Η θερινή ραστώνη του Αυγούστου, η έλλειψη επικαιρότητας και το γεγονός ότι τα κυβερνητικά στελέχη έχουν κηρύξει επ’ αόριστον διακοπές, έχοντας κατεβάσει ρολά, προσφέρουν το ιδανικό περιβάλλον σε κάποιους να αποκτήσουν δημόσιο βήμα, ιδίως όσοι έχουν μεγαλύτερη ανάγκη να διατηρηθούν στην επικαιρότητα.
Πρώτος και καλύτερος, ο Αλέξης Τσίπρας, που ως πιο έμπειρος επιστράτευσε μια ιδιαίτερη τακτική. Μια συνέντευξη χωρισμένη επιμελώς σε τρία κομμάτια, ώστε να δημοσιεύεται σε δόσεις και να διατηρεί το όνομά του στην επικαιρότητα για τρεις συνεχόμενες ημέρες!
Την ίδια στιγμή, οι πάλαι ποτέ σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ, που πλέον έχουν τα δικά τους «μαγαζιά» και βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, ψάχνουν απεγνωσμένα στασίδι σε τηλεοράσεις ή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μήπως και βγουν ξανά στον αφρό, νιώθοντας την ανάγκη να μας ενημερώσουν για ό,τι εκείνοι θεωρούν χρήσιμο. Ο εξαϋλωμένος ΣΥΡΙΖΑ, που παρότι στο φάσμα της διάλυσης έχει σημάνει… επανεκκίνηση, επιστράτευσε ένα βίντεο 47 δευτερολέπτων για να μας πει ότι «είναι εδώ». Η Ρένα Δούρου, ο Παύλος Πολάκης και ο Νίκος Παππάς ανηφορίζουν τα σκαλιά της Κουμουνδούρου μέσα στον Αύγουστο, συναντούν μέλη του κόμματος και διακηρύσσουν ότι «επιστρέφουμε, για την Αριστερά, για την Ελλάδα». Μια σκηνοθετημένη προσπάθεια να πείσουν πως το αφήγημα της διάλυσης ήταν απλώς ένας «μύθος». Την ίδια ώρα, ο Στέφανος Κασσελάκης βρέθηκε στον Σκάι για να γεμίσει τηλεοπτικό χρόνο, επιχειρώντας να εκμεταλλευτεί το γεγονός ότι οι καλεσμένοι είναι αυτή την περίοδο δυσεύρετοι.
Ετσι, δεν έχασε την ευκαιρία να μας ξαναμιλήσει για την προδοσία που βίωσε τις ημέρες προεδρίας του στον ΣΥΡΙΖΑ, «τα μπουζουξίδικα», την αγάπη του στο παπανδρεϊκό και σημιτικό ΠΑΣΟΚ, ενώ πλάσαρε τον εαυτό του ως την αναγκαία αλλαγή που χρειάζεται η πατρίδα. «15 χρόνια έχουμε Τσίπρα – Μητσοτάκη. Κάποια στιγμή πρέπει να πούμε φτάνει πια και να μπει μια νέα γενιά πολιτικών» δήλωσε κοφτά, την ώρα που δεν σταματά να μετρά παραιτήσεις από το υπό κατάρρευση εγχείρημά του. Μέσα στη θερινή νωθρότητα παρακολουθούμε έναν αγώνα πολιτικής επιβίωσης. Σποτάκια, επιθέσεις και συνεντεύξεις σε επεισόδια επιστρατεύονται όχι για να δοθούν απαντήσεις στα προβλήματα του κόσμου, αλλά για να μην ξεχάσουμε την ύπαρξη των πρωταγωνιστών τους.