Εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ αρμόδιοι για τα ανθρώπινα δικαιώματα καλούν επίμονα το Ιράν να μην εκτελέσει μια 25χρονη, η οποία παντρεύτηκε με τη βία στα 12 χρόνια της και σήμερα κατηγορείται για τη δολοφονία του συζύγου της ο οποίος την χτυπούσε συστηματικά.
Η Γκολί Κουχάν, από τη μειονότητα των Μπαλούχων, έχει καταδικαστεί σε θανατική ποινή η οποία πρόκειται να εκτελεστεί αυτόν τον μήνα.
Η Γκολί Κουχάν παντρεύτηκε δια της βίας τον εξάδελφό της όταν ήταν 12 ετών. Στα 13 της γέννησε τον γιο τους, στο σπίτι και χωρίς ιατρική βοήθεια.
Επί πολλά χρόνια, αυτή η γυναίκα, που εργαζόταν ως εργάτρια γης, δεχόταν σωματική και ψυχολογική βία. Τον Μάιο του 2018, στα 18 της, ο σύζυγός της χτύπησε την ίδια και τον 5χρονο γιο της. Η Γκολί κάλεσε έναν συγγενή της για βοήθεια και ξέσπασε ένας καυγάς που κατέληξε στον θάνατο του συζύγου.
«Η Γκολί Κουχάν είναι επιζώσα ενδοοικογενειακής βίας και θύμα του δικαστικού συστήματος» αναφέρουν οι ειδικοί, οι οποίοι εργάζονται με εντολή του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ αλλά οι απόψεις τους δεν απηχούν αναγκαστικά εκείνες του Οργανισμού.
«Η εκτέλεσή της θα ήταν βαθύτατη αδικία», τόνισαν, υπενθυμίζοντας ότι η 25χρονη είναι αναλφάβητη, δεν είχε πρόσβαση σε δικηγόρο και υποχρεώθηκε να αποδεχτεί την πλήρη ευθύνη για τον θάνατο του συζύγου της.
Η οικογένεια του θύματος δέχτηκε να παραιτηθεί του δικαιώματός της στην εκτέλεσή της, υπό τον όρο να τους καταβάλει η Κουχάν το ποσό των 90.000 δολαρίων, την «τιμή του αίματος», μια πρακτική που επιτρέπεται από τη σαρία. Το ποσό αυτό θεωρείται υπερβολικό από τους ειδικούς.
Σύμφωνα με τους ειδικούς, περίπου οι μισές από τις 241 γυναίκες που εκτελέστηκαν στο Ιράν μεταξύ 2010-24, είχαν καταδικαστεί για ανθρωποκτονία, συνήθως του συζύγου ή του συντρόφου τους. «Πολλές γυναίκες ήταν θύματα ενδοοικογενειακής βίας ή αναγκαστικού γάμου στην παιδική ηλικία τους ή ενεργούσαν σε νόμιμη άμυνα» υποστηρίζουν οι εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ.
Το Ιράν είναι η δεύτερη χώρα στον κόσμο, μετά την Κίνα, σε αριθμό εκτελέσεων κάθε χρόνο.
