Δύο χρόνια, όμως, μετά τις ευρωεκλογές του 2024 η βελόνα της Νέας Δημοκρατίας δείχνει να είναι κολλημένη σε ποσοστά χαμηλότερα, ακόμα και από το ποσοστό εκείνων των εκλογών
Το Σαββατοκύριακο ήταν ειδησεογραφικώς ενδιαφέρον. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος επιτέθηκε με κομψό τρόπο στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνο Τζαβέλλα στο συνέδριο της Ενωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, λέγοντας ότι δεν έπρεπε να συντάξει τη διάταξη για τις υποκλοπές, καθώς συνέτρεχε στο πρόσωπό του λόγος εξαίρεσης.
Στη Θεσσαλονίκη διεξήχθη το προσυνέδριο της Νέας Δημοκρατίας, κατά τη διάρκεια του οποίου ο υπουργός Αμυνας Νίκος Δένδιας και ο επίτροπος Απόστολος Τζιτζικώστας επιφύλαξαν εγκωμιαστικά σχόλια για τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Κάπως έτσι βυθίστηκε το ΠΑΣΟΚ στα Μνημόνια και γεννήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μιλούσε κανένας.
Ο τηλεοπτικός σταθμός Mega μετέδωσε πληροφορίες ότι επίκειται και τέταρτη δικογραφία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στην οποία εμπλέκονται κορυφαίος οικονομικός υπουργός και άλλα πρόσωπα. Ο πρώην γενικός γραμματέας της κυβέρνησης Γρηγόρης Δημητριάδης έδωσε συνέντευξη σε εφημερίδα και υποστήριξε ότι με την παραίτησή του για την υπόθεση των υποκλοπών ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για να σώσει την παράταξη και την πατρίδα. Αρα το σκάνδαλο είναι μεγάλο και διά των παραλείψεων στον λόγο του ο κ. Δημητριάδης ομολογεί με τον τρόπο του ότι θυσιάστηκε για χάρη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος ήταν συμμέτοχος, αν όχι ο ηθικός αυτουργός.
Ολα αυτά τα ηρωικά, βεβαίως, δηλώνονται εκ του ασφαλούς μετά την αρχειοθέτηση της υποθέσεως. Δεν θα σταθώ ιδιαίτερα στην ανάλυση όλων αυτών των γεγονότων, γιατί τα συμπεράσματα είναι παραπάνω από προφανή για όσους ενδιαφέρονται! Θα επικεντρωθώ σε μερικές παρασκηνιακές πληροφορίες από τη βαθιά Νέα Δημοκρατία για την ποιοτική ανάλυση των δημοσκοπήσεων. Είναι ενδιαφέρουσες. Αυτοί που μελετάνε τις δημοσκοπήσεις στη βαθιά Νέα Δημοκρατία λένε, καταρχάς, ότι αυτό το μάξιμουμ 21% που λαμβάνει το κόμμα στις δημοσκοπήσεις στην πρόθεση ψήφου προέρχεται κατά 15% από παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας και κατά 6% από πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ.
Αυτός είναι ο σκληρός πυρήνας των νεοδημοκρατών σήμερα που ψηφίζουν για τη… φανέλα. 15% και με πληροφόρηση από τα έγκατα της παράταξης. Στη Νέα Δημοκρατία υπάρχει αισιοδοξία ότι σε συνθήκες πόλωσης το ποσοστό αυτό μπορεί να φτάσει το 28% στην πρώτη εκλογική αναμέτρηση. Δηλαδή, το ποσοστό που πήρε η Νέα Δημοκρατία το 2012 σε εποχή Μνημονίων.
Αυτή είναι η καλύτερη εκδοχή για τη Ν.Δ. σήμερα, τα ποσοστά των Μνημονίων. Στο 41% κούνησε μαντίλι. Βεβαίως αυτό το ποσοστό, το 28%, προκύπτει από την αναγωγή των αναποφάσιστων που γίνεται με τα σημερινά κόμματα και όχι με τα νέα κόμματα τα οποία μπορεί να είναι το μάξιμουμ τρία.
Η δεύτερη ενδιαφέρουσα πληροφορία που μας έρχεται από τα έγκατα της Νέας Δημοκρατίας είναι πως πλέον και εκεί έχουν συμβιβαστεί με την ιδέα ότι το 30% του εκλογικού σώματος, το οποίο προέρχεται κυρίως από τα δεξιά, αλλά και από το κέντρο και από τα αριστερά, συνιστά το αντισυστημικό ρεύμα.
Αξιακό μπλοκ
Πρόκειται για το 1/3 των Ελλήνων το οποίο επί συγκεκριμένων ερωτήσεων, ανεξαρτήτως πολιτικής προελεύσεως, απαντά σήμερα τα ίδια πράγματα. Είναι αξιακό μπλοκ. Αυτό το 30% η Νέα Δημοκρατία πλέον δεν μπορεί να το αγγίξει, αν και το άγγιζε στο παρελθόν. Γι’ αυτό και το 41% του 2023 μειώθηκε κατά 13 ολόκληρες μονάδες στο 28%, έναν χρόνο μετά το 2024 και, απ’ ό,τι φαίνεται, γεγονός αξιοσημείωτο, από τότε δεν μπορεί να ανακάμψει.
Παρά το δημοσκοπικό μπότοξ. Και σε παλαιότερες χαλαρές εκλογικές αναμετρήσεις τα κυβερνητικά κόμματα φθείρονταν, αλλά μέσα στον χρόνο ανέκαμπταν από το ποσοστό που κατέγραφαν στις δύσκολες ευρωεκλογές. Δύο χρόνια, όμως, μετά τις ευρωεκλογές του 2024 η βελόνα της Νέας Δημοκρατίας δείχνει να είναι κολλημένη σε ποσοστά χαμηλότερα ακόμα και από το ποσοστό εκείνων των εκλογών. Από κει και πέρα στη Νέα Δημοκρατία δεν ανησυχούν ότι ο Αντώνης Σαμαράς θα τους κόψει ψήφους, αλλά αντιθέτως θεωρούν ότι μπορεί να πάρει ένα μεγάλο κομμάτι που μπορεί να φτάσει σε ακραία όρια και το 10% από το αντισυστημικό ρεύμα.
Το λάθος που γίνεται αυτή τη στιγμή είναι ότι οι δημοσκοπήσεις μετρούν την ακινησία του Σαμαρά. Και όχι τα τυχόν διλήμματα που θα θέσει στο εκλογικό σώμα σε συγκεκριμένες συνθήκες. Αν, για παράδειγμα, δηλώσει ότι ο στόχος του είναι να συνεργαστεί με τη Νέα Δημοκρατία μετεκλογικά για συγκρότηση κυβέρνησης, αλλά όχι υπό αυτήν την ηγεσία, το ερώτημα είναι πώς θα αντιδράσουν οι σημερινοί δυσαρεστημένοι ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, αν θα υπάρξουν διαρροές. Ούτε αυτοί είναι δεδομένοι. Παραμένουν ελλείψει εναλλακτικής. Δεδομένου ότι η αυτοδυναμία μοιάζει με όνειρο, τι θα κάνουν; Αυτά στην αρχή της εβδομάδας και θα πορευόμαστε. Εχουμε πολλά να δούμε.
