Κείμενο Χαρίκλεια Βλαχάκη
Λίγα μέρη στην Ελλάδα σου επιτρέπουν να κάνεις μπάνιο το πρωί στο Αιγαίο, να τρως ψάρι το μεσημέρι στον Παγασητικό και να πίνεις ποτό το βράδυ σε μια πλατεία κάτω από πλατάνια. Στο Πήλιο αυτό είναι απλώς μια συνηθισμένη ημέρα των διακοπών.
Εδώ ακόμη και όσοι επιστρέφουν κάθε καλοκαίρι βρίσκουν πάντα μια παραλία που δεν είχαν ανακαλύψει, ένα χωριό που δεν είχαν προλάβει να επισκεφθούν ή μια διαδρομή που κάποιος τους πρότεινε τελευταία στιγμή.
Αν μένεις στη Μηλίνα, για παράδειγμα, το πρωί μπορεί να σε βρει για μπάνιο στην Τζάστενη, έναν από τους πιο όμορφους κολπίσκους του Παγασητικού, και το μεσημέρι για τσιπουράκι στον Μαραθιά.
Την επόμενη ημέρα θα πάρεις τον δρόμο για το Τρίκερι, για φρέσκο ψάρι ή την περίφημη αστακομακαρονάδα που σερβίρουν τα ταβερνάκια στην Αγία Κυριακή, αλλά και φρέσκιες καραβίδες στις Κότες, ενώ από τον Αλογόπορο το καραβάκι σε περνά απέναντι στο Παλαιό Τρίκερι μέσα σε λίγα μόλις λεπτά.
Όταν βραδιάσει, οι περισσότεροι δρόμοι του νοτίου Πηλίου οδηγούν είτε στον Λαύκο είτε στην Αργαλαστή.
Στον Λαύκο, το κεμπάπ της πλατείας αποτελεί σχεδόν θεσμό για τους επισκέπτες της περιοχής, ενώ στην Αργαλαστή η ζωή συγκεντρώνεται γύρω από την πλατεία, που τους καλοκαιρινούς μήνες λειτουργεί ως σημείο συνάντησης για όλο το νότιο Πήλιο.
Εκεί καταλήγουν παρέες που το πρωί κολυμπούσαν σε διαφορετικές παραλίες και το βράδυ βρίσκονται στα ίδια τραπέζια, ανταλλάσσοντας προτάσεις για την επόμενη μέρα.
Στην άλλη πλευρά του νοτίου Πηλίου, ο μικροσκοπικός Κατηγιώργης αποτελεί μια εντελώς διαφορετική βάση για διακοπές, αλλά και για εξερεύνηση.
Από εδώ θα πας για μπάνιο στο Βρωμονέρι και το Βλαχορέμα, δύο από τις πιο όμορφες παραλίες της περιοχής με θέα το ανοιχτό Αιγαίο, και για καφέ στον Πλατανιά.
Και αν μια μέρα θελήσεις να αλλάξεις εικόνες, η Σκιάθος βρίσκεται κυριολεκτικά απέναντι.
Με το θαλάσσιο ταξί, μέσα σε περίπου μισή ώρα, μπορείς να κάνεις βουτιές στις Κουκουναριές, να περπατήσεις στην οδό Παπαδιαμάντη, να πιεις έναν καφέ στο λιμάνι και να επιστρέψεις το απόγευμα ξανά στον Κατηγιώργη.
Και το βράδυ, το πρόγραμμα έχει ποτό στο γραφικό Προμύρι, ένα πανέμορφο χωριό χτισμένο αμφιθεατρικά στην πλευρά του βουνού, με υπέροχη αρχιτεκτονική, δροσερή πλατεία και στενά σοκάκια για χαλαρή βόλτα.
Στην ανατολική πλευρά του βουνού βρίσκονται μερικές από τις πιο γνωστές παραλίες του Πηλίου.
Ο Μυλοπόταμος εξακολουθεί να είναι η εικόνα που έρχεται πρώτη στο μυαλό πολλών επισκεπτών. Τα γαλαζοπράσινα νερά, οι βράχοι που χωρίζουν την παραλία και το πυκνό πράσινο που φτάνει σχεδόν μέχρι το κύμα συνθέτουν ένα από τα πιο φωτογραφημένα τοπία της Ελλάδας.
Άλλοι προτιμούν την Ξινόβρυση, άλλοι τα Ποτιστικά και άλλοι την Νταμούχαρη. Κάθε μία έχει το δικό της κοινό.
Η Ξινόβρυση για το άγριο τοπίο και τα καθαρά νερά, τα Ποτιστικά για την αίσθηση απεραντοσύνης που προσφέρει η μεγάλη παραλία και η Νταμούχαρη για το μικρό της λιμανάκι, τα πέτρινα σπίτια και την ατμόσφαιρα που θυμίζει σκηνικό κινηματογραφικής ταινίας.
Ανάμεσα στις παραλίες και τα χωριά, σημαντικό κομμάτι των διακοπών στο Πήλιο παραμένουν οι πλατείες. Εκεί ξεκινά η μέρα με καφέ κάτω από τα πλατάνια και εκεί συνήθως τελειώνει αργά το βράδυ.
Στη Ζαγορά, στις Μηλιές, στη Βυζίτσα, στην Τσαγκαράδα, στον Άγιο Λαυρέντιο, στην Πορταριά και στη Μακρινίτσα, οι πλατείες λειτουργούν ως σημεία συνάντησης.
Κάποιοι σταματούν για ένα γλυκό του κουταλιού μετά τη βόλτα, άλλοι για φαγητό και άλλοι για το τελευταίο ποτό της ημέρας.
Έτσι κυλά το καλοκαίρι στο Πήλιο. Με μπάνια, διαδρομές, στάσεις της τελευταίας στιγμής, τραπέζια που μεγαλώνουν όσο περνά η ώρα και κουβέντες που στο τελείωμα της βραδιάς καταλήγουν σχεδόν πάντα στο ίδιο θέμα: «Πού πάμε αύριο;»
ΠΗΓΗ: eleftheria.gr
