Σήμερα, 2 Δεκεμβρίου, η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη τριών σπουδαίων μορφών της πίστεως: του Αγίου Θεοκλήτου Επισκόπου Λακεδαιμονίας του Θαυματουργού, του Προφήτου Ναούμ και του Αγίου Φιλαρέτου του Ελεήμονος.
Οι ζωές τους, διαφορετικές ως προς τον χρόνο και τον τόπο, συναντώνται σε ένα κοινό σημείο που αφορά στη βαθιά πίστη, την αρετή και την αυτοθυσιαστική προσφορά προς τον άνθρωπο.
Ο Άγιος Θεόκλητος, επίσκοπος Λακεδαιμονίας
Ο Άγιος Θεόκλητος, επίσκοπος Λακεδαιμονίας, υπήρξε μορφή φωτεινή και ταπεινή, που σε μια περίοδο δοκιμασιών για την περιοχή ανέλαβε ποιμαντικό έργο με αυταπάρνηση. Από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στην άσκηση, τη νηστεία και την προσευχή, διακρινόμενος για τη σοφία και την πραότητά του. Ως επίσκοπος εργάστηκε για την πνευματική ενίσχυση των πιστών, τη στήριξη των φτωχών και την ενίσχυση της τοπικής Εκκλησίας. Η χάρη του Θεού τον στόλισε με το χάρισμα της θαυματουργίας, και πολλοί προσέτρεχαν σε εκείνον για θεραπεία και παρηγοριά.
Η μνήμη του παραμένει ζωντανή στη Λακωνία ως υπόμνηση της αληθινής ποιμαντικής αγάπης.
Ο Προφήτης Ναούμ
Ο Προφήτης Ναούμ, μια από τις δώδεκα μικρές προφητικές μορφές της Παλαιάς Διαθήκης, έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. στην περιοχή της Γαλιλαίας. Το έργο του επικεντρώνεται κυρίως στην προφητεία κατά της Νινευή, η οποία, παρά την παλαιότερη μετάνοιά της στα χρόνια του Ιωνά, είχε επιστρέψει στην αδικία και την ανομία.
Ο Ναούμ μεταφέρει το μήνυμα ότι ο Θεός είναι δίκαιος και μακρόθυμος, αλλά και παντοδύναμος στην κρίση Του, όταν οι άνθρωποι εμμένουν στο κακό. Το σύντομο αλλά πυκνό βιβλίο του αποτελεί υπενθύμιση ότι η θεία δικαιοσύνη δεν είναι έκφραση εκδίκησης, αλλά μέσο παιδαγωγίας και σωτηρίας.
Ο Άγιος Φιλάρετος ο Ελεήμων
Ο Άγιος Φιλάρετος ο Ελεήμων, που έζησε τον 8ο αιώνα στη Μικρά Ασία, αποτελεί πρότυπο έμπρακτης αγάπης και ελεημοσύνης. Ανήκε σε εύπορη οικογένεια, όμως η ζωή του χαρακτηριζόταν από απλότητα, ευγένεια και γενναιοδωρία. Χαρακτηριστικό της αρετής του ήταν ότι μοίραζε ό,τι είχε χωρίς δισταγμό στους πάσχοντες, ακόμη και όταν η οικογένειά του περιήλθε σε ένδεια. Η ακλόνητη πίστη του ότι «ο Θεός θα δώσει ό,τι χρειάζεται» τον κρατούσε σταθερό στον δρόμο της προσφοράς. Η κόρη του Μαρία, εξαιτίας της αρετής και της φήμης της οικογένειας, αναδείχθηκε αυτοκράτειρα, γεγονός που δεν άλλαξε καθόλου τη σεμνότητα του Αγίου. Μέχρι την κοίμησή του συνέχισε να ενεργεί ως πατέρας των φτωχών και καταφύγιο των θλιβομένων.
Η κοινή τιμή των Αγίων αυτών φωτίζει την πνευματική διαδρομή της Εκκλησίας: την ποιμαντική φροντίδα, την προφητική αλήθεια και την έμπρακτη φιλανθρωπία. Μέσα από τον βίο τους προβάλλεται το διαχρονικό μήνυμα ότι η αληθινή χριστιανική ζωή δεν περιορίζεται σε λόγια, αλλά καρποφορεί μέσα από έργα πίστεως, ταπείνωσης και αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Αν επιθυμείς, μπορώ να διαμορφώσω το κείμενο και σε μορφή ανακοίνωσης, δελτίου ή δημοσίευσης για ιστοσελίδα.
