Στο Μαξίμου είδαν την άλλη όψη από το «δίκοπο μαχαίρι της οργής»Από τον
Σάββα Καλεντερίδη
Μία ημέρα πριν από τις εκλογές της 24ης Ιανουαρίου 2015 σε αυτήν εδώ τη στήλη δημοσιεύσαμε ένα άρθρο μας με τίτλο «Το δίκοπο μαχαίρι της οργής».
Προς το τέλος του άρθρου αναφέραμε τα εξής:
«Τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης ψάρευαν στα θολά νερά της οργής και της αγανάκτησης, επιβαρύνοντας την κατάσταση και δημιουργώντας μια ακόμα πιο εκρηκτική κατάσταση στην ελληνική κοινωνία, που, ούτως ή άλλως, δοκιμαζόταν από την κρίση.
Ομως, όφειλαν να σκεφτούν ότι το μαχαίρι της οργής είναι δίκοπο και ότι θα ερχόταν η ώρα που θα θέριζαν τις θύελλες, αφού επί χρόνια έσπερναν ανέμους.
Οφειλαν να σκεφτούν και να αναλύσουν αυτό που λέει ο λαός μας “ανεμομαζώματα, διαβολοσκορπίσματα”. Και τώρα, έρχεται η ώρα της κρίσης».
Στη συνέχεια, κλείνοντας το άρθρο, σημειώναμε:
«Οσοι ανεύθυνοι λαϊκιστές δημιούργησαν προσδοκίες σε έναν απελπισμένο και αγανακτισμένο λαό τώρα θα βρεθούν αντιμέτωποι με αυτό που λέμε “το δίκοπο μαχαίρι της οργής”.
Ασχέτως πολιτικών πεποιθήσεων, τώρα, κάθε Ελληνας που αγαπά την πατρίδα, η οποία έχει καταταλαιπωρηθεί αλλεπάλληλα από τους λαϊκιστές, εύχεται να πετύχει στο έργο της η κυβέρνηση που θα προκύψει από τις αυριανές εκλογές.
Γιατί, αν δεν πετύχει, τότε θα έλθει αντιμέτωπη με μια λαϊκή οργή που θα είναι πολύ πιο δύσκολο να ελεγχθεί σε σχέση με την προηγούμενη περίοδο.
Με άλλα λόγια, η άλλη πλευρά του δίκοπου μαχαιριού της οργής θα είναι πολύ πιο κοφτερή από εκείνη με την οποία έκοψαν πρόωρα οι ανεύθυνοι λαϊκιστές το σχοινί της κυβέρνησης.
Ελπίζουμε να διαψευστούμε…»
Ακόμα ελπίζουμε να έχουμε διαψευστεί, όμως είμαστε υποχρεωμένοι να αναφέρουμε μερικά στοιχεία, που ίσως είναι χρήσιμα για τον προβληματισμό των Ελλήνων πολιτών:
Η κυβέρνηση, κάτοχος τεχνογνωσίας για τον έλεγχο των λαϊκών μαζών και ελέγχοντας μηχανισμούς και μεγάλο μέρος των ΜΜΕ, έχει κατορθώσει να αποτρέψει μαζικές διαδηλώσεις εναντίον των πολιτικών της – και όσες επιχειρήθηκαν να γίνουν προσπάθησε να τις συκοφαντήσει για να ανακόψει το κύμα της οργής.
Στις 21 Ιανουαρίου 2018 έγινε η μεγαλειώδης διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη, με τη συμμετοχή 500.000 Ελλήνων.
Η κυβέρνηση, μεθυσμένη από το κρασί της εξουσίας και θύμα της αλαζονείας της, την παραμονή της διαδήλωσης κοιμήθηκε ήσυχη. Οι υπολογισμοί του Μαξίμου μιλούσαν για 20.000-30.000 γραφικούς που θα συγκεντρώνονταν και, με βάση τον υπολογισμό αυτόν, είχε προετοιμάσει το σχέδιο επικοινωνιακής αντιμετώπισης. Η λαοθάλασσα προκάλεσε σοκ στο επιτελείο του πρωθυπουργού, το οποίο κατέφυγε σε ψεύδη σε σχέση με τον αριθμό των διαδηλωτών και σε συκοφαντίες για να μετριάσει τις εντυπώσεις. Το δεύτερο συλλαλητήριο, στην Αθήνα, επιχείρησαν να το καταστήσουν γραφικό, όταν είδαν να εμπλέκεται στην αρχή ως διοργανωτής άτομο που είχε στο διαδίκτυο βίντεο τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν εναντίον του και να ταυτιστεί με τον χώρο της Ακροδεξιάς και πιο πέρα.
