Η Ν.Δ. προσπαθεί να πείσει ότι είναι πιο ασφαλές να έχεις έναν «βουλγαρικό» μισθό από τη δικαίωση της εργασίας σουΑπό τον
Θύμιο Λυμπερόπουλο*
Δεν ξέρω τι είναι πιο επώδυνο και πιο βλαβερό για τις ανθρώπινες κοινωνίες… Η παρασιτική οικονομία ή η ωραιοποίηση αρρωστημένων ιδεολογημάτων; Η φασιστοποίηση της οικονομίας ή η πλύση εγκεφάλου της ανθρώπινης σκέψης; Οι παγκοσμιοποιημένες αγορές ή τα πολιτικά πιόνια που χρησιμοποιούνται για να τις διαμορφώσουν;
Προσπάθησα να βρω κάτι από αυτά που να μην ανταποκρίνεται στη σημερινή πολιτική εικόνα της Νέας Δημοκρατίας και της νεοφιλελεύθερης ηγεσίας της. Ανεκτικοί στην παρασιτική οικονομία, όπως ταιριάζει σε κάθε ηγεσία που καθοδηγείται από τις επιταγές του άκρατου νεοφιλελευθερισμού, επιδιώκει την καρτελοποίηση της αγοράς και των υπηρεσιών και προσπαθεί να πείσει την κοινή γνώμη ότι είναι ασφαλέστερο για τον άνθρωπο να εξασφαλίσει έναν «βουλγαρικό» μισθό παρά να διεκδικήσει τη δικαίωση της εργασίας του και την αξιοπρέπειά του.
Η στήριξη στην Uber και στην Beat δεν είναι τίποτα περισσότερο από επίκυψη και κατάθεση διαπιστευτηρίων αποδοχής και συνεργασίας στον οικονομικό αυταρχισμό των πολυεθνικών.
Αυτών που «ανακάλυψαν» τη διεθνοποίηση των αγορών όχι για να κάνουν καλύτερη την ανθρωπότητα, όχι για να ενώσουν τον κόσμο, αλλά για να πλουτίσουν εις βάρος του. Ποσώς τους ενδιαφέρει πόσοι αυτοκτόνησαν μη αντέχοντας την οικονομική ασφυξία, ποσώς τους ενδιαφέρει πόσοι έχασαν τη δουλειά τους και έγιναν επαίτες, πόσοι ακόμα θα αντέξουν. Σημασία έχει το χρήμα. Ο πλούτος. Η δική τους δύναμη αντλείται από τη δυστυχία και τον πόνο των ανθρώπων.
Πίσω από το πλατύ χαμόγελο του Κυριάκου Μητσοτάκη, τα θορυβώδη διαγγέλματα του Αδωνη, το νωχελικό βλέμμα του Χατζηδάκη και τη σιγή όποιας δημοκρατικής φύσης έχει απομείνει ακόμα στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει μόνο δυστυχία για την ελληνική κοινωνία. Δεν λέω ότι αυτό επιδιώκουν, δεν λέω ότι θέλουν για κάποιον λόγο να μας τιμωρήσουν. Δεν τους κατηγορώ για εμπάθεια ή μίσος προς τον ελληνικό λαό. Τους κατηγορώ ευθέως για τις πολιτικές και τις ιδεολογικές θέσεις τους. Αυτές που δοκιμάστηκαν, πρώτα από τον Γεώργιο Παπανδρέου και την κυβέρνησή του, αργότερα από την κυβέρνηση Παπαδήμου και μετά από την κυβέρνηση Σαμαρά, στην οποία συμμετείχε όλη η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας.
Αυτές οι πολιτικές, αυτές οι ιδεολογικές προτιμήσεις (παγκοσμιοποιημένη οικονομία, καρτελοποίηση αγορών, περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, ανεργία) έφεραν την Ελλάδα στον δρόμο της επαιτείας και του διασυρμού. Δικό τους όπλο είναι τα Μνημόνια, δική τους επιλογή η διεθνής επιτήρηση, δικό τους έργο η απώλεια της εθνικής κυριαρχίας μας.
Για συγγνώμη, ούτε λόγος. Για παραδοχή λαθών, θα αστειεύεστε. Για κριτική στην κυβέρνηση, που προσπαθεί -με όσα μέσα διαθέτει και είναι πολύ λίγα, επειδή και γι’ αυτό φροντίσατε- να διορθώσει λάθη και να αποκαταστήσει αδικίες, είστε πάντα διαθέσιμοι και εφευρετικοί. Και ζητάτε από μας, τους απλούς πολίτες, να σας στηρίξουμε και να σας ακολουθήσουμε. Αλλά πού;
Να μας γυρίσετε πίσω στην αρχή των Μνημονίων σας; Στην αρχή της δυστυχίας μας. Να σας στηρίξουμε για να μας παραδώσετε βορά στις ορέξεις της Uber, της Beat και κάθε πολυεθνικής; Να σας στηρίξουμε για να υπογράψουμε την επαγγελματική καταδίκη μας; Να σας ακολουθήσουμε στη σκακιέρα της καρτελοποίησης και των ιδιωτικών μονοπωλίων, παριστάνοντας τα πιόνια που θα κουνούν τα αφεντικά μας, τα αφεντικά σας, τα αφεντικά του κόσμου;
Κύριοι της Νέας Δημοκρατίας, ο δρόμος που έχετε πάρει είναι δουλοπρεπής. Η ελληνική κοινωνία τον περπάτησε και τον ξέρει. Θα προτιμήσει να θυσιαστεί, όπως στο Κούγκι, όπως στο Μεσολόγγι, όπως στο Μανιάκι, αλλά αυτόν τον δρόμο δεν θα τον ξαναδιαβεί.
Πόσο μάλλον μαζί σας…
ΥΓ.: Παρά τις παρεμβάσεις σας, το νομοσχέδιο για τις εφαρμογές και τα ταξί θα ψηφιστεί. Μετά θα μπορούμε να πούμε περισσότερα…
*Πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ιδιοκτητών Ταξί
