Οι φαιδρές θεωρίες και τα «πουλέν» της παγκόσμιας διαπλοκής
Στο παρελθόν θα ξεκαρδιζόμασταν στα γέλια αν ερχόταν κάποιος γραφικός να μας πει ότι οι μυστικές υπηρεσίες του Κρεμλίνου συνωμοτούν ανά την υφήλιο για να εμποδίσουν την εκλογή κεντροαριστερών υποψηφίων και να πριμοδοτήσουν καθαρόαιμες δεξιές λύσεις.
Φοβούμαι πλέον ότι η ρωσοφοβική γραφικότητα τείνει να καταστεί «σοβαρή και έγκυρη πολιτική θεωρία» των απανταχού «πουλέν» της παγκόσμιας διαπλοκής, που βλέπουν τον «διορισμό» τους να κινδυνεύει από ένα κίνημα μαζικής αφύπνισης.
Τη Χίλαρι επιχείρησαν να τη διορίσουν το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα εξουσίας του Σόρος και το Βερολίνο, με σπόνσορες Αραβες τζιχαντιστές. Δυστυχώς γι’ αυτούς, η πιο αντιπαθητική, ξιπασμένη και διεφθαρμένη ταυτοχρόνως υποψηφιότητα στην ιστορία των αμερικανικών προεδρικών εκλογών σκόνταψε στο λαϊκό μέτωπο μιας «έντιμης Δεξιάς», που «αγκάλιασε» τον Τραμπ. Οχι ως τον πιο κατάλληλο για να κυβερνήσει, αλλά σίγουρα ως τον καταλληλότερο για να καθαρίσει τη χώρα από ένα -δήθεν προοδευτικό- αληταριό που υπονομεύει την κοινωνική και την εθνική συνοχή των Αμερικανών. Αυτό λοιπόν το αληταριό, που έχασε τις προσβάσεις του στην εξουσία, έστησε την παλαιομοδίτικη, ψυχροπολεμική, όσο και φαιδρή θεωρία ότι τον Τραμπ δεν τον έβγαλε ο λαός! Οι Ρώσοι τον έβγαλαν, χακάροντας τα μέιλ της Χίλαρι.
Και να που η κωμωδία επαναλαμβάνεται. Μια άλλη δύναμη απαλλαγής -όχι μόνο των Γάλλων αλλά και συνολικότερα των Ευρωπαίων- από τον απεχθή γερμανικό ηγεμονισμό φαίνεται ότι αναφύεται στο πρόσωπο της Μαρίν Λεπέν. Ομως και αυτή είναι… πράκτορας των Ρώσων!
Ο βασικός αντίπαλός της… κάηκε στο ζέσταμα από τις αργομισθίες της συζύγου του και τώρα το σύστημα αναζητεί εναγωνίως τον αντικαταστάτη του στο πρόσωπο ενός Γάλλου Τζήμερου: Σε ρόλο αντι-Λεπέν, ο Εμανουέλ Μακρόν αγιοποιείται καθημερινά όχι μόνο από τα γαλλικά, αλλά και από τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, αναμένοντας και το επίσημο χρίσμα από την ίδια την καγκελάριο, κατά παράβαση κάθε έννοιας πολιτικής και διπλωματικής δεοντολογίας!
Πρώην υπουργός των Σοσιαλιστών του Ολάντ, «κεντρώος» κατά δήλωσή του, αλλά ακραία νεοφιλελεύθερος στην πραγματικότητα, είναι ο εκλεκτός των τραπεζών και του κεφαλαίου. Πολλά ακούγονται για την προσωπική ζωή του, ενώ ακόμη και η ιδιορρυθμία του να παντρευτεί την καμιά τριανταριά χρόνια μεγαλύτερη δασκάλα του βαφτίστηκε… «χαριτωμενιά»! Μόνο που και αυτόν τον εκλεκτό τον υπονομεύουν στη φρενήρη πορεία του προς την προεδρία οι κακοί Ρώσοι!
Ε, λοιπόν, πιο ηλίθιο ψυχροπολεμικό σενάριο με… κόκκινες αρκούδες δεν έχω ξανακούσει! Μόνο που εδώ δεν «τσίμπησαν» οι Αμερικανοί, θα συγκινηθούν οι Γάλλοι;
Γιώργος Χαρβαλιάς
