Η σημασία της ποιότητας στον τουρισμό της Ελλάδας
Eίναι τρομερός τύπος αυτός ο Ανδρεάδης του ΣΕΤΕ. Βολεμένος ο ίδιος με τις υπερπολυτελείς μονάδες του και αντλώντας κεφάλαια από αμερικανικά funds, παραδίδει μαθήματα ανώτατης τουριστικής… μπακαλικής, μετρώντας «κεφάλια» στις αφίξεις ξένων επισκεπτών.
Θα φτάσουμε ή δεν θα φτάσουμε τις 30.000.000 αφίξεις φέτος; Ιδού η απορία. Με εντελώς αδιάφορη απάντηση, αφού τα «κεφάλια», ως γνωστόν, ουδόλως προδικάζουν τον τελικό λογαριασμό των τουριστικών εσόδων.
Πέρυσι κέρδισε το στοίχημα των αφίξεων ο Τσίπρας, καθώς είχε καταλάβει τι «κλάψας» είναι ο Ανδρεάδης και έβαλε τον πήχη ψηλότερα από τις προβλέψεις του… ειδήμονος -υποτίθεται- επικεφαλής των τουριστικών επιχειρήσεων. Οι αφίξεις πράγματι αυξήθηκαν εντυπωσιακά, μόνο που τα έσοδα δεν ακολούθησαν συμμετρική πορεία. Mειώθηκαν κατά περίπου 10% το πρώτο οκτάμηνο! Μια τρύπα, δηλαδή, 750.000.000 ευρώ.
Τι σημαίνει αυτό; Εχω κουραστεί να το γράφω, μέχρι που ήρθε πρόσφατα ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ην. Εθνών να εκφράσει επισήμως την απορία του για το ελληνικό παράδοξο! «Κάτι δεν πάει καλά με τις αφίξεις και τα έσοδα» είπε ο άνθρωπος, κράζοντας όσο πιο ευγενικά μπορούσε το τουριστικό μας success story, δεδομένου ότι βρισκόταν φιλοξενούμενος στην Αθήνα.
Η Ελλάδα, λοιπόν, στα χρόνια της κρίσης κατάφερε να αυξήσει δραματικά (να διπλασιάσει επί της ουσίας!) τις αφίξεις ξένων επισκεπτών, χάνοντας όμως τους επισκέπτες υψηλού εισοδήματος. Τα μιλιούνια των τουριστών που ενθουσιάζουν τον πρόεδρο του ΣΕΤΕ με το ζόρι ξοδεύουν 500 ευρώ στις ελληνικές διακοπές τους, την ίδια ώρα που στην Ισπανία συμβαίνει εντελώς το αντίθετο. Οι αφίξεις εξακολουθούν να αυξάνονται, αλλά η μέση κατά κεφαλή δαπάνη ξεπερνάει πλέον τα 1.000 ευρώ.
Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, πόσο μας βλάπτει το μοντέλο του μαζικού, φτηνιάρικου τουρισμού, για το οποίο κάποιοι καμαρώνουν (αρκεί να θησαυρίζουν οι Γερμανοί τουριστικοί πράκτορες); Θα είχαμε λύσει διά παντός το πρόβλημά μας αν, αντί για 30.000.000 επισκέπτες «του 500άρικου», εξασφαλίζαμε 20.000.000 τουρίστες «του χιλιάρικου». Για κάνετε λογαριασμό: 5 δισ. επιπλέον κάθε καλοκαίρι και αντίστοιχη άνοδο στο ΑΕΠ.
Επομένως, ουκ εν τω πολλώ το ευ! Δεν χρειάζεται να βουλιάξει η Ελλάδα από τους… μπατίρηδες της υπόλοιπης Ευρώπης. Είναι εντελώς αποτυχημένο το τουριστικό δόγμα του «ρεκόρ αφίξεων», το οποίο διαφημίζει ο Ανδρεάδης και βλακωδώς ενστερνίζονται οι εκάστοτε κυβερνήσεις. Αυτή η… μπακαλική των «εισιτηρίων» στην πράξη υπονομεύει την ποιότητα και την αισθητική του ελληνικού τουρισμού. Τελεία και παύλα.
Γιώργος Χαρβαλιάς
