Τα διεθνή σκάνδαλα και η στάση της χώρας
Οταν ο Ομπάμα καταγγέλλει τον Πούτιν για κυβερνοεπιθέσεις και για απόπειρα ανάμειξης της Ρωσίας στα εσωτερικά πράγματα της Αμερικής ή όταν ο Τραμπ και οι υπουργοί του κατηγορούνται για ανίερες επαφές με Ρώσους αξιωματούχους, στην Ελλάδα πάντα υπάρχει μια στρατιά πρόθυμων αναλυτών για να καταγγείλει τα σκάνδαλα ανθρώπινων δικαιωμάτων.
Τι περίεργο όμως, αγαπητοί αναγνώστες! Ο στρατός των προθύμων χάνει τη φωνή του κάθε φορά που ο Σνόουντεν ή ο Ασάνζ αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές του τρόπου με τον οποίον κινούνται οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες στον νέο αιώνα. Οι υπερασπιστές της δυτικής δημοκρατίας, των ατομικών ελευθεριών και των ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν βρίσκουν τίποτε να πουν για αυτά τα πρωτοφανή, που ομοιάζουν με κακουργήματα συγκρινόμενα με τα πλημμελήματα του Πούτιν.
Τελευταίο κρούσμα, η αποκάλυψη της δράσης του αμερικανικού προξενείου στη Φρανκφούρτη (ιδού γιατί η Μέρκελ είναι μεγάλη ατλαντίστρια) και το χάκινγκ που φέρεται ότι έκαναν οι μυστικές υπηρεσίες σε εκατομμύρια κινητά, τηλεοράσεις και άλλες ηλεκτρονικές συσκευές Ευρωπαίων πολιτών.
Τρεις μέρες «παίζει» το θέμα στο διαδίκτυο, στις εφημερίδες, στα ραδιόφωνα, στις τηλεοράσεις, όσο παίζει, τέλος πάντων. Και; Σιωπή εκκωφαντική! Νομίζετε ότι θίγω το ζήτημα μόνο για λόγους αρχής; Για λόγους ιδεολογικούς; Κυρίως θίγω το ζήτημα για λόγους εθνικούς. Διότι, αν η στάση μας δεν είναι ενιαία σε αυτά τα σκάνδαλα -είτε παρακολουθεί η Ρωσία είτε η Αμερική ή οποιοσδήποτε άλλος «μεγάλος αδελφός»-, τότε είμαστε γενικώς ύποπτοι μεροληψίας.
Και φυσικά η μεροληψία μας δεν αφορά μόνο αυτό το θέμα, ειδικά στην ελληνική προέκτασή του (κλακάζ έπαθαν κάποτε κάποιοι μπροστά στις αποκαλύψεις ότι το πρώτο θύμα αυτών των μεθόδων των ξένων μυστικών υπηρεσιών ήταν ο Καραμανλής).
Η μεροληψία μας αφορά τη στάση που λαμβάνει έκαστος στο Κυπριακό. τη στάση που λαμβάνει έκαστος στο Σκοπιανό. στο θέμα της Ουκρανίας. στα Βαλκάνια. τη στάση που λαμβάνει έκαστος έναντι του ΔΝΤ. τη στάση που λαμβάνει στο ζήτημα της αλλοίωσης των στατιστικών στοιχείων του 2009 από την ΕΛ.ΣΤΑΤ.
Θαρρεί κανείς ότι μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα για καιρό και να παριστάνει τον υπεράνω όλων αντικειμενικό Ελληνα; Θαρρεί κανείς ότι θα επιβραβεύεται για τις καλές υπηρεσίες του για πολύ; Ε, λοιπόν, όχι.
Οι πάντες πλέον κρινόμαστε. Ειδικώς όταν καταπίνουμε το αμίλητο νερό σαν συμβαίνουν τόσο συγκλονιστικά γεγονότα και αποκαλύπτονται νέες φασιστικές μέθοδοι παρακολούθησης των πολιτών. Και βεβαίως αξιολογείται και το κριτήριό μας. Πού πήγαν άραγε αυτές τις ημέρες οι υπερήφανοι χορηγοί και υποστηρικτές της προεδρίας Ομπάμα; Μόνο για τον Τραμπ λύεται η γλώσσα τους;
