Μια ανατρεπτική άνοδος των αμερικανικών επιτοκίων θα φέρει παγκόσμια ύφεση λόγω της δολαροποιημένης αγοράς χρέουςΑπό τον
Ναπολέων Λιναρδάτο*
Στο τελευταίο τρίμηνο της προεδρίας του Ομπάμα, η ανάπτυξη «έτρεχε» με ρυθμούς 1,5% – δηλαδή, με ρυθμούς Τσίπρα.
Η ανάκαμψη του Ομπάμα ήταν η χειρότερη στην ιστορία της Αμερικής από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και μετά. Υστερα από κάθε ύφεση, η οικονομία χρειαζόταν περίπου δύο χρόνια για να αποκαταστήσει τις θέσεις εργασίας που είχαν χαθεί. Επί Ομπάμα, η ανάκτηση των θέσεων εργασίας πήρε πάνω από πέντε χρόνια. Ηταν η ανάκαμψη όπου η ανεργία έμεινε σταθερά πάνω από το 8% το μεγαλύτερο διάστημα (43 μήνες) και επίσης το μεγαλύτερο διάστημα όπου η ανεργία έμεινε πάνω από το 9% (30 μήνες). Την πρώτη τετραετία Ομπάμα, η μέση ανάπτυξη ήταν στο 0,8%.
Τα νοικοκυριά έχασαν περισσότερο εισόδημα κατά την περίοδο της «ανάκαμψης» Ομπάμα, παρά κατά τη διάρκεια της ύφεσης Μπους. Η διακυβέρνηση Ομπάμα είχε όλες τις αριστερές περγαμηνές: Εφαρμόστηκε μια δραματική αύξηση των δαπανών, που συνδυάστηκε με μια άνευ προηγουμένου πολιτική ποσοτικής χαλάρωσης από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα. Οι φόροι αυξήθηκαν, όπως και οι νομοθεσίες και οι κανονισμοί – τα δύο τελευταία, δραματικά. Αν όλα αυτά που υποστηρίζουν οι αριστεροί στις ΗΠΑ, αλλά και διεθνώς, είχαν μια κάποια σχέση με την πραγματικότητα, η αμερικανική οικονομία την περίοδο Ομπάμα θα έπρεπε να ήταν η καλύτερη και όχι η χειρότερη των τελευταίων 70 χρόνων.
Η οικονομική κατάσταση έχει αλλάξει δραματικά στην περίοδο Τραμπ. Ακολουθώντας μια εντελώς διαφορετική συνταγή, που περιελάμβανε μειώσεις φόρων, περικοπή νόμων και κανονισμών, απελευθέρωση αγορών και έμφαση στην προσέλκυση επενδύσεων, η αμερικανική οικονομία έφτασε να «τρέχει» με ανάπτυξη 4% το προηγούμενο τρίμηνο. Η ανεργία έχει πέσει στο χαμηλότερο ποσοστό τα τελευταία 50 χρόνια, έχοντας φτάσει στο εκπληκτικό 3,7%.
Η αμερικανική οικονομία έχει γίνει ξανά η πιο ανταγωνιστική παγκοσμίως και οι αμερικανικές πολυεθνικές επαναπατρίζουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια λόγω της φορολογικής μεταρρύθμισης. Ολα αυτά είναι καλά, αλλά το πρόβλημα βρίσκεται σε έναν τομέα όπου ο Τραμπ δεν έχει κάνει καμία ουσιαστική αλλαγή από την περίοδο Ομπάμα – και αυτός είναι ο τομέας των δαπανών. Οι δανειακές ανάγκες της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ θα ξεπεράσουν φέτος τα 800 δισ. δολάρια, ένα ποσό τεράστιο ακόμα και για τις ΗΠΑ. Και αυτές οι δανειακές ανάγκες θα ξεπεράσουν το 1 τρισ. το 2020, και σε αυτό το νούμερο δεν συνυπολογίζεται κάποια ύφεση, έστω κι αν οι πιθανότητες για μια ύφεση έως το 2020 είναι στο 60%.
Οι διακυμάνσεις του δεκαετούς αμερικανικού ομολόγου θα παίξουν πολύ σημαντικό ρόλο στην πορεία της παγκόσμιας οικονομίας. Περισσότερα από 25 τρισεκατομμύρια δολάρια χρέους και παραγώγων επηρεάζονται άμεσα από αυτές. Μια ανατρεπτική άνοδος των αμερικανικών επιτοκίων θα φέρει παγκόσμια ύφεση λόγω της δολαροποιημένης αγοράς χρέους.
*Τραπεζικός στη Νέα Υόρκη
