάγει τα εσωτερικά της προβλήματα μέσα από κρίσεις με την Ελλάδα είναι λανθασμένη, επισημαίνοντας μάλιστα ότι δεν υφίσταται έστω και ένα παράδειγμα που να την επιβεβαιώνει. Ισα ίσα, όλες οι ελληνοτουρκικές κρίσεις, από τα Σεπτεμβριανά του 1955 ως και τα Ιμια, σχεδιάστηκαν στο Λονδίνο και στην Ουάσινγκτον και έπαιξαν το «παιχνίδι» τους για να υλοποιηθούν οι εν Ελλάδι και Τουρκία εγχώριοι guest stars.
Επίσης, επισημάναμε ότι όλα όσα κάνει η Τουρκία στο Αιγαίο, όλες οι διεκδικήσεις και οι προκλήσεις, ανεξαρτήτως των αιτιών που τις πυροδοτούν κατά καιρούς, εντάσσονται στον στρατηγικό σχεδιασμό της Αγκυρας, με βάση τον οποίον η Τουρκία θα πρέπει να ελέγχει την περιοχή του Αιγαίου που κείται ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι όταν και αν το πετύχει δεν θα πάψει να διεκδικεί και το υπόλοιπο Αιγαίο και όχι μόνο.
Οσον αφορά τη φιλολογία που έχει αναπτυχθεί στην Ελλάδα μετά την απόφαση του Αρείου Πάγου για τη μη έκδοση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών, φιλολογία περί αναμενόμενου θερμού επεισοδίου που στηρίζεται στην αυθαίρετη υπόθεση ότι ο Ερντογάν θα επιχειρήσει μια γρήγορη νίκη εις βάρος της Ελλάδας στο Αιγαίο, για να τη χρησιμοποιήσει στο δημοψήφισμα του Απριλίου, να σημειώσουμε τα εξής:
Αν οι ελληνικές, το επαναλαμβάνουμε, οι ελληνικές υπηρεσίες έχουν αξιόπιστες πληροφορίες ότι ο Ερντογάν έχει σχεδιάσει ένα τέτοιο επεισόδιο, καλύτερο θα ήταν να προετοιμαστούμε αθόρυβα σε επιχειρησιακό επίπεδο, για να το οδηγήσουμε σε αποτυχία και να καταγάγουμε μια νίκη την οποία χρειάζεται η Ελλάδα και να δώσουμε ένα σκληρό μάθημα, που χρειάζεται η Τουρκία.
Αν δεν υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες και είναι μια αυθαίρετη υπόθεση, τότε έχουμε καταφέρει το εξής απίστευτο: Να δημιουργήσουμε θέμα εκεί που δεν υπάρχει. Παρακολουθώντας καθημερινώς και ανελλιπώς το σύνολο των τουρκικών ΜΜΕ, παρατηρούμε ότι τα Ελληνοτουρκικά δεν είναι πρώτη ούτε καν δεύτερη είδηση, όπως συμβαίνει στα αντίστοιχα ελληνικά.
Τουναντίον, υπάρχουν αναφορές στα τουρκικά ΜΜΕ, όταν Τούρκοι αξιωματούχοι απαντούν σε δηλώσεις Ελλήνων, όπως οι «κόκκινες γραμμές» Κοτζιά σε τηλεοπτική εκπομπή ή οι δηλώσεις Καμμένου, «αν τολμήσουν να πατήσουν σε ελληνικό έδαφος, να δούμε πώς θα φύγουν».
Με άλλα λόγια, για τα τουρκικά ΜΜΕ δεν υπάρχουν τα Ελληνοτουρκικά ούτε αποτελούν μέρος της πολιτικής διαμάχης με ορίζοντα το δημοψήφισμα, ενώ στην Ελλάδα αποτελούν πρώτο θέμα.
Για παράδειγμα, στις αρχές αυτής της εβδομάδας η ανάλυση των άρθρων 78 Τούρκων αρθρογράφων, που αυτά διαμορφώνουν κυρίως την τουρκική κοινή γνώμη, έδειξε ότι μόνο ένα αναφερόταν στην Ελλάδα. Ηταν το άρθρο του Χασμέτ Μπαμπάογλου, που δημοσιεύθηκε στη φιλοκυβερνητική «Σαμπάχ» και έλεγε ότι οι δανειστές και ο ξένος παράγων ωθούν την Ελλάδα στη δημιουργία συνθηκών οι οποίες θα οδηγήσουν σε ένα επεισόδιο με την Τουρκία, για να θέσουν υπό τον έλεγχό τους ακόμα περισσότερο την Ελλάδα και να αποδιοργανώσουν ακόμα περισσότερο την Τουρκία, που ταλανίζεται κυρίως από τις πολύ κακές για την Αγκυρα εξελίξεις στο Κουρδικό.
Και μια που αναφερθήκαμε στο Κουρδικό, να καταρρίψουμε άλλη μία αυθαίρετη και μη λογική θεωρία, αυτή που λέει λίγο πολύ «να μη χαιρόμαστε ή να μην επιδιώκουμε την ίδρυση κουρδικού κράτους, γιατί ό,τι χάσει η Τουρκία από τα ανατολικά θα το κερδίσει δυτικά», δηλαδή από την Ελλάδα. Αρα, εμείς οι Ελληνες πρέπει να είμαστε υπέρμαχοι της εδαφικής ακεραιότητας της Τουρκίας! Κανονικός παραλογισμός!
Δηλαδή, αν δεν χάσει η Τουρκία κάτι στα ανατολικά, δεν θα διεκδικεί στα δυτικά; Ή, να το θέσουμε διαφορετικά, τόσα χρόνια που διεκδικεί δυτικά, το κάνει επειδή υπάρχουν αντίστοιχες διεκδικήσεις στα ανατολικά της;
Οσο για την ουσία της θεωρίας, αν στηρίζεται σε πληροφορίες για τέτοιους σχεδιασμούς στα διπλωματικά τραπέζια μεγάλων δυνάμεων, δεν είναι καλό να τις αποκαλύψουν οι διακινητές αυτής της θεωρίας, για να ανατρέψουμε αυτούς τους σχεδιασμούς;
Συμπέρασμα: Στην Ελλάδα δεν λειτουργεί η δημοκρατία, δεν υφίσταται γόνιμος δημοκρατικός διάλογος μεταξύ κομμάτων, πολιτών και διανοουμένων, ένας διάλογος που θα οδηγούσε στην προαγωγή της πολιτικής σκέψης, απαραίτητη προϋπόθεση για να απαλλαγεί η πατρίδα μας από τις κακοδαιμονίες που την οδήγησαν στην καταστροφή.
Επιμύθιο: Ολα αυτά που αναφέρθηκαν πιο πάνω δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει η Ελλάδα και οι Ενοπλες Δυνάμεις μας να είναι πανέτοιμες για να αντιμετωπίσουν ανά πάσα στιγμή οποιαδήποτε εξ Ανατολών απειλή!
