Εμφανίζεται ως εκφραστής της σκληρής γραμμής, την ώρα που χιλιάδες παράνομοι μετανάστες αποβιβάζονται στην Κρήτη
Αν υπήρχε βραβείο ανικανότητας και απόλυτης αναντιστοιχίας ανάμεσα στα λόγια και την πραγματικότητα, ο Θάνος Πλεύρης θα το είχε ήδη κατακτήσει χωρίς αντίπαλο. Ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου εμφανίζεται καθημερινά πότε στα τηλεοπτικά παράθυρα πότε από το βήμα της Βουλής ως ο εκφραστής μιας δήθεν «σκληρής γραμμής» στο Μεταναστευτικό.
Μόνο που η σκληρότητά του εξαντλείται σε «κορόνες» και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, τη στιγμή που στο πεδίο επικρατεί πραγματικό χάος. Η Κρήτη με ευθύνη του αδιανόητα ανεπαρκούς υπουργού έχει μετατραπεί σε ξέφραγο αμπέλι. Χιλιάδες παράνομοι μετανάστες αποβιβάζονται ανεμπόδιστα στις νότιες ακτές του νησιού, οι διακινητές δρουν με προκλητική άνεση, οι τοπικές κοινωνίες βρίσκονται σε κατάσταση απόγνωσης, οι υπάρχουσες δομές πιέζονται ασφυκτικά και οι αρμόδιες υπηρεσίες τρέχουν διαρκώς πίσω από τις εξελίξεις, με την εικόνα του ζόφου να μεγαλώνει.
Την ίδια στιγμή ο υπουργός θριαμβολογεί. Πανηγυρίζει για νόμους που ψηφίζει. Πανηγυρίζει για ευρωπαϊκές οδηγίες που απλώς ενσωματώνει. Πανηγυρίζει για μητρώα ΜΚΟ. Πανηγυρίζει επειδή, όπως ο ίδιος δήλωσε, θεωρεί «παράσημο» το γεγονός ότι ενοχλεί τον ΟΗΕ και τη Διεθνή Αμνηστία.
Αδιάκοπα
Μόνο που οι βάρκες συνεχίζουν να φτάνουν αδιάκοπα και η πραγματικότητα συντρίβει καθημερινά το αφήγημα της δήθεν αποτελεσματικότητας και σταθεροποίησης. Στις 20 Μαΐου ο αρμόδιος υπουργός σε συνέντευξή του παρουσίασε ως στόχο μια βραχύχρονη αποκλιμάκωση. Τα καραβάνια όμως των παράνομων μεταναστών τον διέψευσαν πολύ ταχύτερα και πολύ πιο εμφατικά.
Αντί για ομαλοποίηση, η Κρήτη βρίσκεται αντιμέτωπη με νέες μαζικές αφίξεις, αποκαλύπτοντας ότι η κυβέρνηση δεν διαθέτει ούτε σχέδιο αποτροπής ούτε αποτελεσματικό μηχανισμό ελέγχου και η «εκτίμηση» του κ. Πλεύρη πήγε «κουβά» ακριβώς όπως και οι πολιτικές που δήθεν εφαρμόζει. Κι ενώ η κατάσταση επιδεινώνεται, ο κ. Πλεύρης εξακολουθεί να δραπετεύει από τα πιο κρίσιμα ερωτήματα.
Εμφανίζεται λαλίστατος όταν πρόκειται να επιτεθεί στις ΜΚΟ, να συγκρουστεί με εισηγητές του ΟΗΕ ή να καταγγείλει τους «γραφειοκράτες» που -κατά τον ίδιο- υποδεικνύουν στην Ελλάδα πώς θα ασκήσει μεταναστευτική πολιτική. Παραμένει όμως εκκωφαντικά σιωπηλός μπροστά σε μια υπόθεση που αγγίζει τον πυρήνα του προβλήματος: Τον μεταναστευτικό διάδρομο Λιβύης – Κρήτης. Από τις 11 Μαΐου η «δημοκρατία» ανέδειξε με διαδοχικά αποκαλυπτικά πρωτοσέλιδα, πληροφορίες και στοιχεία του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, σύμφωνα με τα οποία υπήρχε έντονος προβληματισμός για τη δράση κυκλωμάτων διακίνησης μεταναστών στη Λιβύη, με αναφορές ακόμη και σε εμπλοκή αξιωματούχων του ΟΗΕ.
Στη συνέχεια ακολούθησαν επίσημες αναρτήσεις του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών που έφεραν στο προσκήνιο τη συγκεκριμένη διαδρομή προς τα ελληνικά νησιά και την Κρήτη. Και τι έκανε ο αρμόδιος υπουργός απέναντι σε μια τόσο σοβαρή υπόθεση; Απολύτως τίποτα. Δεν ενημέρωσε ποτέ αν η κυβέρνηση διερεύνησε τις καταγγελίες. Δεν εξήγησε αν ζητήθηκαν διευκρινίσεις από τον ΟΗΕ. Δεν απάντησε αν υπήρξε επίσημη επικοινωνία με την αμερικανική πλευρά.
Δεν παρουσίασε ούτε ένα στοιχείο που να δείχνει ότι το ελληνικό κράτος αντιμετώπισε με τη δέουσα σοβαρότητα τις αποκαλύψεις. Παρά τα συνεχή δημοσιεύματα, τα πρωτοσέλιδα και τις δημόσιες αντιδράσεις, η απάντηση του υπουργείου ήταν να επικαλεστεί… το βολικό και συνάμα προσβλητικό δικαίωμα της σιωπής, αρνούμενος να αγγίξει μια υπόθεση που αφορά ακριβώς τον μηχανισμό μέσω του οποίου καταλήγουν χιλιάδες μετανάστες στις ελληνικές ακτές. Η μόνιμη άρνησή του για πειστικές απαντήσεις αποτυπώνει την αδυναμία ενός υπουργού που προτιμά να επενδύει στην επικοινωνία παρά στην ουσία.
Να μοιράζει δήθεν τελεσίγραφα στους δήμους, να συγκρούεται με τις τοπικές κοινωνίες και να εκφωνεί πύρινους λόγους εσωτερικής κατανάλωσης, την ώρα που η Κρήτη σηκώνει ένα ολοένα μεγαλύτερο βάρος και οι κάτοικοι αισθάνονται εγκαταλειμμένοι. Ο Θάνος Πλεύρης για κακή του τύχη δεν κρίνεται από τις τηλεοπτικές εμφανίσεις του ούτε από τους νόμους που ψηφίζει και τις επικοινωνιακές «κορόνες» που εκφωνεί. Κρίνεται από το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα είναι καταδικαστικό.
Βασική πύλη
Η Κρήτη έχει μετατραπεί σε βασική πύλη παράνομης εισόδου, οι μεταναστευτικές ροές αυξάνονται, οι τοπικές κοινωνίες βρίσκονται σε αναβρασμό, οι υποδομές πιέζονται ασφυκτικά και το κράτος μοιάζει να τρέχει μόνιμα πίσω από τις εξελίξεις. Μιλάμε για μια βαθιά αποτυχημένη πολιτική και για έναν υπουργό κατώτερο των περιστάσεων, ο οποίος επένδυσε στην εικόνα της αυστηρότητας, αλλά κατέληξε να είναι θεατής των εξελίξεων, ουραγός των γεγονότων και εγκλωβισμένος στις ίδιες του τις εξαγγελίες.