Το δίδαγμα για τον κύριο Μητσοτάκη θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρο. Οταν με τις πολιτικές σου ξεριζώνεις τις ρίζες σου, τότε ακολουθεί και ο κόσμος σου. Ξεριζώνεται κι εκείνος
Οι πληροφορίες είναι σαφείς και συγκεκριμένες: Το λουκέτο στα ΕΛ.ΤΑ. δεν είναι αθώο. Ολο το σχέδιο έχει στόχο να τα «αγοράσει», ελεύθερα βαρών, γνωστός επιχειρηματίας που δραστηριοποιείται στον χώρο των ταχυμεταφορών, καθώς φέρεται ότι έχει συμφωνήσει να πωλήσει «πακέτο» την εταιρία του μαζί με τα ΕΛ.ΤΑ. σε Γερμανό επενδυτή.
- Από τον Μανώλη Κοττάκη
Κάτι που, αν συμβεί, θα σημαίνει ότι ο Γερμανός, που ήδη ελέγχει το 20% της ελληνικής εταιρίας, θα ελέγξει μονοπωλιακά κατά 99% την αγορά των ελληνικών ταχυδρομικών υπηρεσιών!
Στο Δίκαιο του Ανταγωνισμού αυτό ονομάζεται «κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης». Με άλλα λόγια: Η κυβέρνηση και το Υπερταμείο καθίστανται οι «νεροκουβαλητές» των επενδυτικών σχεδίων ενός ιδιώτη. Ο δε CEO Σκλήκας, που παραιτήθηκε, ήξερε τι τον περιμένει και διπλασίασε τον μισθό του ώστε να διπλασιάσει και την αποζημίωσή του. Ο δε υπουργός Υγείας και αντιπρόεδρος της Ν.Δ., που διαρρήγνυε χθες τα ιμάτιά του στη Βουλή ότι «τα ΕΛ.ΤΑ. δεν έχουν λόγο ύπαρξης στην εποχή του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου», θα πρέπει να εξηγήσει τώρα στους συνταξιούχους ψηφοφόρους της Ν.Δ. πώς έχουν λόγο ύπαρξης αν είναι Γερμανός ο επικεφαλής τους και όχι το Ελληνικό Δημόσιο. Αυτόν το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο δεν τον… επηρεάζει;
Οταν ο πρόεδρος της ΝΙΚΗΣ Δημήτρης Νατσιός αναφέρθηκε από το βήμα του Κοινοβουλίου ονομαστικώς σε κάποιον επιχειρηματία (πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ), ο κύριος Γεωργιάδης έχασε τη φωνή του. Οσο για τον άλλο αντιπρόεδρο της Ν.Δ., που ισχυρίζεται ότι δεν ήξερε, ειλικρινώς δεν γνωρίζουμε τι είναι χειρότερο από τα δύο για την περίπτωσή του: να ήξερε ή να μην ήξερε; Ο Σταύρος Ψυχάρης είχε γράψει κάποτε ένα άρθρο για υπουργό του ΠΑΣΟΚ με τον τίτλο «Ενοχος ή βλαξ;». Επίκαιρο στις μέρες μας.
Πάμε τώρα να κάνουμε πολιτική την οικονομία. Τέτοιες πολιτικές κόντρα στην ιδεολογική φυσιογνωμία των κομμάτων τους εφάρμοσαν επί μακρόν στο παρελθόν ο αρχηγός των Εργατικών Τόνι Μπλερ ως πρωθυπουργός της Βρετανίας, ο πρόεδρος της SPD Γκέρχαρντ Σρέντερ ως καγκελάριος της Γερμανίας και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Κώστας Σημίτης ως πρωθυπουργός της Ελλάδος. Η πολιτική τους τύχη είναι γνωστή και θα έπρεπε να διδάσκεται στις ακαδημίες πολιτικής επιστήμης: Δεν έκαναν απλώς ζημιά στον εαυτό τους, έκαναν στρατηγική ζημιά στα κόμματά τους, τα οποία εξαϋλώθηκαν και έκτοτε πασχίζουν να βρουν τον βηματισμό τους.
Οι Εργατικοί έκαναν τρεις ή τέσσερις τετραετίες για να επιστρέψουν στην εξουσία και, μόλις ανήλθαν σε αυτήν, τους αμφισβητεί τα πρωτεία ο υπερσυντηρητικός Φάρατζ. Αλλο τόσο χρόνο έκαναν οι Σοσιαλδημοκράτες για να εκλέξουν δικό τους καγκελάριο μετά το τραύμα Σρέντερ, τον Σολτς, και ήταν τόσο… ανάλατος, ώστε κι αυτός αποτελεί πλέον παρελθόν. Η μετάλλαξη που υπέστη το ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη και συνεχίστηκε από τον Γιώργο Παπανδρέου σε εκείνη την αποτυχημένη διεύρυνση που έγινε παραμονές των εκλογών του 2004 είναι η αιτία που το κόμμα αυτό κατρακύλησε από το 45% στο 4% και έκτοτε βολοδέρνει πέριξ του 10%-12%, αρνούμενο να αποδεχθεί το πολιτικό του τέλος ως μεγάλης πλειοψηφικής δύναμης της κοινωνίας μας. Δεν είναι πια.