Οταν διαβλέψαμε τις προθέσεις αυτές και επιχειρήθηκε να αποβληθεί το άτομο αυτό από τους διοργανωτές, αφού εν τω μεταξύ εκλήθησαν οι μακεδονικές οργανώσεις να αναλάβουν την οργάνωση, ο Δήμος Αθηναίων -του κατά τα άλλα λαλίστατου και υπερευαίσθητου δημοκράτη κ. Καμίνη- επέμενε να είναι το άτομο αυτό συνδιοργανωτής.
Το γιατί μπορεί να το μαντέψει κανείς… Δεν είναι σκύλος που κάνει τη γάτα στα κεραμίδια.
Τελικά, το συλλαλητήριο έγινε, τα σχέδια για γελοιοποίηση και δαιμονοποίησή του έπεσαν στο κενό, ειδικά όταν, ακόμα και μετά την επιστράτευση από πλευράς του βαθέος ΣΥΡΙΖΑ του τάγματος εφόδου εναντίον του Μίκη, ο μεγάλος αυτός Ελληνας ήλθε στο Σύνταγμα, όρισε ξανά την έννοια του πραγματικού πατριωτισμού και άφησε παρακαταθήκη στους Ελληνες του 21ου αιώνα τη ρήση «η χειρότερη μορφή φασισμού είναι η αριστερόστροφη».
Πάνω από 600.000 κόσμος στάθηκε αρκετός για να σπείρει τον πανικό στην κυβέρνηση, να καλέσει άρον άρον την «προστατευόμενη μάρτυρα», να επιστρατεύσει τους πάντες για να φέρει το «μεγαλύτερο σκάνδαλο από καταβολής ελληνικού κράτους στη Βουλή», ακριβώς την επομένη.
Αφού είδαν ότι ο κόσμος δεν πτοείται από χαρακτηρισμούς, όπως «ακραίοι, φασίστες, όχλος» κ.ά., έφεραν το σκάνδαλο, γιατί θέλησαν να προλάβουν τις εξελίξεις, ώστε να μη σχηματιστεί το ποτάμι της οργής.
Στις αρχές Μαΐου ήλθε η τρίτη κατά σειράν ψυχρολουσία: Ο πρωθυπουργός έπεσε πάνω στο τείχος που λέγεται «καθολική λαϊκή διαμαρτυρία» του κόσμου στη Μυτιλήνη και τον περιχαράκωσαν μεταφερόμενες διμοιρίες των ΜΑΤ – εκείνες τις οποίες θα καταργούσε. Κι εκεί προσπάθησαν να αμαυρώσουν τις κινητοποιήσεις με -τι άλλο;- χαρακτηρισμούς.
Αλλωστε, είναι γνωστό: Εκεί που τελειώνουν τα επιχειρήματα αρχίζουν οι χαρακτηρισμοί, στους οποίους κατέφυγαν και πάλι, όταν είδαν την οργή του κόσμου να ξεχειλίζει λόγω της παρουσίας Μπουτάρη στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Δεν μπαίνουμε στην ουσία του προπηλακισμού του Μπουτάρη. Παραμένουμε στο θέμα της λαϊκής οργής στον απλό κόσμο, την οποία διακρίναμε σε σχόλια στο διαδίκτυο και σε αμερόληπτα βίντεο, τα οποία είδαν και στου Μαξίμου και τρόμαξαν.
Είδαν αυτό για το οποίο προειδοποιούσα στις 24 Ιανουαρίου 2015: Την άλλη όψη από το «δίκοπο μαχαίρι της οργής», που κόβει, π’ ανάθεμά το.
Η οργή στην κοινωνία είναι συσσωρευμένη και όσο χαρακτηρίζει τους πολίτες η κυβέρνηση με απαράδεκτα και ψευδή επίθετα αυτή γίνεται πιο έντονη.
Και θα ξεχειλίσει μια και καλή, αν φέρουν κανένα έκτρωμα για έγκριση στη Βουλή, που θα αναγνωρίζει «μακεδονικό» έθνος και γλώσσα.
Ξαναδιαβάστε το άρθρο του 2015 – θα σας χρειαστεί.
