Προχωρά την προσεχή Παρασκευή στο 4ο Συνέδριό του με όλες τις πλευρές να συμφωνούν ότι βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμο σταυροδρόμι στην πορεία προς τις εκλογές
Με το ενωτικό μήνυμα «Μαζί κερδίζουμε την Ελλάδα που αξίζουμε» και διακηρυγμένο στόχο την πολιτική αλλαγή στη χώρα, το ΠΑΣΟΚ προχωρά την προσεχή Παρασκευή στο 4ο Συνέδριό του.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Για πολλά στελέχη, όπως ο Παύλος Γερουλάνος, αποτελεί «την τελευταία ευκαιρία» για την ανασύνταξη του κόμματος στην παρατεταμένη ευθεία προς τις εκλογές, προκειμένου να δώσει με αξιώσεις τη μάχη και να ξεφύγει από την πολύμηνη δημοσκοπική στασιμότητα και την εσωστρέφεια, πείθοντας τους πολίτες ότι κομίζει μια εναλλακτική κυβερνητική πρόταση.
Ολες οι πλευρές συμφωνούν ότι το κόμμα τους βρίσκεται μπροστά σε στρατηγικό σταυροδρόμι. Οι επιλογές του προέδρου Νίκου Ανδρουλάκη επικρίνονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα, ειδικά από τον δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα, ο οποίος σχολιάζει δηκτικά «δεν θέλουμε να είμαστε μια light εκδοχή της Ν.Δ.». Η πλευρά της ηγεσίας, η οποία ρίχνει το γάντι στους δελφίνους, απαντά ότι τα πράγματα θα πήγαιναν καλύτερα αν φρόντιζαν να βάζουν πλάτη, στηρίζοντας το κόμμα, αντί να στρέφουν τα φώτα σε περιττές εσωκομματικές έριδες.
Η αλήθεια είναι, παρατηρούν στα πέριξ της Χαριλάου Τρικούπη, ότι από τη στιγμή που ο Χ. Δούκας ζήτησε να κατοχυρωθεί με ψήφισμα στο συνέδριο η θέση ότι το ΠΑΣΟΚ δεν πρόκειται να συνεργαστεί με τη Ν.Δ., είτε είναι είτε όχι στην ηγεσία της ο Κυριάκος Μητσοτάκης, έχει «κλέψει» πολλή από τη δημοσιότητα που αναλογεί στο κόμμα. Με τη θέση του φαίνεται πως συμφωνούν οι Π. Γερουλάνος και Μιχάλης Κατρίνης, αλλά και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο οποίος, όμως, δεν συμμερίζεται τον ενθουσιασμό του δημάρχου ότι το μέτωπο των αρνητών είναι πλειοψηφικό και συνιστά ψυχραιμία.
Ο Ν. Ανδρουλάκης και η επικεφαλής στρατηγικού σχεδιασμού Αννα Διαμαντοπούλου υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχει λόγος να ξεκαθαρίσει εκ των προτέρων το ΠΑΣΟΚ πώς θα κινηθεί. Τα λόγια τους όμως ότι δεν θα συνεργαστούν με τη Ν.Δ. δεν ακούγονται και τόσο πειστικά. Είναι γνωστό ότι το μισό, χοντρικά, ΠΑΣΟΚ, που διαθέτει ισχυρή κυβερνητική μνήμη και έχει προσανατολισμό δεξιόστροφο, έλκεται από την ιδέα της συγκυβέρνησης.
Μόλις πριν από λίγες ώρες ένα σκληρό σημιτικό στέλεχος, ο Τάσος Γιαννίτσης, το επιβεβαίωσε, λέγοντας κινδυνολογικά (ΕΡΑ): «Δεν μπορώ αυτή τη στιγμή να κάνω μια τέτοια συζήτηση, νομίζω ότι όποιος την κάνει είναι άκαιρος, άτοπος, γιατί δεν λαμβάνει υπ’ όψιν του την πραγματικότητα. Εάν η πραγματικότητα ζητήσει, η κοινωνία, η ελληνική ζητήσει αυτό, πρέπει να δει κανείς πώς μπορεί να το κάνει με λιγότερες απώλειες. Από εκεί και πέρα, αν δεν το κάνει, οι τραυματικές εμπειρίες μπορεί να είναι πολύ χειρότερες από μια ανώμαλη κατάσταση»…
Το θέμα, ωστόσο, των συνεργασιών θεωρείται κρίσιμο. Η απόφαση του Ν. Ανδρουλάκη να καλέσει ηγεμονικά τη δημοκρατική αντιπολίτευση να στοιχηθεί πίσω του, δηλώνοντας πλήρη αποδοχή στο πρόγραμμα των «πράσινων», προκάλεσε μια αλυσίδα αρνήσεων. Δεν φαντάζονται όλοι με τον ίδιο τρόπο τις συνεργασίες στην Κεντροαριστερά… Γι’ αυτό πολλοί στο κόμμα, όπως ο Χ. Δούκας, ακόμα και αν δηλώνουν (Real) ότι «στόχος είναι να νικήσουμε στις εκλογές, όχι να βολευτούμε με τη δεύτερη θέση», δεν πιστεύουν ότι το περίκλειστο ΠΑΣΟΚ μπορεί να επικρατήσει «με μία ψήφο διαφορά» στις κάλπες. Επιπλέον, τα σύννεφα του πολέμου έχουν ενισχύσει τη θέση του Κ. Μητσοτάκη, όσο κι αν επτά στους δέκα Ελληνες, σύμφωνα με τις μετρήσεις, επιμένουν να ζητούν πολιτική αλλαγή.
Δίχασε η διαγραφή του Κωνσταντινόπουλου
Η διαγραφή του Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου ήταν για πολλούς μια αχρείαστη επίδειξη πυγμής. Οπως διαμήνυσε όμως, δηλητηριωδώς στο κύκνειο άσμα του ο Οδ. Κωνσταντινόπουλος από τη Βουλή, «η χώρα δεν έχει ισχυρή αντιπολίτευση την οποία χρειάζεται, ό,τι και να καμώνεσαι ότι κάνεις. (…) Οσες εσωκομματικές διαδικασίες και να κερδίσεις, εάν δεν κερδίσεις την ψήφο του πολίτη, δεν έχουν απολύτως καμία αξία».