Το ζήτημα της στέγασης είναι προσωπικό, το σπίτι αποτελεί το καταφύγιό μας και τον χώρο όπου χτίζουμε τη ζωή μας. Όμως, η απόκτηση ή η ενοικίαση μιας κατοικίας εξελίσσεται σε μια εξαιρετικά απογοητευτική διαδικασία, με το κόστος να γίνεται απαγορευτικό για όλο και περισσότερους ανθρώπους. Παρά την τάση να θεωρούμε το πρόβλημα τοπικό, η στεγαστική κρίση πλήττει ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο. Σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που παρουσιάζει ο Guardian, από το 2015 έως το 2023 οι τιμές των ακινήτων στην ΕΕ αυξήθηκαν κατά μέσο όρο σχεδόν 50%, ενώ τα ενοίκια κατέγραψαν άνοδο 18% μεταξύ 2010 και 2022.
Λισαβόνα: Οι νομοθετικές αλλαγές μετά την οικονομική κρίση του 2008 προσέλκυσαν εύπορους ξένους για αγορά δεύτερης κατοικίας ή βραχυπρόθεσμη μίσθωση, εκτοπίζοντας τους ντόπιους, με αποτέλεσμα πολλές πορτογαλικές οικογένειες να αναγκάζονται πλέον να νοικιάζουν απλά δωμάτια και όχι ολόκληρα διαμερίσματα.
Άμστερνταμ: Οι παλαιότεροι κάτοικοι προστατεύονται σε οικονομικές κοινωνικές κατοικίες, ενώ οι νέοι και οι χαμηλόμισθοι νεοεισερχόμενοι είναι έκθετοι σε μια πανάκριβη και ανασφαλή ιδιωτική αγορά, την οποία οι πολιτικοί ενίσχυσαν για να προσελκύσουν πλουσιότερους κατοίκους.
Βουδαπέστη: Η ιδιωτικοποίηση των κοινωνικών κατοικιών μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου οδήγησε τις παλαιότερες γενιές στο να επενδύσουν στα ακίνητα, εκτινάσσοντας τις τιμές στα ύψη για τους νεότερους.
Βιέννη: Αποτελεί τη μόνη εξαίρεση, καθώς διαθέτει σταθερό απόθεμα κοινωνικών κατοικιών από τη δεκαετία του 1920 για όλα τα εισοδήματα, γεγονός που συγκρατεί τα ενοίκια συνολικά στην πόλη.
Όπως επισημαίνει ο Guardian, για περισσότερα από 40 χρόνια οι στεγαστικές πολιτικές ευνόησαν όσους αντιμετωπίζουν τα σπίτια ως επενδυτικά περιουσιακά στοιχεία και όχι ως χώρους διαβίωσης, μεταφέροντας πλούτο από τους μη έχοντες στους έχοντες. Αυτή η ανισότητα γεννά έντονη δυσαρέσκεια, την οποία εκμεταλλεύονται ακροδεξιοί πολιτικοί, συνιστώντας πλέον κίνδυνο για τις ίδιες τις δημοκρατίες μας. Αν και οι πολιτικές χαράσσονται σε εθνικό επίπεδο, το 2024 οι υπουργοί Στέγασης της ΕΕ υπέγραψαν διακήρυξη για μια «νέα συμφωνία» στην προσιτή και κοινωνική κατοικία, αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν λύσεις και πολιτική βούληση.
