Παρακολουθώ πραγματικά με ενδιαφέρον όσα εξελίσσονται τόσο εντός της χώρας όσο και έξω από αυτήν.
Σε μια κρίσιμη στιγμή, η Ιστορία φαίνεται ότι αποφάσισε να εκδικηθεί όλους αυτούς που πίστευαν πως οι λαοί θα μπορούσαν να ζήσουν χωρίς ταυτότητα και μόνο με… αριθμό στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης. Και ενώ σχεδόν σε όλες τις χώρες του δυτικού κόσμου υπάρχει μια αφύπνιση σε ό,τι θεωρούσαμε ως ταυτοτικό στοιχείο ενός έθνους, στην πατρίδα μας οι έχοντες ταυτότητα -πολιτισμική, εθνική, γλωσσική, θρησκευτική- αντιμετωπίζονται είτε ως εχθροί της δημοκρατίας είτε, το χειρότερο, αφήνονται στα χέρια όσων χρησιμοποιούν κάθε ταυτότητα για να παίξουν τα ακραία πολιτικά παιχνίδια τους.
Δυστυχώς, ζούμε σε μια χώρα όπου η οικονομική κρίση έφερε στην επιφάνεια αυτά που η δανεική ευημερία σκέπαζε. Για χρόνια, κυβερνήσεις αλλά και πολιτικοί εντός πολιτικών σχημάτων στοχοποιούσαν και δαιμονοποιούσαν καθετί που είχε σχέση με την εθνική ταυτότητα, με διάφορα προσχήματα.
Σήμερα απλώς ζούμε την τελευταία πράξη ενός δράματος που παίζεται σε βάρος του Ελληνισμού. Μετά την Παιδεία -τα «γράμματα», όπως λέγαμε παλιά-, τη γλώσσα, τη θρησκεία, την οικονομία, μπήκε στο στόχαστρο και η Ιστορία. Οι φανατικοί οπαδοί της «θρησκείας» της διαφορετικότητας έρχονται να ρίξουν και το τελευταίο οχυρό, αφού φρόντισαν να αλλοιώσουν τον εθνικό κορμό και πληθυσμιακά, λησμονώντας ότι ο ανθρωπισμός δεν είναι το όχημα για την επιβολή μειονοτικών ομάδων στην πλειοψηφία ενός ολόκληρου λαού.
Το παιχνίδι στηνόταν για χρόνια μέσα στα πανεπιστήμια, όπου η κατήχηση κατά της ελληνικής ταυτότητας γινόταν με ζηλευτούς τρόπους είναι αλήθεια. Απομυθοποιώντας τους εθνικούς μύθους (λες και υπάρχει λαός που δεν έχει τέτοιους), επιχείρησαν να εξαφανίσουν την ιστορική μας συνέχεια, για να φτάσουμε στα «ρεπούσεια» δόγματα, που μετεξελίχθηκαν στα χρόνια του ΣΥΡΙΖΑ σε όσα ανιστόρητα υποστήριξε περί γενοκτονίας ο Νίκος Φίλης, που προσφάτως θεώρησε ότι του κάνουμε «εκφοβισμό», παραβλέποντας ότι ο ίδιος και οι ιδέες που εκπροσωπούσε είχαν κάνει ολόκληρους λαούς να ζουν μέσα στον φόβο και τον τρόμο.
Δεν είναι, εξάλλου, τυχαίο ότι την επιστολή διαμαρτυρίας του αυτός ο… προοδευτικός αριστερός δεν την έστειλε στους πρώην συναδέλφους του δημοσιογράφους, αλλά στον εκδότη (εργοδότη), για να κάνει… «ντα» τους -ταξικούς εχθρούς, κατά τον Φίλη- εργαζομένους, που τόλμησαν να σχολιάσουν την πολιτική συμπεριφορά του.
Αλλά ας αφήσουμε τον κ. Φίλη και ας επιστρέψουμε στα σχέδια που βρίσκονται σε εξέλιξη και αφορούν το τέλος της εθνικής μας ταυτότητας, μια και, μετά τη γλώσσα, τη θρησκεία και την Πολιτεία (που καταργήθηκε υπό το βάρος των Μνημονίων), έρχεται και το τέλος της Ιστορίας. Οχι αυτής που προέβλεψε ο Φράνσις Φουκουγιάμα στο περιβόητο βιβλίο του, αλλά της ελληνικής, που οι φωστήρες, εν μέσω ανατροπών στον κόσμο, αποφάσισαν να την αλλάξουν και αυτήν και να αφαιρέσουν ό,τι έχει σχέση με τον Ελληνισμό.
Και, αντί η Κεντροδεξιά αλλά και οι φωτισμένοι άνθρωποι που βρίσκονται σε άλλους χώρους να ξεσηκωθούν -καθώς πλήττεται από αυτές τις προσπάθειες η ταυτότητα, άρα και η διαφοροποίηση από τον πολτό της παγκοσμιοποίησης, που δεν αναγνωρίζει ανθρώπους, αλλά… αριθμούς-, όλοι σιωπούν. Αντί για πολίτες με ονοματεπώνυμο, έχουμε υπηκόους με αριθμούς ΑΜΚΑ, ΑΦΜ κ.λπ., που αργά και σταθερά καταργούν τον άνθρωπο. Με πρόσχημα την καλύτερη εξυπηρέτησή μας, όλα σε ένα και τακτοποιημένα καταργούν τη διαφορετικότητα και τη μοναδικότητα της ανθρώπινης φύσης.
Σβήνουν δηλαδή την έννοια του πολίτη, αλλά και του ανθρώπινου πλάσματος ως όντος κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του δημιουργού του. Καταργούν τα έθνη για χάρη των «απρόσωπων λαών». Και όλα αυτά για την πολυπολιτισμικότητα και την παγκοσμιοποίηση.
Και κανείς δεν μιλά και κανείς δεν ξεσηκώνεται μπροστά στο οργουελικό μέλλον που μας ετοιμάζουν -ή, για να ακριβολογούμε, που έχουν ήδη δρομολογήσει-, την ώρα που οι εθνικές ταυτότητες άλλων ευρωπαϊκών χωρών επιστρέφουν.
Nϊκος Ελευθερόγλου
