Το κρατίδιο των Σκοπίων ήταν από τη γέννησή του ένα τεχνητό κατασκεύασμα, που δημιουργήθηκε από το κομμουνιστικό καθεστώς της τότε ενωμένης Γιουγκοσλαβίας.
Ηταν ο Τίτο αυτός που γύρω στο 1950 δημιούργησε την ψευδεπίγραφη «Σοσιαλιστική Ομόσπονδη Δημοκρατία της Μακεδονίας», με στόχο από τη μια να περιορίσει τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό και από την άλλη να δώσει μια ψεύτικη ταυτότητα ενός αλυτρωτισμού, που τότε δεν είχε κανένα αντίκρισμα.
Οταν, μάλιστα, η Ελλάδα ξεκίνησε τις διπλωματικές σχέσεις με τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο και έθεσε το θέμα της «Σοσιαλιστικής Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Μακεδονίας», της ζητήθηκε να μην επιμείνει και της αντιτάχθηκε το επιχείρημα της σταθερότητας στην περιοχή, της μεγάλης συνεισφοράς της προς τη Δύση, αλλά και του ότι η εν λόγω Δημοκρατία δεν είχε διεθνή οντότητα.
Η Ιστορία, όμως, τελικά είναι αυτή που εκδικείται, και μάλιστα με βίαιο τρόπο. Μπορεί,έπειτα από τόσα χρόνια, το μικρό αυτό κρατίδιο, που λειτουργούσε ως μια ανύπαρκτη επί της ουσίας συνιστώσα της Γιουγκοσλαβίας, να απέκτησε «διεθνή οντότητα» ως FYROM, αλλά όσα παρακολουθούμε να συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες δεν είναι παρά ένα επεισόδιο όσων μπορεί να ακολουθήσουν σε ένα κράτος που οι μισοί πολίτες του είναι Αλβανοί και οι υπόλοιποι επιχειρούν να «υπάρξουν» κλέβοντας μια ταυτότητα που δεν τους ανήκει.
Και αυτοί είναι οι βασικοί παράγοντες για τους οποίους η κρίση αυτή, ακόμη κι αν «σκεπαστεί» τώρα με ένα τεχνητό καπάκι, αργά ή γρήγορα θα ξεσπάσει ξανά. Τα βρόμικα παιχνίδια που παίζει ο Τζορτζ Σόρος στα Βαλκάνια, μοιράζοντας άφθονο «φιλανθρωπικό» χρήμα, βασίζονται ακριβώς σε εθνικισμούς οι οποίοι βρίσκονταν εν υπνώσει και τώρα σιγά σιγά επανέρχονται από το παράθυρο της Ιστορίας, αν και βγήκαν πριν από χρόνια από την πόρτα της.
Τα Σκόπια, εάν πραγματικά ήθελαν και θέλουν να επιβιώσουν, έχουν έναν και μόνο δρόμο: να τα βρουν με τη μόνη χώρα που αποδεδειγμένα δεν έχει καμία τάση απορρόφησης ή διάλυσής τους. Και αυτή είναι η Ελλάδα. Γι’ αυτό, καλό είναι να αφήσουν τους αλυτρωτισμούς και να καθίσουν αυτή τη φορά στο τραπέζι και να βρουν με τη χώρα μας μια έντιμη λύση, που θα διασφαλίσει την οντότητά τους και την προοπτική τους ως κράτους, πριν τα καταπιεί ο αλβανικός εθνικισμός.
Θέλω να πιστεύω ότι στο ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών (και πολύ καλά έπραξε ο Κοτζιάς που επικοινώνησε άμεσα με τον Σκοπιανό ομόλογό του) δεν υπάρχουν ψιθυριστές, που θεωρούν ότι τώρα είναι η ευκαιρία να διαλυθούν τα Σκόπια και πως πρέπει να τα στριμώξουμε. Κάτι τέτοιο θα είχε καταστροφικές συνέπειες στη στρατηγική που πρέπει να χτίσουμε στα Βαλκάνια.
Απλώς πρέπει να τους δώσουν να καταλάβουν ότι, με το να κλέβουν ένα όνομα και μια Ιστορία που δεν τους ανήκουν, χάνουν τον μοναδικό σύμμαχό τους στην περιοχή. Από την άλλη, οι γνωρίζοντες τις ισορροπίες ας έχουν τις κεραίες τους ανοικτές, διότι, με αφορμή όσα γίνονται στη FYROM, δεν αποκλείεται να μας πιέσουν να τους ανάψουμε «πράσινο» για να μπουν σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε., ώστε να μη διαλυθεί το κρατίδιο. Κάτι τέτοιο θα ήταν μια εθνική ήττα που θα πρέπει να αποφύγουμε.
Γι’ αυτό λέμε «ψυχραιμία, σωστή ενημέρωση των στελεχών μας στα φόρα και συνεπής στρατηγική», που θα βοηθήσει τους γείτονες και θα απομονώσει τους ακραίους εθνικιστές. Μην ξεχνάμε ότι οι μεγάλοι πόλεμοι ξεκίνησαν από τα Βαλκάνια, όταν κάποιοι τα χρησιμοποίησαν για να ανάψουν φωτιές σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Νίκος Ελευθερόγλου
