Σε χοντροκομμένο ανέκδοτο παραπέμπει η μυθολογία για ελληνικό Ελντοράντο, την ώρα που η χώρα βρίσκεται σε τροχιά χρεοκοπίας
Κυκλοφορούν εσχάτως κάποιοι σαλτιμπάγκοι, που αυτοδιαφημίζονται μάλιστα ως «θεσμικοί», και διαδίδουν (προφανώς για να χαϊδέψουν τα αυτιά του Κυριάκου) ότι με το άκουσμα και μόνο της λέξης «εκλογές» θα πατηθεί ένα μαγικό κουμπί και θα βρέξει στην Ελλάδα δισεκατομμύρια ευρώ από διψασμένους επενδυτές! Οι τύποι αυτοί δεν προσφέρουν καλή υπηρεσία ούτε στη χώρα, ούτε στη Νέα Δημοκρατία, ούτε καν στον εαυτό τους. Γιατί είναι γνωστό ότι όποιος μιλάει με πραγματικούς ξένους επενδυτές και όχι… πέτσινους διαπιστώνει με απογοήτευση ότι όταν ακούν Ελλάδα χαμογελούν με συγκατάβαση και αλλάζουν συζήτηση. Για να μη σας πω τρέχουν μακριά…
Δύο μόνο κατηγορίες κερδοσκόπων υπάρχουν που βλέπουν φως υπό τις παρούσες συνθήκες έντονης αβεβαιότητας και αβάσταχτου οικονομικού εγκλωβισμού: Τα κοράκια των funds που ψάχνουν αρπαχτές στις αναδιαρθρώσεις «κόκκινων» επιχειρηματικών δανείων και οι ήδη εγκλωβισμένοι από την εποχή του άλλου…success story, σαν τον Ινδό της Fairfax ή τον Αρμένιο με τα περίεργα γυαλιά που μαζί με τον Βενιζέλο υπολογίζει το ελληνικό χρέος μικρότερο από αυτό της Γερμανίας…
Οποιος, λοιπόν, μιλάει με κανονικούς επενδυτές γνωρίζει άριστα ότι η χώρα είναι και παραμένει «non option» στρατηγικών επιχειρηματικών δράσεων, ακριβώς επειδή δεν είναι σαφής η προοπτική της στο ευρωπαϊκό στερέωμα. Και δεν θα αποτελέσει επιλογή ούτε με αυτή την κυβέρνηση ούτε με καμία άλλη, αν δεν δείξει ουσιαστικά σημάδια σταθεροποίησης. Ως σταθεροποίηση, βεβαίως, δεν εκλαμβάνεται ακόμη μία πρόωρη εκλογική αναμέτρηση του τύπου «φύγε εσύ να έρθω εγώ», ειδικά με τον Κυριάκο να εξαγγέλλει ως βασική προτεραιότητα τη δραστική μείωση φορολογικών συντελεστών, χωρίς βεβαίως να έχει διασφαλίσει (ούτε στον ύπνο του…) το πράσινο φως από τους δανειστές.
Δυστυχώς, ευοίωνο μέλλον για τη χώρα ούτε καν αχνοφαίνεται και όποιος ονειρεύεται «γαλάζια» Ελντοράντο είναι είτε αφελής είτε καιροσκόπος που θέλει να τρυπώσει στην αυλή της νέας εξουσίας.
Το πιθανότερο σενάριο που δίνουν οι σοβαροί ξένοι μακροοικονομικοί αναλυτές, ειδικά στην περίπτωση που μετατεθεί το περιβόητο κλείσιμο της αξιολόγησης για τον Μάιο (σ.σ.: όπως όλα δυστυχώς δείχνουν), είναι η επανάληψη σε καρμπόν του προπέρσινου καλοκαιρινού εφιάλτη. Μέσα από ένα παιχνίδι ατέρμονης καθυστέρησης και καλά μελετημένης κωλυσιεργίας, ο Τσίπρας θα έρθει αντιμέτωπος στο «παρά πέντε της χρεοκοπίας» με ένα σκληρό τελεσίγραφο εξαιρετικά επώδυνων μέτρων.
Εχω επισημάνει, βεβαίως, πολλές φορές από αυτήν τη στήλη ότι αν το παλτό αποδειχθεί πολύ βαρύ, ο σημερινός πρωθυπουργός θα αποφύγει να το φορέσει. Ειδικά στην περίπτωση που δεν υπάρξει «αντίδωρο» για να δικαιολογήσει το αφήγημα μιας διαπραγμάτευσης.
Και αν ο Τσίπρας αποποιηθεί τον λογαριασμό και θελήσει να τον στείλει στον επόμενο, θα έχουμε εκλογές με τις πρώτες ζέστες του Ιουνίου. Ε, εκείνη η εκλογική προαναγγελία, να μου το θυμηθείτε, όχι επενδύσεις δεν θα φέρει, αλλά ούτε καν δηλώσεις συμπάθειας. Μονάχα τη μαθηματική βεβαιότητα μιας βαρύγδουπης ελληνικής χρεοκοπίας στα χέρια του… φιλικού προς τις επενδύσεις Κυριάκου, που ματαίως θα περιμένει να τον σώσουν οι γύπες των funds!
Αλλά και αν υποθέσουμε ότι ο Τσίπρας τη βγάζει καθαρή και σηκώσει προσωρινά το βάρος των μέτρων, έχετε την αίσθηση ότι θα αλλάξει η ατμόσφαιρα και οι επενδυτές θα σπεύσουν να πάρουν θέση στα κουλουάρ, περιμένοντας την αλλαγή κυβέρνησης; Κανέναν ρόλο δεν παίζει η όποια ελληνική κυβέρνηση, όπως προσφυώς παρατήρησε πρόσφατα και η έγκυρη εφημερίδα «Suddeutsche Zeitung» που απηχεί τις «θεσμικές» απόψεις και των Σοσιαλδημοκρατών του Σουλτς (για να μην παραμυθιαζόμαστε…).
Οι διαθέσεις των δανειστών, του ΔΝΤ και του Βερολίνου μετράνε μόνον. Και όσο αυτές δεν αλλάζουν, η χώρα εξακολουθεί να θεωρείται από τους ξένους αναλυτές «failed state» για δεδομένα ευρωζώνης. Τι σημαίνει αυτό; Οτι οι πραγματικοί επενδυτές, ανεξαρτήτως Αλέξη ή Κυριάκου, την κατατάσσουν σε τροχιά «κρασαρίσματος» στους επόμενους 18 μήνες. Απλά δεν είναι βέβαιοι αν θα σκάσουν πρώτα οι τράπεζες (σ.σ.: που όπως όλα δείχνουν δεν θα έχουν καταφέρει να απαλλαγούν από τον βραχνά των «κόκκινων» δανείων και θα χρειαστούν ακόμη μία ανακεφαλαιοποίηση, η οποία είναι πλέον βέβαιον ότι θα γίνει και με διαδικασίες bail in) ή τα διαλυμένα ασφαλιστικά ταμεία.
Γι’ αυτό, λοιπόν, έχουν τεράστια ευθύνη όσοι δεν λένε την αλήθεια στον κόσμο και δημιουργούν ψεύτικες ελπίδες. Είτε στο στρατόπεδο της κυβέρνησης είτε στην αυλή του εν αναμονή πρωθυπουργού…
Γιώργος Χαρβαλιάς