Το δίδαγμα για τον κύριο Μητσοτάκη θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρο. Οταν με τις πολιτικές σου ξεριζώνεσαι από τις ρίζες σου, τότε ακολουθεί και ο κόσμος σου. Ξεριζώνεται κι εκείνος. Κοινό χαρακτηριστικό όλων αυτών των ακραίων φιλελεύθερων δυνάμεων είναι πως, κάθε φορά που έχουν το δίλημμα να χρεώσουν το κόστος της πολιτικής μεταξύ των ολίγων και των πολλών, πάντα το χρεώνουν στους πολλούς επ’ ωφελεία των ολίγων.
Το «σύστημα»
Η κυβέρνηση του κυρίου Μητσοτάκη το έχει κάνει «σύστημα» με όλες τις κοινωνικές ομάδες που έδωσαν 3,3 εκατομμύρια ψήφους στη Ν.Δ. το 2004:
• Αφού πρώτα ευνόησε με τις αλλαγές της τα μαύρα «βαν ταξί» ιδιοκτητών ξενοδοχείων και αεροπορικών εταιριών κλέβοντας το ψωμί από τους παραδοσιακούς ταξιτζήδες, τώρα θέλει να τους υποχρεώσει να κυκλοφορούν από 1ης Ιανουαρίου με τα πανάκριβα και αντιλειτουργικά ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Προς όφελος συγκεκριμένων εταιριών.
• Νομοθέτησε το 13ωρο και ανάγκασε ακόμα και τηλεοπτικούς σταθμούς στην Κολομβία, στη Μιανμάρ, στην Ινδία και την Αυστραλία να διατυπώσουν την απορία για ποιον λόγο γίνεται «Αφρική» η Ελλάδα.
• Κυνήγησε και κυνηγά ανελέητα τους ελεύθερους επαγγελματίες, και ιδίως αυτούς που δραστηριοποιούνται στον χώρο της εστίασης και του τουρισμού. Ενώ με τα σκάνδαλα αποξενώνεται από τους αγρότες. Και το ωραιότερο: Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι θα βάλει λουκέτο στα ΕΛ.ΤΑ. επειδή «δεν βγαίνουν τα νούμερα».
Για να εισπράττουν 250.000 και 300.000 ευρώ οι μάνατζερ των ΕΛ.ΤΑ. μια χαρά βγαίνουν όμως τα νούμερα. Για να δίδονται ετησίως 70 εκατομμύρια ευρώ παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις σε απατεώνες ημετέρους, όπως κατήγγειλε η μάρτυς Τυχεροπούλου στην εξεταστική, μια χαρά βγαίνουν τα νούμερα. Για να «κουρεύονται» κατά 90% τα δάνεια των μεγάλων ομίλων από τα φιλικά funds μια χαρά βγαίνουν τα νούμερα. Τα νούμερα για τη Ν.Δ. δεν βγαίνουν όταν πρέπει να κλείσουμε υποκαταστήματα με προϋπολογισμό 150.000 ευρώ για να τα κάνουμε «δώρο» ως asset σε έναν ιδιώτη που θα αξιοποιήσει τον κόπο των φορολογουμένων για να συγχωνεύσει την εταιρία του με μια γερμανική.
Αν η Ν.Δ. συνεχίσει έτσι, θα καταλήξει με μαθηματική βεβαιότητα στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας. Θα έχει την τύχη του Σρέντερ, του Μπλερ και του Σημίτη. Αν δεν εκπροσωπεί τις κοινωνικές ομάδες για χάρη των οποίων ιδρύθηκε και επιμείνει να παριστάνει τον «πλασιέ συμφερόντων», όλα όσα θα αποκαλυφθούν στο μέλλον θα αποτελέσουν το σύντομο χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Αν είναι να πληρώσει κάποιος, πρέπει να είναι τα πρόσωπα. Οχι η παράταξη.
Η παράταξη αυτή επέζησε από το Γουδί όταν οι πολιτικοί της αντίπαλοι θέλησαν να της χρεώσουν τις αμαρτίες τους στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Δεν της πρέπει να τελειώσει μαχόμενη για το κοινωνικό περιθώριο και τα συμφέροντα των άπληστων πλην αποτυχημένων ολιγαρχών. Κάτι τελευταίο: Οι φωστήρες σκέφτηκαν ότι θα εξαφανίσουν από την ατζέντα τα σκάνδαλα με τις μεταρρυθμίσεις. Τελικώς κατάφεραν να καταστούν σκάνδαλα οι ίδιες οι μεταρρυθμίσεις.
