Σκιαγραφώντας την άστοχη έμπνευση του «παρών»
Σε μία χρεοκοπημένη ευρωπαϊκή χώρα που υφίσταται ραγδαία πληθυσμιακή συρρίκνωση, κατακλύζεται από ορδές μουσουλμάνων λαθροεποίκων και ψάχνει με το ντουφέκι Τούρκους για να τους… απονείμει τη «χρυσή βίζα», πόσο ψυχασθενής πρέπει να είναι κάποιος για να «ψειρίζει τη μαϊμού» στο αίτημα Εβραίων με ελληνικές ρίζες να ανακτήσουν την ιθαγένειά τους; Ψυχασθενής ή απλά εμποτισμένος με ναζιστικές ιδεοληψίες και ρατσιστικά στερεότυπα.
Δυστυχώς, μια τέτοια συμπεριφορά επέδειξε η Νέα Δημοκρατία την περασμένη εβδομάδα, όταν ήρθε στη Βουλή η νομοθετική διάταξη για την απόδοση ελληνικής υπηκοότητας σε Εβραίους της διασποράς δεύτερης ή και τρίτης γενιάς. Προς μεγάλη κατάπληξη, λοιπόν, ακόμη και των βουλευτών του κυβερνητικού συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., που υπερψήφισαν ομόφωνα τη ρύθμιση, το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αρκέστηκε σε ένα βροντερό… «παρών». Και όταν ήρθε η ώρα να δώσει εξηγήσεις τα έκανε ακόμη χειρότερα ο εισηγητής της, λέγοντας ότι ήθελε να γνωρίζει αν η ρύθμιση αποτελεί αίτημα της εν Ελλάδι ισραηλιτικής κοινότητας ή μήπως… φωτογραφική εξυπηρέτηση (για ποιον άραγε;).
Η επίμαχη τροπολογία αφορά τους απογόνους Ελλήνων Εβραίων που διώχθηκαν ή εκτοπίστηκαν από τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής στο διάστημα 1941-44, αλλά και γενικότερα Εβραίους που αναγκάστηκαν κάτω από αντίξοες συνθήκες να εγκαταλείψουν τη χώρα μας, χωρίς ωστόσο να την ξεχάσουν ποτέ. Υπολογίζεται ότι μόνο στο Ισραήλ ζουν τουλάχιστον 20.000 Εβραίοι ελληνικής καταγωγής, ενώ πολύ περισσότεροι είναι στις ΗΠΑ, με αξιοσημείωτο επίπεδο «ελληνικής εθνικής συνείδησης».
Στον βαθμό που κάποιοι από αυτούς επιθυμούν διακαώς να επανακτήσουν την ελληνική ιθαγένεια των προγόνων τους (ιδιότητα που συνεπάγεται και υποχρεώσεις, εκτός από τα όποια προνόμια…), είναι απορίας άξιον γιατί το ελληνικό κράτος, που τείνει να γίνει… Αφγανιστάν, θέτει φραγμούς.
Η πατρίδα μας, ιδιαίτερα στην κατάσταση που βρίσκεται, θα έπρεπε να επιδιώκει «ελληνοποιήσεις» ομογενών υψηλού μορφωτικού και ενδεχομένως οικονομικού επιπέδου, ανεξαρτήτως δόγματος, στον βαθμό που δεν επηρεάζουν την κοινωνική ή εθνική συνοχή.
Εδώ συμβαίνει το αντίθετο. Οι Εβραίοι αυτοί θέλουν να επισκέπτονται τη γη των προγόνων τους, «περήφανοι ως Ελληνες». Γι’ αυτό και ο αρχηγός της Ν.Δ., αντί να κυνηγάει τους βουλευτές του για το… Τάμα του Εθνους, θα έπρεπε να κυνηγάει τον βλάκα που είχε την έμπνευση του «παρών». Εκτός και αν η Νέα Δημοκρατία δυσκολεύεται να απογαλακτιστεί από τα αντισημιτικά σύνδρομα κορυφαίων στελεχών της που ελάχιστα πείθουν ότι ξέχασαν τις καταβολές τους, όσα συγγνώμη και αν ζητήσουν…
Γιώργος Χαρβαλιάς
