Από παιδί, μετά την εισβολή του «Αττίλα» στην Κύπρο, άκουγα στις ειδήσεις και τις συζητήσεις για τον τουρκικό κίνδυνο την ανάγκη αμυντικής θωράκισης της χώρας. Τι είναι όμως αυτό για το οποίο προετοιμαζόμαστε, αυτό για το οποίο αφιερώσαμε, η συντριπτική πλειονότητα των αρρένων, που δεν είμαστε λουφαδόροι ή υπηρετήσαντες στην Γκομενοφυλακή του Κολωνακίου; Η εξουσία, έστω και για λίγες ημέρες ή και ώρες, των Τούρκων πάνω σε αμάχους σημαίνει μόνο ένα πράγμα: δολοφονίες, βιασμοί και λεηλασία.
Πρόσφατα το Ευρωκοινοβούλιο αναγνώρισε επίσημα τους βιασμούς που τέλεσαν μαζικά οι Τουρκικές Δυνάμεις εισβολής σε βάρος κοριτσιών αλλά ακόμη και γεροντισσών της Κύπρου. Δεν γνωρίζω αν υπάρχει μνεία στην έντονη συμμετοχή στα εγκλήματα αυτά κατσαπλιάδων του «σύνοικου στοιχείου», ατάκτων Τουρκοκυπρίων, οι οποίοι συνόδευαν τα στρατεύματα εισβολής, όπως οι ύαινες τα μεγάλα αρπακτικά. Πολλοί από αυτούς τους βιασμούς έγιναν μπροστά σε δεμένους πατεράδες, συζύγους, αδερφούς, παιδιά και εγγόνια των βιαζόμενων γυναικών. Σε πολλές περιπτώσεις ακολούθησε δολοφονία των θυμάτων και των σπαραζόντων αναγκαστικών θεατών της κτηνωδίας. Εχω ξαναγράψει για τον καβγά δύο Τουρκοκυπρίων, παλιών παραστρατιωτικών, σε καφενείο των Κατεχομένων γιατί ο ένας, αφού τη βίασε, έσφαξε μια όμορφη Ελληνίδα που λιμπιζόταν ο άλλος και δεν πρόλαβε να τη βιάσει κι αυτός. Εμεινε ρέστος ο άνθρωπος, πώς να μη θυμώσει με τον φίλο του;
Ολα τα εγκλήματα πάντως έγιναν υπό την αιγίδα της Τουρκίας και των Ενόπλων Δυνάμεών της. Τούρκοι αξιωματικοί διέταξαν, τέλεσαν ή ανέχτηκαν τους φόνους, τους βιασμούς, τα βασανιστήρια και τις λεηλασίες. Η τιμή τους είναι ανύπαρκτη. Είναι θετική εξέλιξη το ψήφισμα, όμως δεν αλλάζει το γεγονός της ατιμωρησίας των δραστών. Τέτοιας τεράστιας έκτασης εγκλήματα, χιλιάδες σε έναν πληθυσμό λίγων εκατοντάδων χιλιάδων, έμειναν ατιμώρητα. Οι δράστες, ένας ένας, πεθαίνουν στα κρεβάτια τους, μερικοί περνούν τη ζωή τους κομπάζοντας για αυτά, έχουν δώσει και συνεντεύξεις. Αυτό που συνέβη δεν είναι προϊόν χαλαρής πειθαρχίας ενός Στρατού. Είναι εφαρμοστέα μέθοδος ψυχολογικού πολέμου και εθνοκάθαρσης, γενοκτονίας. Η πληροφορία πως οι Τούρκοι βιάζουν μαζικά και δολοφονούν έπαιξε τεράστιο ρόλο για τη φυγή 200.000 προσφύγων.
Η φήμη, που ήταν αληθής, προκάλεσε πανικό και μαζική έξοδο των Ελλήνων της Κύπρου από τις περιοχές που πλησίαζαν τα τουρκικά στρατεύματα και οι Τουρκοκύπριοι παραστρατιωτικοί συνεργοί τους. Είναι μια μέθοδος την οποία οι Τούρκοι την εφαρμόζουν ώστε να σπάσουν το ηθικό των αμάχων του εχθρού τους, να σπείρουν πανικό. Προσθέστε και τα «αγνά ήθη» και τις διδαχές του επεκτατικού Ισλάμ, που νομιμοποιεί τους βιασμούς των γυναικών των απίστων, τους αποκεφαλισμούς αιχμαλώτων και θα διαπιστώσετε πως στην ουσία τα φαινόμενα του 1974 στην Κύπρο, πιο πρόσφατα στη Συρία και την 7η Οκτωβρίου 2023 στο Ισραήλ, είναι ένα μαζικό τελετουργικό των σουνιτών ισλαμιστών σε βάρος Χριστιανών, Γιαζίντι, Εβραίων. Οι Τούρκοι βέβαια είναι επιπλέον δειλοί και σιγουρατζήδες, γι’ αυτό «διαπρέπουν» κατά αμάχων και αιχμαλώτων, όταν και όπου τους παίρνει. Ξέρουμε λοιπόν τι θα συμβεί εάν βρεθεί στην εξουσία τους, έστω για λίγο, ο πληθυσμός ενός νησιού, μιας πόλης, ενός χωριού.
Επειδή γνωρίζουμε, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν πρέπει να το επιτρέψουμε ποτέ. Πρέπει να φέρουμε τον εαυτό μας σε τέτοια θέση Ενοπλου Εθνους, ώστε όχι μόνο να μην μπορέσουν να εφαρμόσουν τα γενοκτονικά έθη τους ούτε σε έναν Ελληνα ή Ελληνίδα αλλά να πληρώσουν και τα ατιμώρητα εγκλήματα του παρελθόντος τους, τα οποία αποτελούν στίγμα γι’ αυτούς, ως ένοχους δράστες αλλά και για εμάς ως αδρανείς και επιλήσμονες του καθήκοντός μας απέναντι στα κορίτσια, στις γυναίκες, στις μανάδες, αδερφές και κόρες αδελφών μας στην Κύπρο, απέναντι στους δολοφονημένους αμάχους, αιχμαλώτους Αξιωματικούς και Στρατιώτες μας. Επαίρονται για αυτά τα εγκλήματα οι γείτονές μας, όπως επαίρονται για τη Γενοκτονία των Χριστιανών της Μικράς Ασίας και κάθε τόσο μας απευθύνουν ειρωνικές προσβολές για κολύμπι στη θάλασσα της Σμύρνης. Είναι σαν οι Γερμανοί να επαίρονταν για το Αουσβιτς και τις εκτελέσεις αμάχων σε όλη την κατεχόμενη Ευρώπη. Δεν τολμούν, γιατί ηττήθηκαν. Αυτό λοιπόν πρέπει να σημαίνει οποιαδήποτε απόπειρα τουρκικής εισβολής στην Ελλάδα και την ελεύθερη Κύπρο: ήττα, αφανισμός για τους εισβολείς, τιμωρία με τόκο ενός αιώνα εγκλημάτων και βαρβαρότητας.
