Τώρα στα στερνά της τετραετίας ξύπνησε ο… αντι- αμερικανισμός των πλέον φιλοαμερικανών;Από τον
Μανώλη Κοττάκη
Επί σχεδόν τέσσερα χρόνια -εξαιρώ τις υπόγειες επαφές την περίοδο της αντιπολιτεύσεως- ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί του έχουν κάνει τη διαδρομή Αθήνα – Ουάσινγκτον Κολιάτσου – Παγκράτι . Οι επισκέψεις και οι φωτογραφίσεις στον Λευκό Οίκο, στο State Department, ακόμη και στους δρόμους της Νέας Υόρκης πέφτουν βροχή. Αμερικανοί πρόεδροι πάνε κι έρχονται στην Ελλάδα. Ηρθε ο Ομπάμα, «πήγαμε» στον Τραμπ, «κάναμε» διάλογο με τον Κλίντον. Ο άριστα δικτυωμένος υπουργός των Εξωτερικών μας έχει συναντήσει και τους τρεις συμβούλους Εθνικής Ασφαλείας του Τραμπ (Φλιν, Μακάστερ, Μπόλτον), ενώ ξεκινά τη μέρα του με την ανάγνωση του twitter του Αμερικανού προέδρου. 13 Νοεμβρίου θα δει πάλι τον Πομπέο. Βουλευτές, υπουργοί και στελέχη της κυβερνητικής πλειοψηφίας, και μάλιστα ιδίως αυτοί που ξεσηκώθηκαν κατά του Πάνου Καμμένου για τις δηλώσεις του στις ΗΠΑ, περνούν τακτικά από την πρεσβεία -μία είναι η πρεσβεία-, ενώ, όταν δεν περνούν, παίζουν άριστα το γεωπολιτικό παιχνίδι της.
Παραδείγματος χάριν, στη σύγκρουση Οικουμενικού Πατριαρχείου – Ελλαδικής Εκκλησίας. Και, βεβαίως, μην το ξεχάσουμε και αυτό -αν το αποτολμούσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, θα του είχαν κάψει την πόλη-, κατά τη διάρκεια της ΔΕΘ ανέμιζαν στη Θεσσαλονίκη δεκάδες αμερικανικές σημαίες στους δρόμους. Χωρίς να καεί ούτε μία. Οταν, λοιπόν, διαβάζω πρωτοσέλιδα συγκεκριμένων εφημερίδων, ακούω ή βλέπω δηλώσεις συγκεκριμένων βουλευτών ή πρώην υπουργών (που δρουν στο παρασκήνιο ως τα καλύτερα Αμερικανάκια), ειλικρινώς διερωτώμαι: Τι άραγε έκανε ο Καμμένος με τις δηλώσεις του στις ΗΠΑ που τάχα έβλαψε τη χώρα; Τι έκανε που δεν έχουν κάνει ήδη επανειλημμένως υπουργοί και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ καθ’ όλη τη διάρκεια της τετραετίας; Τι είπε που δεν έχει δηλώσει ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα και στο άκουσμα των δηλώσεών του δεν καμάρωναν σαν γύφτικα σκεπάρνια οι κυβερνητικοί; Τώρα στα στερνά της τετραετίας ξύπνησε ο… αντιαμερικανισμός των πλέον φιλοαμερικανών; Αστειευόμαστε; Εκείνων που -το είδα με τα μάτια μου- σε δημόσιες εκδηλώσεις δρουν μαζί με τους διπλωμάτες των ΗΠΑ ως «ενιαία ομάς», εγκαταλείποντας κάθε πρόσχημα;
Για να μην παρεξηγηθώ, διευκρινίζω: Δεν νιώθουμε εμείς άβολα με τη σύμπτωση -απόλυτη ταύτιση δεν υπάρχει- των εθνικών συμφερόντων Ελλάδος – ΗΠΑ. Χαιρετίζουμε! Στη Δύση ανήκομεν! Στο μέτρο που οι συνέργειες αυτές εγγυώνται τα σύνορα και την εδαφική μας ακεραιότητα στον Βορρά και στο Αιγαίο, και στο μέτρο που δεν μας εκθέτουν σε κινδύνους εμπλοκής περιφερειακών συρράξεων, είναι καλοδεχούμενες. Αλλά πάει πολύ με αφορμή μια δήλωση Καμμένου για την Κάρπαθο (πασχίζει να την εντάξει στον νατοϊκό σχεδιασμό για να πάψουν να μιλούν οι Τούρκοι για αποστρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων – ιδού το έγκλημα) και για τη βαλκανική αμυντική συμμαχία (ιδέα των ΗΠΑ) κάποιοι στον ΣΥΡΙΖΑ να βλέπουν ξαφνικά το φως το αληθινό! Και πάει πολύ για ακόμη έναν λόγο: Το πρόβλημα όλων αυτών που ξεσηκώθηκαν κατά του κατά τα λοιπά επιπόλαιου κυρίου Καμμένου δεν είναι ο υπουργός Αμυνας, αλλά ο πρωθυπουργός τους. Η συμμαχία του με τον Καμμένο μηδένισε την επιρροή τους στο κόμμα τους. Τους μετέτρεψε σε ωραία παραπολιτικά για τον αντιπολιτευόμενο Τύπο. Τους αφαίρεσε τη δυνατότητα να εκβιάζουν τον Τσίπρα ότι θα τον ρίξουν αυτοί με την κατηγορία της «δεξιάς παρέκκλισης». Αφού λοιπόν δεν μπορούν να χτυπήσουν τον γάιδαρο, χτυπούν το… σαμάρι. Και ξεσπαθώνοντας χωρίς να έχουν υπόψη τους τα δεδομένα αποκαλύπτονται:
Προτείνουν νέους συμμάχους στον Τσίπρα, κόμματα και κομματίδια της παλαιάς διαπλοκής. Ινα επιβεβαιωθή ο βαθύς διχασμός που επικρατεί στις τάξεις του ΣΥΡΙΖΑ όταν τίθεται το ερώτημα «με ποιον να πάμε και ποιον να αφήσουμε». Η μαύρη αλήθεια είναι αυτή: Ο Καμμένος με την παρουσία του και με όλα τα ελαττώματά του επί τέσσερα χρόνια λειτούργησε ως η ασπίδα του Τσίπρα απέναντι σε κέντρα που μέσω βουλευτίσκων ήθελαν να κρατούν όμηρο τον πρωθυπουργό. Σιγά μην έπιασε τα παιδιά ο πόνος για την Κάρπαθο ή για τις τάχα δύο γραμμές της κυβέρνησης. Ποιος κρατά το τιμόνι είναι το θέμα τους! Μόνος ο Τσίπρας ή μαζί με συνεταίρους αυτούς… Στην πραγματικότητα, δεν έχουμε να κάνουμε περί σύγκρουσης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ., αλλά σύγκρουσης μεταξύ των ποικιλώνυμων συνιστωσών της Δύσεως που δρουν εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Το έργο αυτό θα κόψει εισιτήρια, αλλά μετά την ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές.
