Το έργο του Θεόφραστου Σακελλαρίδη ανεβαίνει στην Εναλλακτική Σκηνή της Λυρικής, στο ΚΠΙΣΝ, από τις 12 Δεκεμβρίου 2025 έως και τις 4 Ιανουαρίου 2026
Επειτα από έναν επιτυχημένο κύκλο sold-out παραστάσεων και μια περιοδεία που γνώρισε θερμή υποδοχή σε Κύπρο και Ελλάδα, η επιτυχημένη οπερέτα «Θέλω να δω τον Πάπα!», του Θεόφραστου Σακελλαρίδη, επιστρέφει στην Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, στο ΚΠΙΣΝ, από τις 12 Δεκεμβρίου 2025 έως και τις 4 Ιανουαρίου 2026.
- Από τη Σπυριδούλα Τριάντου
Υπό τη μουσική διεύθυνση του Νίκου Βασιλείου και με τη σύγχρονη σκηνοθετική ματιά της Νατάσας Τριανταφύλλη, το έργο παρουσιάζεται με τη συμμετοχή ενός εξαιρετικού καστ λυρικών ερμηνευτών και μουσικών, προσφέροντας στο κοινό μια άκρως απολαυστική μουσικοθεατρική εμπειρία.
Στην οπερέτα «Θέλω να δω τον Πάπα!» (1920), που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην εποχή της, ξεδιπλώνεται στο έπακρο η σύγχρονη αστική θεματολογία του πρωτομάστορα της ελληνικής οπερέτας Θεόφραστου Σακελλαρίδη. O συνθέτης υπογράφει και το λιμπρέτο του έργου, το οποίο αποτελεί διασκευή στα καθ’ ημάς της φάρσας του Μορίς Ενεκέν «Οικιακές χαρές» (1894), με πρωταγωνιστές ένα νεόνυμφο αστικό ζευγάρι, η σχέση του οποίου διαταράσσεται όταν κατά τη διάρκεια του γαμήλιου ταξιδιού τους στη Ρώμη η νεαρή σύζυγος εκφράζει την επιθυμία να δει από κοντά τον Ποντίφικα!
Υφος, γλώσσα, χαρακτήρες, μουσική και ρυθμός αποκαλύπτουν έναν σαγηνευτικό σκηνικό κόσμο, όπου σατιρίζονται αξιοθαύμαστα η υποκρισία και η υπερβολή, η επιδειξιμανία, αλλά και η άκριτη εξιδανίκευση κάποιων κοινωνικών θεσμών. Ενας γάμος, οι προσδοκίες των νεονύμφων και των συγγενών τους και ο Πάπας που… ποτέ δεν εμφανίζεται αλλά παραμένει αφανής πρωταγωνιστής καθ’ όλη τη διάρκεια του έργου, για να μας θυμίζει ότι συχνά η σύγχυση, το μπέρδεμα και οι παγίδες των κατεστημένων αξιών αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια της ανθρώπινης επιθυμίας.
Θεματολογία
Το «Θέλω να δω τον Πάπα!», του Θεόφραστου Σακελλαρίδη (1883-1950), δημιουργού της δημοφιλέστερης ελληνικής οπερέτας όλων των εποχών «Ο βαφτιστικός», αποτελεί ένα από τα έργα σύγχρονης αστικής θεματολογίας του συνθέτη, στα οποία υποσκάπτονται τα θεμέλια της αστικής ζωής και αμφισβητείται έντονα ο θεσμός της οικογένειας. Ακολουθώντας, βεβαίως, τα πρότυπα του είδους, ο Σακελλαρίδης επιδεικνύει ιδιαίτερη μουσικοθεατρική επινοητικότητα στη σκιαγράφηση των χαρακτήρων που δυναμιτίζουν τις σταθερές της οικογενειακής ζωής.
Η πυκνή φάρσα «Οικιακές χαρές» του Μορίς Ενεκέν, στην οποία βασίζεται το «Θέλω να δω τον Πάπα!», αποδίδεται σε ρέοντα θεατρικό λόγο από τον Σακελλαρίδη, ο οποίος και στο έργο αυτό επιτυγχάνει μια ιδεώδη μουσικοθεατρική δραματουργία, διανθίζοντας την πλοκή της οπερέτας με δεκαπέντε μουσικά νούμερα: «Πόνος και χαρά μαζί / αυτό, ναι, ναι, αυτό είναι η αγάπη!».
Συγγραφέας: Θεόφραστος Σακελλαρίδης
Σκηνοθεσία: Νατάσα Τριανταφύλλη
Σκηνικά: Τίνα Τζόκα
Κοστούμια: Τίνα Τζόκα
Μουσική διεύθυνση: Γιάννης Μπελώνης
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Χορογραφία: Δήμητρα Μητροπούλου
Παίζουν: Δημήτρης Σιγαλός, Βαγγέλης Μανιάτης, Τζούλια Σουγλάκου, Χρύσα Μαλιαμάνη, Νικόλας Μαραζιώτης, Μαρισία Παπαλεξίου, Αντώνης Κυριακάκης, Νίκος Βασιλείου και Ναυσικά Τσάρα (φλάουτο), Ηλίας Σκορδίλης (κλαρινέτο), Πέτρος Καρατσόλης (τρομπόνι), Διονύσης Βερβιτσιώτης (βιολί Ι), Βανέσσα Αθανασίου (βιολί ΙΙ), Γιάννης Αθανασόπουλος (βιόλα), Ελλη Φιλίππου (βιολοντσέλο), Δημήτρης Τίγκας (κοντραμπάσο), Θοδωρής Βαζάκας (κρουστά).
