Η Ρωσία θέλει να φέρει την επανάσταση στο διάστημα! Σύμφωνα με πληροφορίες έχει προχωρήσει τον σχεδιασμό ενός πρωτοποριακού διαστημικού σταθμού με τεχνητή βαρύτητα, ο οποίος θα επιτρέπει στους κοσμοναύτες να ζουν και να εργάζονται υπό συνθήκες παρόμοιες με εκείνες της Γης, χωρίς το φαινόμενο της αιώρησης.
Όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα The Telegraph, η κρατική ρωσική εταιρεία πυραυλικής τεχνολογίας Energia έχει καταθέσει προτάσεις για μια περιστρεφόμενη διαστημική εγκατάσταση. Ο σταθμός θα εκτελεί πέντε πλήρεις περιστροφές ανά λεπτό, παράγοντας φυγόκεντρη δύναμη ικανή να προσομοιώνει περίπου το μισό της γήινης βαρύτητας.
Σήμερα, οι αστροναύτες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από τη Γη – όπως στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) – ζουν σε συνθήκες μικροβαρύτητας. Αυτό συμβαίνει επειδή ο σταθμός κινείται συνεχώς σε κατάσταση ελεύθερης πτώσης γύρω από τον πλανήτη, με αποτέλεσμα οι επιβαίνοντες να αιωρούνται.
Η παρατεταμένη έκθεση σε χαμηλή βαρύτητα, ωστόσο, έχει αποδειχθεί επιβαρυντική για την ανθρώπινη υγεία. Μεταξύ των συνεπειών περιλαμβάνονται η απώλεια οστικής πυκνότητας και μυϊκής μάζας, η εξασθένηση της καρδιαγγειακής λειτουργίας, μεταβολές στο ανοσοποιητικό σύστημα, αλλά και προβλήματα όρασης και πνευματικής απόδοσης.
Για δεκαετίες, οι διαστημικοί οργανισμοί διεθνώς εξετάζουν την ιδέα της τεχνητής βαρύτητας ως λύση σε αυτά τα προβλήματα. Παρότι μέχρι σήμερα παρέμενε κυρίως θεωρητικό ή κινηματογραφικό σενάριο – όπως στον εμβληματικό σταθμό της ταινίας «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» – φαίνεται πως πλέον πλησιάζει περισσότερο στην πραγματικότητα.
Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Διανοητικής Ιδιοκτησίας της Ρωσίας, ο βασικός σκοπός της συγκεκριμένης εφεύρεσης είναι η βελτίωση της αρχιτεκτονικής ενός διαστημικού συστήματος τεχνητής βαρύτητας, με στόχο την ενίσχυση της ασφάλειας και της ευημερίας του πληρώματος.
Ένας νέος τύπος διαστημικού σταθμού
Ο σχεδιασμός του σταθμού παραπέμπει σε περιστρεφόμενο μηχανισμό, παρόμοιο με ανεμιστήρα. Στο κέντρο θα υπάρχει ένας βασικός άξονας, από τον οποίο θα εκτείνονται μακρινοί βραχίονες που θα περιστρέφονται, δημιουργώντας τη δύναμη που θα «πιέζει» τους ανθρώπους προς το δάπεδο.
Οι βραχίονες αναμένεται να έχουν μήκος περίπου 40 μέτρα, ώστε η ακτίνα περιστροφής να είναι επαρκής για την παραγωγή της επιθυμητής φυγόκεντρης επιτάχυνσης.
Δεδομένου ότι η Σελήνη διαθέτει μόλις το ένα έκτο της γήινης βαρύτητας, το τεχνητό αυτό περιβάλλον θα είναι αισθητά ισχυρότερο. Έτσι, οι αστροναύτες θα μπορούν να κινούνται και να εργάζονται φυσιολογικά, αν και θα αισθάνονται πιο ελαφριοί σε σύγκριση με τη Γη.
Η κατασκευή του σταθμού θα είναι ιδιαίτερα σύνθετη, καθώς θα απαιτηθούν πολλαπλές εκτοξεύσεις και συναρμολόγηση των επιμέρους τμημάτων απευθείας σε τροχιά.
Ο αρχικός σχεδιασμός προβλέπει ότι η δομή θα επεκτείνεται σταδιακά, ξεκινώντας από τον πυρήνα και προσθέτοντας νέους θαλάμους διαβίωσης στους βραχίονες, ανάλογα με τις ανάγκες του πληρώματος. Παρ’ όλα αυτά, η προσθήκη εξαρτημάτων σε ένα σύστημα που βρίσκεται ήδη σε περιστροφή αποτελεί σημαντική τεχνική πρόκληση.
Η επόμενη ημέρα μετά τον ISS
Καθώς ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός πλησιάζει στο τέλος της επιχειρησιακής του ζωής – με την απόσυρσή του να τοποθετείται γύρω στο 2030 – αρκετά κράτη και ιδιωτικοί φορείς εργάζονται ήδη πάνω σε εναλλακτικές υποδομές.
Η ρωσική διαστημική υπηρεσία Roscosmos αναπτύσσει τον Ρωσικό Τροχιακό Διαστημικό Σταθμό (ROSS), ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι εξετάζεται η αποσύνδεση και επαναχρησιμοποίηση ορισμένων τμημάτων του ISS, καθώς το μεγαλύτερο μέρος του αναμένεται να καταστραφεί κατά την επανείσοδό του στην ατμόσφαιρα.
Την ίδια στιγμή, η NASA και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) ετοιμάζονται να ξεκινήσουν την κατασκευή του Lunar Gateway, ενός σταθμού σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, ο οποίος θα λειτουργεί ως ενδιάμεσος σταθμός για μελλοντικές αποστολές στην επιφάνειά της.
