Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης και τιμής, η Ελλάδα αποχαιρετά σήμερα την Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, η οποία έφυγε από τη ζωή τη Δευτέρα σε ηλικία 99 ετών, αφήνοντας πίσω της ένα σπουδαίο και διεθνώς αναγνωρισμένο πνευματικό έργο.
Η εξόδιος ακολουθία τελείται στις 13:00 στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, παρουσία εκπροσώπων της πολιτείας και της ακαδημαϊκής κοινότητας, ενώ η κηδεία πραγματοποιείται δημοσία δαπάνη, ως ελάχιστος φόρος τιμής στην προσφορά της.
Λαϊκό προσκύνημα και τιμές με δύο σημαίες
Από νωρίς το πρωί, η σορός της βρισκόταν σε παρεκκλήσιο της Μητρόπολης για λαϊκό προσκύνημα. Λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι, το φέρετρο – σκεπασμένο με τις σημαίες της Ελλάδας και της Γαλλίας – μεταφέρθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών.
Το φέρετρο συνόδευε η κόρη της, Μαρί-Ελέν, μαζί με συγγενείς, σε μια σιωπηλή πομπή που συμβόλιζε τη διττή της ταυτότητα: Ελληνίδα με βαθιές ρίζες και Γαλλίδα πολίτης με διεθνή ακαδημαϊκή ακτινοβολία.
Παρουσία της πολιτειακής και πνευματικής ηγεσίας
Ανάμεσα στους πρώτους που προσήλθαν στο παρεκκλήσιο για να αποτίσουν φόρο τιμής ήταν ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης και ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.
Στο προσκύνημα παρέστη και ο Μιχάλης Κακούρης, βυζαντινολόγος στο Παρίσι, ο οποίος ταξίδεψε στην Αθήνα για να εκπροσωπήσει τους συναδέλφους του από τη Γαλλία, αποτίοντας φόρο τιμής στη σπουδαία ακαδημαϊκό.
Μια ζωή αφιερωμένη στην επιστήμη και τον πολιτισμό
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ υπήρξε εμβληματική μορφή της βυζαντινής ιστοριογραφίας. Το 1967 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε και καθήκοντα πρύτανη, καταγράφοντας ιστορική πρωτιά ως η πρώτη γυναίκα που κατέλαβε το ανώτατο αξίωμα στο ιστορικό πανεπιστημιακό ίδρυμα.
Το πλούσιο συγγραφικό της έργο και η διεθνής της ακτινοβολία αναγνωρίστηκαν με σημαντικές διακρίσεις. Μεταξύ άλλων, τιμήθηκε στη Γαλλία με τον Μεγαλόσταυρο του Εθνικού Τάγματος της Τιμής, ενώ έλαβε βραβεία και τιμητικούς τίτλους από πανεπιστήμια και ακαδημαϊκά ιδρύματα σε ολόκληρη την Ευρώπη.
Η σημερινή τελετή δεν αποτελεί μόνο έναν αποχαιρετισμό, αλλά και μια υπενθύμιση της διαχρονικής συμβολής της στον ευρωπαϊκό και ελληνικό πολιτισμό. Το έργο και το παράδειγμά της παραμένουν ζωντανά ως παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές.
