Οι γερμανικές αποζημιώσεις και η στάση των ταγών μαςΑπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Γ ια να λέμε τη μαύρη αλήθεια, εκτός από τη Ζωή και τον Λαφαζάνη, ο μόνος εκπρόσωπος του λεγόμενου συνταγματικά «κομιλφό» χώρου που τολμάει σε δημόσιες παρεμβάσεις του να αναφερθεί στο καυτό θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων δεν είναι άλλος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Σαν την καλαμιά στον κάμπο…
Ο Τσίπρας το έχει γυρίσει προ καιρού… στο τσάμικο, ενώ για τη Νέα Δημοκρατία ας το αφήσουμε καλύτερα.
Η συζήτηση όμως μπορεί από αύριο να επανέλθει αναγκαστικά στην ελληνική πολιτική σκηνή, και αυτό πάλι χάρη στον Παυλόπουλο, που έχει χτίσει μια ισχυρή προσωπική σχέση με τον Γερμανό ομόλογό του και τον κάλεσε για επίσκεψη στην Αθήνα.
Ο Βάλτερ Στάινμαγερ, πρώην υπουργός Εξωτερικών στην προηγούμενη κυβέρνηση Μέρκελ, προερχόμενος από το SPD, θεωρείται γενικά πιο διαλλακτικός ως προς τις ελληνικές θέσεις για μία σειρά θεμάτων. Αλλά προσοχή στις αυταπάτες: Οποιος νομίζει, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου, ότι ο Στάινμαγερ θα ακούσει ευχάριστα οποιαδήποτε νύξη περί πολεμικών επανορθώσεων πλανάται πλάνην οικτράν.
Οι Γερμανοί έχουν συγκεκριμένη θέση «μπετόν αρμέ» επί του ζητήματος και επ’ αυτής δεν υπάρχει καμία απολύτως απόκλιση. Την έχει εκφράσει επανειλημμένως αυτή η μουσίτσα που παριστάνει τον πρέσβη του Βερολίνου και διερωτάται συχνά πυκνά… πώς στην Ελλάδα, έπειτα από τόσα χρόνια Μνημονίου, δεν ξέσπασε εμφύλιος πόλεμος!
Οι Γερμανοί λοιπόν υποστηρίζουν (όχι ασφαλώς επειδή το πιστεύουν, αλλά για να μας χρυσώσουν το χάπι) ότι υπάρχει ένα ζήτημα… ηθικό και πέραν τούτου ουδέν. Δεν μας οφείλουν ούτε σεντ, γιατί «αυτά τα ζητήματα έχουν διευθετηθεί στο παρελθόν».
E πομένως, μόνο συμβολικό νόημα έχει να ακουστεί μεθαύριο μια πενιά για τις επανορθώσεις από ελληνικά χείλη ενώπιον του Γερμανού προέδρου και ας ελπίσουμε ότι θα την αποτολμήσει ο «συνήθης ύποπτος» Παυλόπουλος, άντε και ο Τσίπρας, που επείγεται να φορέσει τον αντιστασιακό μανδύα του για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης.
Επί της ουσίας το αποτέλεσμα θα είναι μηδενικό. Το πολύ πολύ να αναψοκοκκινίσει και να βήξει λίγο ο Στάινμαγερ, προτού επαναλάβει τα ίδια φληναφήματα περί «ηθικής διάστασης».
Η δουλειά δεν γίνεται έτσι και το ξέρουν πολύ καλά ακόμη και οι αδαείς πολιτικοί μας. Πρέπει να πάρουν στα χέρια τους αυτό το περιβόητο «πόρισμα» που σέρνεται στη Βουλή και αμέσως μετά να θέσουν επισήμως το ζήτημα διά της διπλωματικής οδού. Επιτακτικά και σε συντονισμό με την Πολωνία, που «δεν μασάει». Το θέλουν πράγματι; Και το αντέχουν; Αυτό είναι το ερώτημα.
