Ο πρώην πρωθυπουργός έχει κερδίσει τη θέση του στην Ιστορία όρθιος
Tο 2007 ο ξένος παράγοντας έκαψε την Ελλάδα έχοντας και ντόπιους βοηθητικούς, που μέσα από τα ΜΜΕ τους διακίνησαν «προφητικά» την απειλή. Δεκάδες συμπολίτες μας έχασαν τη ζωή τους, ξεκληρίστηκαν ολόκληρες οικογένειες. Μια σοβαρή χώρα σιωπηλά θα είχε αναζητήσει στα πέρατα της Γης τους δράστες και θα τους είχε κεράσει από ένα «νοτιοαφρικανικό περιδέραιο». Αυτό όμως απαιτεί μια υπηρεσία που δεν την κατευθύνουν κυρίως να παρακολουθεί αντιπάλους αναζητώντας σκάνδαλα. Κι εδώ το Ισραήλ δείχνει τον δρόμο, πώς αντιμετωπίζει ένα έθνος τους εχθρούς του.
Το 2008, μετά τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, εκτός από τις διάφορες συμμορίες μηδενιστών και τυχοδιωκτών πολιτικών, υπήρξε μία κεντρική αποσταθεροποιητική διαχείριση της οργής μερίδας πολιτών, ανάμεσα στους οποίους ταχύτατα κινήθηκαν πολλοί αλλοδαποί. Η στόχευση ήταν ο εκφοβισμός και η ανατροπή του Κώστα Καραμανλή.
Οι λόγοι: Η πολιτική προσέγγισης με τη Ρωσία (αγωγός, ρωσικά όπλα), το «όχι» στο Βουκουρέστι, ο αριστοτεχνικός χειρισμός σε συνεργασία με τον Τάσσο Παπαδόπουλο για να απορριφθεί το Σχέδιο Ανάν-Απαρτχάιντ.
Η τότε ηγεσία των ΗΠΑ, με συνεργούς τους συνήθεις υπόπτους, δηλαδή τους δολοφόνους του Καραϊσκάκη, του Καποδίστρια, του Ευαγόρα Παλληκαρίδη και των συντρόφων του, τους τσιλιαδόρους των Τούρκων το 1974, βρήκαν πρόθυμους ρουφιάνους αυτούς που έθιγε ο βασικός μέτοχος. Ο Καραμανλής αποπειράθηκε να μεταθέσει ξανά το κέντρο της εξουσίας από τις κάμαρες των νταβατζήδων στο Μαξίμου. Δεν θα έχαναν απλά την εξουσία, αλλά το πορτοφόλι τους, τίγκα στο δημόσιο χρήμα.
Θυμάμαι σαν τώρα το editorial του 2007, που διαβίβαζε την απειλή πως θα καεί η χώρα.
Θυμάμαι το περίφημο πολιτικό ρεπορτάζ μεγάλης εφημερίδας, που τώρα θνήσκει, όπου περιγραφόταν η δυσφορία του Ερντογάν έναντι Καραμανλή, κατά την επίσημη επίσκεψή του στην Αθήνα. Μέχρι και τις γκριμάτσες του μεμέτη περιέγραφε. Λεπτομέρεια: Η επίσκεψη ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή! Το «μαϊμού» ρεπορτάζ όμως, με σκοπό τη «δολοφονία χαρακτήρα» του Καραμανλή, είχε γραφτεί παραγγελιά, τυπώθηκε και κυκλοφόρησε, διότι ο «εκτελεστής» κοιμήθηκε νωρίς και δεν πήρε χαμπάρι την ακύρωση, παρά το πρωί, όταν είχε γίνει ρόμπα στα περίπτερα.
Βλέπω το έμπλεο μίσους άγχος των εξαπτέρυγων του Σημίτη να φορτώσουν στον Καραμανλή τη δημοσιονομική έκπτωση της χώρας και τα Μνημόνια, ενώ εδώ μας έφεραν η «πράσινη» λεηλασία δεκαετιών και οι μπετατζήδες εκδότες, καναλάρχες και προμηθευτές.
Γι’ αυτά τιμώ και σέβομαι τον Καραμανλή. Για όσα προσπάθησε και για το πόσο και από ποιους πολεμήθηκε. Μόνο αλγεινή εντύπωση μου κάνουν όσοι αυτοβούλως μιλάνε στο όνομά του ή όσοι, τάχα κεντροδεξιοί, τον υβρίζουν. Αυτοί θα είχαν στρώσει χαλί στο Βουκουρέστι και στο Σχέδιο Ανάν και θα είχαν υποκύψει για τον αγωγό πριν καν το ζητήσουν οι Αμερικανοί.
Είχε μερικούς συνεργάτες που ήταν ολίγιστοι. Ομως, όπως σωστά είπε κάποιος: «Δεν υπήρχε κανένας Μπίσμαρκ κρυμμένος πουθενά και δεν τον χρησιμοποίησε». Πάντως έχει κερδίσει τη θέση του στην Ιστορία όρθιος. Ας αναζητήσουν και οι άλλοι τη δική τους, γευόμενοι τον καθαρό αέρα έστω μιας απόπειρας πατριωτικής ανεξάρτητης πολιτικής…
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ
